Defensywny pomocnik z Antwerpii, który z Royale Union Saint-Gilloise wygrał drugą ligę w 2021 roku i doszedł do ćwierćfinału Ligi Europy.
Urodził się 19 lutego 1999 roku w Antwerpii. Szkolił się w Lierse, a w latach 2014–2018 w akademii Club Brugge. W młodzieżowych reprezentacjach Belgii występował do kategorii U-19.
Z Club Brugge trafił w 2018 roku do holenderskiego Telstaru. Najpierw spędził tam pół roku na wypożyczeniu, a w czerwcu 2018 roku klub wykupił go i podpisał z nim dwuletni kontrakt. W Eerste Divisie rozegrał dla Telstaru 68 meczów. Później sam podkreślał, jak nieoczekiwana była jego droga: rok przed przyjściem do Union grał jeszcze w holenderskiej drugiej lidze i, jak mówił, „to prawie cud, taka trajektoria kariery”.
W maju 2020 roku przeszedł do Union Saint-Gilloise. W sezonie 2020/2021 wywalczył z nim mistrzostwo drugiej ligi Belgii i awans do najwyższej klasy rozgrywkowej. W październiku 2021 roku w meczu z Cercle Brugge zerwał więzadła krzyżowe. Jak wspominał, nikt nie wierzył, że wróci na najwyższy poziom. Po przerwie stał się jednym z filarów Union: w sezonie 2022/2023 klub zajął w lidze trzecie miejsce, a w Lidze Europy wyeliminował 1. FC Union Berlin i odpadł dopiero w ćwierćfinale z Bayerem 04 Leverkusen. Lynen zagrał od pierwszej minuty we wszystkich dziesięciu meczach Union w tych rozgrywkach.
Mówił, że już w styczniu 2023 roku wiedział o zainteresowaniu trzech klubów z Bundesligi. Nie chciał przedłużać kontraktu, który wygasał rok później, bo możliwość gry w Niemczech uznał za zbyt dobrą, by ją przepuścić. 8 sierpnia 2023 roku przeszedł do Werderu Brema. Trener Ole Werner mówił wtedy, że klub obserwował go od dawna, że to fizyczny piłkarz z bardzo dobrym przeglądem pola, który jako defensywny pomocnik daje grze stabilność.
W pierwszym sezonie w Bremie Lynen uznał za punkt zwrotny styczniowe zwycięstwo nad Bayernem Monachium. Od tego meczu, jak mówił, nie stracił już miejsca w podstawowym składzie. Opisywał też, że w Niemczech na treningi przychodzi często kilkaset osób, a kibice proszą o zdjęcia i autografy także w mieście, co bardzo różni się od Belgii.
Jest defensywnym pomocnikiem. Ole Werner opisywał go jako fizycznego piłkarza, który dobrze widzi boisko i w roli „szóstki” zapewnia drużynie stabilność.
0
0
Minuty w sezonie
45′1 z 7 meczów
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/2026Bundesliga | Werder Brema | Bundesliga | 31 | 2757 | 0 | 0 |
| 2025/2026Puchar Niemiec | Werder Brema | Puchar Niemiec | 1 | 90 | 0 | 0 |
| 2024/2025Bundesliga | Werder Brema | Bundesliga | 32 | 2744 | 0 | 1 |
| 2023/2024Bundesliga | Werder Brema | Bundesliga | 32 | 1803 | 0 | 3 |
| 2022/2023 | Royale Union Saint-Gilloise | – | – | – | – | |
| 2021/2022 | Royale Union Saint-Gilloise | – | – | – | – | |
| 2020/2021 | Royale Union Saint-Gilloise | – | – | – | – | |
| 2019/2020 | Telstar | – | – | – | – | |
| 2018/2019 | Telstar | – | – | – | – | |
| 2017/2018 | Telstar | – | – | – | – |
Belgia
