Eren Dinkçi

Pochodzenie

Urodził się 13 grudnia 2001 roku w Bremie. Piłkę zaczął kopać w SV Hemelingen, potem grał w FC Oberneuland i ATSV Sebaldsbrück. W 2016 roku trener Burak Bahar przekonał go do przejścia do SC Borgfeld, gdzie spędził trzy lata. Borgfeld grało w swoich rocznikach w regionalnych ligach juniorskich, nie w Juniorenbundeslidze, ale według Bahara trenowano tam niemal codziennie, a Dinkçi dokładał do tego indywidualne treningi, także motoryczne. Do akademii Werderu trafił jako 17-latek, czyli późno jak na przyszłego piłkarza Bundesligi. Klub ogłosił jego przejście do U-19 w styczniu 2019 roku, ale sezon dokończył jeszcze w Borgfeld.

W pierwszym sezonie w U-19 Werderu strzelił 24 gole w 23 meczach i został królem strzelców Juniorenbundesligi Nord/Nordost. Od sezonu 2020/2021 grał w drugiej drużynie, w której w ośmiu meczach strzelił siedem goli.

Kariera

19 grudnia 2020 roku Dinkçi, mając 19 lat, po raz pierwszy znalazł się w meczowej kadrze Werderu w Bundeslidze. W wyjazdowym meczu z 1. FSV Mainz 05 wszedł na boisko pod koniec spotkania i w 90. minucie głową zdobył jedynego gola. Była to jego pierwsza piłka w pierwszej lidze, a Werder przerwał serię dziewięciu meczów bez zwycięstwa. Trener Florian Kohfeldt mówił potem, że nikt nie powinien oczekiwać od niego regularnych występów, i powiedział, że w jego wieku ważne jest, by dużo grał, więc droga przez drugą drużynę jest właściwa.

W sezonie 2021/2022 grał z Werderem w 2. Bundeslidze, a w następnym znów w Bundeslidze. Latem 2023 roku został wypożyczony do beniaminka Bundesligi, 1. FC Heidenheim 1846, do końca sezonu. W Heidenheim trenerem był Frank Schmidt i to on dał mu stałe miejsce w składzie: Dinkçi mówił, że na 34 mecze 33 zaczynał w pierwszej jedenastce, a w jedynym, w którym nie zagrał od początku, był zawieszony. Strzelił dziesięć goli w Bundeslidze i miał pięć asyst, a Heidenheim w debiutanckim sezonie w Bundeslidze zajęło ósme miejsce. Dinkçi opowiadał potem, że w Bremie zaczynało mu brakować radości z piłki, bo na treningach wiedział, że i tak usiądzie na ławce, a przed nim byli Niclas Füllkrug i Marvin Ducksch.

Po wypożyczeniu nie wrócił do Werderu. Latem 2024 roku przeszedł do SC Freiburg i podpisał długoterminowy kontrakt. Tłumaczył, że Freiburg starał się o niego wcześniej i intensywniej niż Werder, a rozmawiał z nim już od niemal pół roku, gdy odezwali się Bremeńczycy. Zaprzeczył plotkom o konflikcie z trenerem Werderu Ole Wernerem i mówił, że bardzo go ceni. We Freiburgu trener Julian Schuster przesunął go ze skrzydła w stronę środka ataku. Dinkçi mówił, że ma tam więcej kontaktów z piłką i musi bardziej dbać o zajmowanie przestrzeni, co mu odpowiada.

Zimą 2025/2026 chciał odejść z Freiburga, żeby grać częściej. Rozważał wtedy także powrót do Werderu, ale z tego nic konkretnego nie wyszło. 30 stycznia 2026 roku wrócił do Heidenheim na wypożyczenie do końca sezonu.

W sierpniu 2026 roku Werder ogłosił jego roczne wypożyczenie z Freiburga. Dinkçi mówił, że Bremę uważa za rodzinne miasto, a Werder za klub, w którym został zawodowcem.

Styl gry

Trener z Borgfeld Burak Bahar opisywał go jako piłkarza, który czyta grę i ma dobre ustawienie przed akcją. Mówił, że Dinkçi potrafi się wślizgnąć w wolną przestrzeń i często znajduje się dokładnie tam, gdzie trafia piłka, jak przy golu w Mainz. W młodości Bahar kazał mu grać na wszystkich pozycjach poza bramką, dzięki czemu wie, jak myślą obrońcy.

W Heidenheim występował jako klasyczny skrzydłowy. Sam mówił, że we Freiburgu, w osi ataku, może wykorzystać głębokie wbiegnięcia i spojrzenie na lepiej ustawionego kolegę. Po powrocie do Werderu trener Daniel Thioune podkreślał, że Dinkçi daje szybkość, która w Bundeslidze jest bardzo ważna.

Reprezentacja

W lutym 2020 roku zagrał jeden raz w reprezentacji Turcji U-19. Jesienią 2020 roku wystąpił w trzech meczach reprezentacji Niemiec U-20. We wrześniu 2024 roku selekcjoner Vincenzo Montella po raz pierwszy powołał go do seniorskiej kadry Turcji na mecze Ligi Narodów z Walią (0:0) i Islandią (3:1). Dinkçi nie zagrał w żadnym z nich.

W styczniu 2025 roku wykluczył powrót do niemieckiej federacji. Mówił, że w domu rozmawia się niemal wyłącznie po turecku, a podczas turniejów jego serce zawsze było przy reprezentacji Turcji.