Martín Zubimendi

Pochodzenie

Martín Zubimendi urodził się 2 lutego 1999 roku w San Sebastián. Zaczynał w miejscowym Antiguoko, a następnie trafił do Zubiety, akademii Realu Sociedad.

Kariera

W rezerwach Realu Sociedad pracował z Xabim Alonso, którego od dzieciństwa uważał za wzór. Wspominał, że dopiero pod jego okiem zaczął rozpoznawać różne rodzaje pressingu i rozumieć, jak wyprowadzać piłkę spod nacisku. Alonso kładł nacisk na analizę: zawodnicy przechodzili przez poszczególne sytuacje z manekinami ustawionymi w miejscach przeciwników. Nawet po awansie Zubimendiego do pierwszej drużyny trener zatrzymywał go na korytarzach i w klubowej stołówce, żeby porozmawiać.

3 kwietnia 2021 roku Zubimendi rozpoczął w podstawowym składzie finał Copa del Rey przeciwko Athletic Club. Real Sociedad wygrał 1:0 po rzucie karnym Mikela Oyarzabala i zdobył pierwszy tytuł od 1987 roku. Był to finał edycji 2020, rozegrany dopiero w 2021 roku.

W lipcu 2025 roku Real Sociedad uzgodnił jego transfer do Arsenalu.

Sukcesy

• 2024 Mistrzostwo Europy z reprezentacją Hiszpanii.
• 2021 Srebrny medal olimpijski w piłce nożnej, turniej Tokio 2020.
• 2021 Copa del Rey z Realem Sociedad, edycja 2020.

Styl gry

Zubimendi gra przede wszystkim jako cofnięty pomocnik przed obrońcami, nadający tempo rozegraniu. Drobnymi zmianami ustawienia tworzy partnerom kąty podań i odrywa się od rywala, zanim otrzyma piłkę. Przy krótkich podaniach dobiera siłę i kierunek tak, żeby ułatwić kolejną akcję, a także szuka zawodników między liniami przeciwnika. Bez piłki chroni środek przed obroną, wybiera moment wyjścia do pressingu i zasłania rywalom kierunki podań.

Reprezentacja

W seniorskiej reprezentacji Hiszpanii zadebiutował w czerwcu 2021 roku w wygranym 4:0 meczu z Litwą w Leganés. Zagrała w nim kadra do lat 21, która zastąpiła izolowany z powodu koronawirusa zespół seniorów.

W sierpniu tego samego roku wystąpił od początku olimpijskiego finału w Jokohamie, przegranego z Brazylią 1:2 po dogrywce.

W finale Euro 2024 z Anglią wszedł po przerwie za kontuzjowanego Rodriego, a Hiszpania wygrała 2:1. Jako cofnięty pomocnik współpracował wtedy z Fabiánem Ruizem, którego zejścia bliżej obrony pomagały tworzyć miejsce do podań za angielski pressing.