Markus Kolke

Pochodzenie

Urodził się 18 sierpnia 1990 roku w Erlenbach am Main, a wychował się w pobliskim Großheubach. Do drużyny U-15 grał w miejscowym TSV Großheubach, potem przeszedł do Viktorii Aschaffenburg, gdzie występował we wszystkich drużynach młodzieżowych. W ostatnim roku juniorskim zagrał też w meczu pierwszego zespołu. Trener ogłosił to w przemowie przed spotkaniem, a Kolke przypuszczał później, że zrobił to specjalnie, żeby nie zdążył się zdenerwować.

Zdał maturę, co było dla niego warunkiem rozpoczęcia zawodowej kariery. Przez rok próbował studiować, ale dwa treningi dziennie nie dały się pogodzić z zajęciami, więc przeszedł na studia zaoczne z socjologii i politologii. W czasie służby zastępczej pracował w domu dziecka i mówił, że praca z dziećmi mocno go ukształtowała.

Kariera

W 2009 roku trafił do rezerw Eintrachtu Frankfurt, a po roku przeniósł się do Waldhofu Mannheim. Mówił, że od razu się w nim zakochał, bo to klub z wielką tradycją. W sezonie 2010/2011 był tam pierwszym bramkarzem, wygrał ligę i awansował z drużyną do Regionalligi.

Latem 2011 roku przeszedł do Wehen Wiesbaden. Na początku siedział na ławce, a miejsce w bramce zdobył w 2013 roku. Opowiadał, że wyznaczył sobie wiek, do którego musi się przebić, bo inaczej miał iść na praktyki zawodowe, i że w zawodzie trzeba mieć też szczęście. W Wiesbaden był przez pewien czas kapitanem. W 2019 roku, po ośmiu latach w klubie, awansował z nim do 2. Bundesligi, wygrywając baraż z FC Ingolstadt 1:2 i 3:2. Mimo to odszedł. Tłumaczył, że o nowym wyzwaniu zdecydował dużo wcześniej i potrzebował „zmiany powietrza”. Przeniósł się do Hansy Rostock, wtedy grającej w 3. Lidze.

W Rostocku został podstawowym bramkarzem, od 2020 roku nosił opaskę kapitana i dał się poznać jako specjalista od rzutów karnych. Kibice nazywali go „Krake”, czyli ośmiornicą, za refleks na linii. W sezonie 2020/2021 awansował z Hansą do 2. Bundesligi. Ostatni mecz w 3. Lidze rozegrał 22 maja 2021 roku jako bramkarz z największą liczbą występów w historii tych rozgrywek, i ten rekord wciąż należał do niego w 2025 roku. W 2. Bundeslidze dwa razy utrzymał z Hansą ligę. Trener Alois Schwartz nazwał go znakomitym pod względem mentalności bramkarzem i świetnym kapitanem.

13 sierpnia 2023 roku w pierwszej rundzie Pucharu Niemiec z FSV Frankfurt, po 120 minutach i wyniku 1:1, obronił w rzutach karnych pierwsze trzy próby gospodarzy i dał Hansie awans do dalszej rundy. Powiedział wtedy, że trzech karnych w jednej serii jeszcze nie bronił, a sukces wytłumaczył intuicją i szczęściem.

7 czerwca 2024 roku Hansa i Werder Bremen ogłosiły jego transfer. Hansa podała, że Kolke sam poprosił o odejście, a dyrektor zawodowej piłki w klubie rozumiał jego chęć skorzystania w wieku 33 lat z oferty klubu z wyższej ligi. W Bremie miał być trzecim bramkarzem za Michaelem Zettererem i Mio Backhausem. Mówił, że rolę mu jasno przedstawiono, a on chce wnosić do zespołu dobrą atmosferę i wspierać kolegów. Do tego czasu nie zagrał w najwyższej lidze niemieckiej. W listopadzie 2025 roku mówił, że rolę trzeciego bramkarza chciał przyjąć, bo wiele się na niej uczy, a występ w Bundeslidze byłby marzeniem, choć nie jest dla niego koniecznością.

Styl gry

Zyskał reputację „Elferkillera”, czyli pogromcy rzutów karnych, a przydomek „Krake” wiąże się z jego refleksem na linii. Alois Schwartz mówił, że zawsze idzie przodem. Kolke o sobie powiedział, że zawsze lubił być dla kolegów i chciał przewodzić na boisku swoim nastawieniem.