Unai Simón

Pochodzenie

Urodził się 11 czerwca 1997 roku w Vitorii-Gasteiz i dorastał w pobliskiej Murgii. Ojciec, gwardzista cywilny pochodzący z prowincji Zamora, trafił do Kraju Basków służbowo i poznał tam matkę Unaia, funkcjonariuszkę baskijskiej policji Ertzaintza. Rodzina ojca pochodzi z wioski San Marcial del Vino, do której Simón wciąż wraca.

Do bramki trafił przypadkiem: podczas wakacyjnych meczów w San Marcial początkujący trener postawił go między słupkami, bo był najroślejszy. Zaczynał w Aurrerze Vitoria, a jako 14-latek trafił do akademii Athletic w Lezamie. W Bilbao mieszkał u małżeństwa, które przyjęło go jak syna. Gdy miał 15 lat, ojciec nagrywał wszystkie jego mecze, żeby razem analizowali błędy. Jego pierwszy trener bramkarzy w Lezamie, Imanol Etxeberria, wspominał, że Simón chłonął uwagi jak gąbka i prosił, by strzelać do niego z całej siły.

Kariera

Sezon 2018/19 zaczynał jako czwarty bramkarz Athletic Club i zgodził się na wypożyczenie do Elche. W ciągu kilku godzin Kepa Arrizabalaga przeszedł do Chelsea, Iago Herrerín doznał kontuzji, a Álex Remiro, który miał już umowę z Realem Sociedad, został odsunięty od składu. Athletic pilnie ściągnął Simóna z powrotem i 20 sierpnia 2018 roku zadebiutował on w Primera División w wygranym 2:1 meczu z Leganés.

W styczniu 2021 roku zagrał w finale Superpucharu Hiszpanii, w którym Athletic pokonał Barcelonę 3:2 po dogrywce. W sezonie 2023/24 puścił w lidze najmniej goli i dostał Trofeo Zamora, pierwsze dla bramkarza Athletic od 54 lat, od czasów José Ángela Iribara. W finale Pucharu Króla, który Athletic wygrał w 2024 roku, bronił jednak jego zmiennik Julen Agirrezabala.

Sukcesy

• 2026 Mistrzostwo świata z Hiszpanią
• 2026 Złota Rękawica mistrzostw świata
• 2024 Mistrzostwo Europy z Hiszpanią
• 2023 Liga Narodów z Hiszpanią
• 2021 Superpuchar Hiszpanii z Athletic Club
• 2021 Srebrny medal olimpijski z Hiszpanią

Styl gry

Etxeberria opisywał go jako bramkarza, którego przyjemnie się ogląda: ma pewne ręce, jak na swój wzrost jest skoordynowany i szybki, dobrze gra w powietrzu i dużo pracował nad rozegraniem piłki. Na mundialu 2026 pewnie bronił strzały, wychodził do piłek zagrywanych za obronę i panował nad polem karnym.

Reprezentacja

W listopadzie 2020 roku zastąpił w bramce reprezentacji Kepę i Davida de Geę. Na Euro 2020 w 1/8 finału z Chorwacją nie opanował podania Pedriego i piłka wpadła do bramki, ale potem kilka razy uratował drużynę, także w dogrywce, i Hiszpania awansowała. Na igrzyskach w Tokio bronił w przegranym finale z Brazylią.

18 czerwca 2023 roku w finale Ligi Narodów z Chorwacją (0:0) obronił dwa rzuty karne i Hiszpania wygrała serię 5:4. Na Euro 2024 zagrał w sześciu meczach, w tym w wygranym 2:1 finale z Anglią w Berlinie.

Na mistrzostwach świata 2026 zachował siedem czystych kont. Puścił tylko jednego gola, z Belgią, a Hiszpania pokonała w finale Argentynę 1:0. Simón dostał Złotą Rękawicę dla najlepszego bramkarza turnieju.