

7. miejsce · 8 pkt · trener D. Thioune
Klub z Bremy, który w 1992 roku zdobył Puchar Zdobywców Pucharów, a w 2004 roku po raz pierwszy połączył mistrzostwo i Puchar Niemiec.
Werder zaczął korzystać z Weserstadionu w Bremie wiosną 1930 roku, a w 1934 roku uczynił go swoim jedynym domowym obiektem. Stadion mieści 42 100 widzów.
Klub założyli w lutym 1899 roku uczniowie, którzy wcześniej zdobyli piłkę w zawodach sportowych i zaczęli trenować na łąkach Stadtwerder. Od miejsca gry wzięła się nazwa Werder, a w 1920 roku piłkarski klub przyjął nazwę Sportverein Werder Bremen i rozszerzył działalność o inne dyscypliny.
Pierwsze mistrzostwo Niemiec zdobył w sezonie 1964/65 pod wodzą Williego Multhaupa. Otto Rehhagel poprowadził go następnie do mistrzostw w 1988 i 1993 roku oraz zwycięstw w Pucharze Niemiec w 1991 i 1994 roku. W 1992 roku Werder wygrał w Lizbonie finał Pucharu Zdobywców Pucharów z AS Monaco 2:0; prowadzenie dał Klaus Allofs, a drugiego gola strzelił Wynton Rufer.
Thomas Schaaf doprowadził zespół do pierwszego dubletu w 2004 roku: mistrzostwo przypieczętowała wygrana 3:1 z Bayernem Monachium, a krajowy puchar zwycięstwo 3:2 nad Alemannią Aachen. W tej drużynie Johan Micoud kierował grą w środku pola, a Ivan Klasnić i Aílton tworzyli bramkostrzelny duet napastników.
Spotkania z Hamburger SV tworzą Nordderby, rywalizację dwóch klubów północnych Niemiec. W pierwszym sezonie Bundesligi Werder pokonał HSV 4:2, a Arnold Schütz zdobył w tym meczu trzy bramki.
— oznacza brak danych. Statystyki obejmują dostępne składy meczowe.
Trener · D. Thioune
1,60
punktu na mecz
40%
wygranych · 40% remisów, 20% porażek
0
czyste konta
0–15
16–30
31–45
46–60
61–75
76–90
| M | W | R | P | Bramki | Pkt/m | |
|---|---|---|---|---|---|---|
| U siebie | 2 | 2 | 0 | 0 | 6:3 | 3,00 |
| Na wyjeździe | 3 | 0 | 2 | 1 | 4:7 | 0,67 |





