Felix Agu

Pochodzenie

Urodził się 27 września 1999 roku w Osnabrück. Od 2011 roku trenował w VfL Osnabrück. Z drużyną do lat 19 utrzymał się w Bundeslidze juniorów, a pod koniec kwietnia 2018 roku, jako junior, zadebiutował w pierwszym zespole w 3. Lidze, od razu w podstawowym składzie, w meczu z Carl Zeiss Jena. Klub dał mu wtedy pierwszy zawodowy kontrakt. W sezonie 2018/2019 Osnabrück wygrał 3. Ligę i awansował do 2. Bundesligi.

Kariera

W sezonie 2019/2020 Agu grał w 2. Bundeslidze, przeważnie jako prawy obrońca, choć miał też mecze na lewej stronie. W lutym 2020 roku Werder Bremen ogłosił, że latem sprowadzi go z Osnabrücku bez odstępnego. Dyrektor sportowy Frank Baumann mówił, że Agu to młody, utalentowany i uniwersalny piłkarz, który mimo innych ofert wybrał Werder. Trener Florian Kohfeldt chwalił jego szybkość, dobre podanie i rozwój w roli bocznego obrońcy.

W Bundeslidze zadebiutował 21 listopada 2020 roku w remisie 1:1 z Bayernem Monachium. Wszedł w 66. minucie i zagrał nietypowo, jako ósemka, a jego podanie do Josha Sargenta wyróżniono w ocenach meczu. Kohfeldt nazywał go jednym ze swoich ulubionych uczniów, ale przez rywalizację z Theodorem Gebre Selassie i Ludwigiem Augustinssonem grał rzadko. Gdy zabrakło kontuzjowanego Augustinssona, pierwszy raz wyszedł w podstawowym składzie w Bundeslidze. W wygranym 2:0 meczu z FC Augsburg zaliczył asystę i strzelił pierwszego gola w Bundeslidze, po tym jak piłka odbiła się od jego własnej nogi. Mówił, że nie mogło być lepiej.

W sezonie 2021/2022 Werder grał w 2. Bundeslidze, a Agu zaliczył 28 meczów, głównie na prawej obronie. Jesienią 2022 roku doznał jednak kontuzji ścięgna rzepki i pauzował około roku. Wrócił jesienią 2023 roku, już na lewej stronie. W tamtym sezonie trzy razy sprowokował rzut karny, bo rywale nie byli w stanie zatrzymać go inaczej niż faulem. Latem 2024 roku Werder ogłosił kolejne przedłużenie jego umowy. Dyrektor Peter Niemeyer mówił, że Agu wrócił po długiej przerwie bardzo mocny i wywalczył miejsce w składzie.

Styl gry

Jego główną cechą jest szybkość. Trener Ole Werner mówił o jego dobrym tempie i o tym, że potrafi grać na obu bokach. Według Weser-Kurier rywale często nie nadążali za jego tempem i faulowali go w polu karnym. Po powrocie z kontuzji częściej włączał się do ataku i był fizycznie bardziej wytrzymały.

Reprezentacja

Zagrał dwa towarzyskie mecze w młodzieżowej reprezentacji Niemiec do lat 21. Niemiecka federacja uznała, że nie musi składać formalnego wniosku o zmianę barw. Trener Eric Chelle powołał go do kadry Nigerii na turniej Unity Cup 2025 w Londynie, a federacja potwierdziła, że może grać dla tego kraju. Zadebiutował w finale z Jamajką, wygranym przez Nigerię w rzutach karnych 5:4 po remisie 2:2. Mówił, że gra dla Nigerii pozwala mu połączyć się z korzeniami ze strony ojca.