Pedro Porro

Pochodzenie

Urodził się 13 września 1999 roku w Don Benito w Estremadurze jako Pedro Antonio Porro. Rodzice pracowali, więc wychowywał się głównie w mieszkaniu dziadków. Dziadek Antonio Sauceda, od którego ma drugie imię, zapisał go jako trzy-, czterolatka do drużyny futsalu, a od siódmego roku życia grał w Gimnástico Don Benito. Rodzina jeździła za nim na mecze, a na jeden, w Alcobendas o dziesiątej rano, przyjechała tak wcześnie, że nocowała w samochodzie. Dziadek powtarza mu dewizę: „Vista larga, paso corto y mala leche”.

W 2015 roku przeszedł do akademii Rayo Vallecano, a dwa lata później do Girony.

Kariera

W Gironie zadebiutował w La Liga jako osiemnastolatek, a pierwszego gola strzelił Realowi Madryt w Pucharze Króla. W 2019 roku kupił go Manchester City, w którym nigdy nie zagrał. Kilka dni po podpisaniu kontraktu trafił na wypożyczenie do Realu Valladolid, gdzie grał mało, a pod koniec sezonu doznał kontuzji mięśnia czworogłowego. Sam nazwał to bardzo złym rokiem.

Latem 2020 roku został wypożyczony do Sportingu. Rúben Amorim ustawił go jako prawego wahadłowego w systemie z trzema środkowymi obrońcami i Porro szybko stał się podstawowym zawodnikiem. W styczniu 2021 roku strzelił jedynego gola w finale Pucharu Ligi z Bragą. Trzy dni przed meczem z Boavistą 11 maja 2021 roku, który dał Sportingowi pierwsze od 19 lat mistrzostwo, naciągnął mięsień dwugłowy uda, ale ukrył uraz, bo chciał zagrać. Wyszedł w podstawowym składzie i zszedł z boiska we łzach już w 17. minucie.

W styczniu 2023 roku przeszedł do Tottenhamu. 21 maja 2025 roku w Bilbao zagrał cały finał Ligi Europy z Manchesterem United, wygrany 1:0. Dla Tottenhamu było to pierwsze trofeum od 17 lat.

Sukcesy

• 2026 Mistrzostwo świata z Hiszpanią
• 2025 Liga Europy z Tottenhamem
• 2021 Mistrzostwo Portugalii ze Sportingiem
• 2021 Puchar Ligi Portugalskiej ze Sportingiem

Styl gry

To ofensywny boczny obrońca, który często włącza się do ataku i strzela gole. W Sportingu Amorim wykorzystał jego atuty w ataku, ustawiając go na wahadle.

Reprezentacja

W reprezentacji Hiszpanii do lat 21 zadebiutował jako dziewiętnastolatek w towarzyskim meczu z Rumunią. W marcu 2021 roku Luis Enrique po raz pierwszy powołał go do pierwszej reprezentacji. Nie znalazł się w kadrze na Euro 2024. Na mundialu 2026 strzelił głową gola Austrii, w półfinale z Francją strzelił gola na 2:0, a w finale z Argentyną, wygranym 1:0 po dogrywce, zagrał 120 minut i dośrodkował przy akcji, po której Ferran Torres strzelił zwycięskiego gola.