






Wychowanek Valencii, który w 106. minucie finału z Argentyną strzelił gola dającego Hiszpanii mistrzostwo świata 2026.
Urodził się 29 lutego 2000 roku w Foios, miasteczku kilka kilometrów na północ od Walencji. Grał w piłkę w domu, gdzie na niższym piętrze miał własną bramkę, a za obrońców robiły mu psy. Zaczynał od futsalu w szkole, a jako siedmiolatek trafił na testy do akademii Valencii i został w niej. Jako dziecko kibicował temu klubowi, a jego wzorami byli David Villa i David Silva oraz Cristiano Ronaldo.
W dziecięcych drużynach grał najpierw na boku obrony, potem na skrzydle i w ataku. Często występował z chłopcami o dwa, trzy lata starszymi. Mówił, że jako 14- i 15-latek przegrywał fizycznie ze starszymi rywalami i zdarzało mu się schodzić z boiska z płaczem. Jednego lata urósł 12 centymetrów i w okresie przygotowawczym stracił koordynację: jak opowiadał, nie umiał biegać ani przyjąć piłki. Gdy się do tego przyzwyczaił, zaczął strzelać dużo goli.
W październiku 2016 roku, jako 16-latek, zadebiutował w rezerwach Valencii, Mestalli, grających w trzeciej lidze. Trener Curro Torres wspominał, że w klubie uważano go za tego z akademii, który ma największe szanse na karierę. W 2017 roku zajął z reprezentacją Hiszpanii drugie miejsce na mundialu U-17 w Indiach i jeszcze w trakcie turnieju Valencia postanowiła włączyć go do pierwszego zespołu, bo interesował się nim Real Madryt.
30 listopada 2017 roku zadebiutował w pierwszej drużynie w meczu Pucharu Króla z Realem Saragossa, a 16 grudnia z Eibarem został pierwszym piłkarzem urodzonym w XXI wieku, który zagrał w LaLiga. W wieku 19 lat został najmłodszym do tamtej pory piłkarzem Valencii z 50 meczami ligowymi.
Odchodził z klubu w atmosferze sporu. Po transferze opowiadał, że usłyszał, iż jest piątym skrzydłowym w hierarchii i klub chce go sprzedać. Skarżył się też na brak wsparcia kapitana Daniego Parejo. Jako warunki pozostania wymieniał osobiste zaangażowanie właściciela klubu w rozmowy, pensję na poziomie najlepiej zarabiających i opaskę jednego z kapitanów.
4 sierpnia 2020 roku Manchester City ogłosił jego transfer. W City dostał numer 21 po Davidzie Silvie i został przesunięty ze skrzydła do środka ataku. W sezonie 2020/21 City zdobyło mistrzostwo Anglii i Puchar Ligi; pierwszego gola dla klubu Ferran strzelił właśnie w Pucharze Ligi, z Burnley.
28 grudnia 2021 roku FC Barcelona porozumiała się z City w sprawie jego transferu. Podpisał kontrakt do 2027 roku z klauzulą odstępnego w wysokości miliarda euro. W Barcelonie spędził cztery i pół sezonu. W finale Pucharu Króla w 2025 roku z Realem Madryt strzelił gola, który doprowadził do dogrywki, a w niej zwycięstwo Barcelonie dał Jules Koundé.
15 sierpnia 2026 roku, niecały miesiąc po finale mundialu, przeszedł do Paris Saint-Germain, gdzie trenerem był Luis Enrique. Podpisał kontrakt do 2031 roku i dostał numer 9.
W Valencii był szybkim, bezpośrednim skrzydłowym. Najlepiej czuł się na prawej stronie, skąd mijał rywali jeden na jednego po zewnętrznej. Do tego dochodziły dobra kontrola piłki, mocna budowa i gra głową. Sam mówił, że na boisku działa instynktownie, bez planowania kolejnego ruchu.
Może grać na każdej pozycji w ataku: na obu skrzydłach i w środku. Jako napastnik dobrze gubi obrońcę, znajduje miejsce w polu karnym i szybko oddaje strzał. Pomaga też w grze bez piłki: w reprezentacji ustawiał się między liniami, by dać kolegom opcję podania, i dużo pracował bez piłki.
Z młodzieżowymi reprezentacjami Hiszpanii zdobył mistrzostwo Europy U-17 w 2017 roku i U-19 w 2019 roku; w finale turnieju U-19 strzelił dwa gole.
W pierwszej reprezentacji zadebiutował 3 września 2020 roku w Stuttgarcie, w zremisowanym 1:1 meczu Ligi Narodów z Niemcami, w którym wyszedł w podstawowym składzie. Debiut dał mu Luis Enrique. 17 listopada 2020 roku strzelił trzy gole w wygranym 6:0 rewanżu z Niemcami, który dał Hiszpanii awans do turnieju finałowego Ligi Narodów.
