







Reprezentacja
Reprezentacja, która w latach 2008–2012 zdobyła dwa mistrzostwa Europy i mistrzostwo świata, opierając grę na podaniach.
Pierwszy mecz rozegrała 28 sierpnia 1920 roku przeciwko Danii podczas igrzysk olimpijskich w Antwerpii. Zdobyte tam srebro i występy piłkarzy takich jak Zamora czy Samitier pomogły upowszechnić futbol w Hiszpanii.
Pierwszy tytuł mistrza Europy wywalczyła w 1964 roku pod wodzą José Villalongi. Amancio zapewnił jej awans do finału, strzelając w dogrywce półfinału z Węgrami. W decydującym spotkaniu na Santiago Bernabéu Marcelino głową zamknął podanie Peredy, ustalając wynik na 2:1 dla gospodarzy przeciwko Związkowi Radzieckiemu.
Kolejny triumf w mistrzostwach Europy przyszedł dopiero w 2008 roku. Luis Aragonés postawił na kombinacyjną grę z udziałem Xaviego, Andrésa Iniesty, Cesca Fàbregasa i Davida Silvy. W ćwierćfinale z Włochami interwencje Ikera Casillasa i decydujący rzut karny Fàbregasa dały Hiszpanom awans. W finale w Wiedniu Fernando Torres wykorzystał podanie Xaviego za linię obrony, wyprzedził Philippa Lahma i pokonał Jensa Lehmanna, zapewniając zwycięstwo 1:0 nad Niemcami.
Na mundialu w 2010 roku zespół Vicente del Bosque nadal opierał grę na utrzymywaniu piłki i współpracy Xaviego z Iniestą. W finale z Holandią Iniesta po podaniu Fàbregasa strzelił jedynego gola w dogrywce, dając Hiszpanii pierwsze mistrzostwo świata.
Dwa lata później Hiszpania jako pierwsza reprezentacja obroniła mistrzostwo Europy, pokonując Włochy 4:0 w Kijowie. Przed przerwą Jordi Alba zakończył sprint golem po podaniu Xaviego, a w końcówce Fernando Torres i Juan Mata dołożyli kolejne trafienia.
W 2024 roku drużyna Luisa de la Fuente zdobyła czwarty tytuł mistrza Europy, wygrywając wszystkie siedem spotkań turnieju. W finale przeciwko Anglii Lamine Yamal przygotował pierwszego gola Nico Williamsa, a po wyrównaniu zwycięstwo 2:1 zapewnił rezerwowy Mikel Oyarzabal, zamykając dośrodkowanie Marca Cucurelli. W końcówce Dani Olmo wybił piłkę z linii bramkowej po strzale głową Marca Guéhiego, pomagając utrzymać prowadzenie.
Trener · Luis de la Fuente
2,64
punktu na mecz
86%
wygranych · 7% remisów, 7% porażek
8
czyste konta
0–15
16–30
31–45
46–60
61–75
76–90
| M | W | R | P | Bramki | Pkt/m | |
|---|---|---|---|---|---|---|
| U siebie | 8 | 6 | 1 | 1 | 19:6 | 2,38 |
| Na wyjeździe | 6 | 6 | 0 | 0 | 11:3 | 3,00 |
Trenerem jest Luis de la Fuente.
Hiszpania zdobyła mistrzostwo Europy cztery razy: w 1964, 2008, 2012 i 2024 roku. W 2012 roku jako pierwsza reprezentacja obroniła tytuł, a w 2024 roku wygrała wszystkie siedem spotkań turnieju.
Hiszpania zdobyła mistrzostwo świata w 2010 roku, pod wodzą Vicente del Bosque. W finale z Holandią jedynego gola w dogrywce strzelił Andrés Iniesta po podaniu Cesca Fàbregasa.
Reprezentacja Hiszpanii w latach 2008–2012 opierała grę na podaniach i utrzymywaniu piłki. Na mundialu w 2010 roku kluczowa była współpraca Xaviego z Iniestą, a Luis Aragonés w 2008 roku postawił na grę kombinacyjną.