Na Euro 2020 strzelił dwa gole i wyszedł w podstawowym składzie na półfinał z Włochami, przegrany po rzutach karnych. Dwa gole zdobył też na mundialu w Katarze. Na Euro 2024 w meczu grupowym z Albanią strzelił jedynego gola i został wybrany piłkarzem meczu, a Hiszpania zdobyła tytuł.
Podczas mundialu 2026 był krytykowany. 19 lipca 2026 roku w finale z Argentyną w East Rutherford wszedł z ławki. W 106. minucie Nico Williams zgrał głową dośrodkowanie Pedro Porro, a Ferran z pierwszej piłki uderzył pod poprzeczkę. Hiszpania wygrała 1:0 i po raz drugi w historii została mistrzem świata. Po meczu mówił, że ten gol był dla 47 milionów ludzi, nie tylko dla niego i 26 piłkarzy kadry.
4
co 164 minut
1
6,9
Minuty w sezonie
657′10 z 10 meczów
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2026Liga Narodów | Hiszpania | Liga Narodów | 2 | 121 | 0 | 0 |
| 2026Mistrzostwa Świata | Hiszpania | Mistrzostwa Świata | 8 | 283 | 1 | 1 |
| 2025/2026La Liga | FC Barcelona | La Liga | 33 | 1984 | 16 | 2 |
| 2025/2026Liga Mistrzów | FC Barcelona | Liga Mistrzów | 10 | 364 | 3 | 1 |
| 2025/2026Puchar Hiszpanii | FC Barcelona | Puchar Hiszpanii | 4 | 246 | 1 | 0 |
| 2024Eliminacje MŚ | Hiszpania | Eliminacje MŚ | 4 | 261 | 2 | 1 |
| 2024/2025La Liga | FC Barcelona | La Liga | 27 | 1119 | 10 | 6 |
| 2024/2025Liga Mistrzów | FC Barcelona | Liga Mistrzów | 11 | 420 | 3 | 1 |
| 2024/2025Puchar Hiszpanii | FC Barcelona | Puchar Hiszpanii | 5 | 373 | 6 | 0 |
| 2024Mistrzostwa Europy | Hiszpania | Mistrzostwa Europy | 5 | 159 | 1 | 0 |
| 2023/2024La Liga | FC Barcelona | La Liga | 29 | 1213 | 7 | 2 |
| 2023/2024Puchar Hiszpanii | FC Barcelona | Puchar Hiszpanii | 3 | 292 | 1 | 0 |
| 2023Eliminacje ME | Hiszpania | Eliminacje ME | 5 | 272 | 3 | 1 |
| 2022/2023La Liga | FC Barcelona | La Liga | 32 | 1341 | 4 | 2 |
| 2022/2023Puchar Hiszpanii | FC Barcelona | Puchar Hiszpanii | 4 | 235 | 0 | 0 |
| 2021/2022La Liga | FC Barcelona | La Liga | 18 | 1418 | 4 | 4 |
| 2021/2022Puchar Hiszpanii | FC Barcelona | Puchar Hiszpanii | 1 | 120 | 1 | 0 |
| 2021/2022Premier League | Manchester City | Premier League | 4 | 305 | 2 | 1 |
| 2021/2022Puchar Ligi Angielskiej | Manchester City | Puchar Ligi Angielskiej | 1 | 72 | 1 | 0 |
| 2020/2021Premier League | Manchester City | Premier League | 23 | 1279 | 7 | 2 |
| 2020/2021Puchar Ligi Angielskiej | Manchester City | Puchar Ligi Angielskiej | 3 | 200 | 1 | 1 |
| 2019/2020La Liga | Valencia | La Liga | 34 | 2276 | 4 | 5 |
| 2019/2020Puchar Hiszpanii | Valencia | Puchar Hiszpanii | 3 | 278 | 0 | 1 |
| 2018/2019Puchar Hiszpanii | Valencia | Puchar Hiszpanii | 6 | 540 | 1 | 1 |
| 2018/2019La Liga | Valencia | La Liga | 24 | 846 | 2 | 1 |
| 2017/2018La Liga | Valencia | La Liga | 13 | 302 | 0 | 1 |
| 2016/2017 | Valencia II | – | – | – | – |
Ferran Torres ma 26 lat. Urodził się 29 lutego 2000 roku.
Ferran Torres jest zawodnikiem klubu Paris Saint-Germain (Ligue 1).
Ferran Torres jest napastnikiem i gra z numerem 9.
W sezonie 2026/2027 we wszystkich rozgrywkach: 14 meczów, 7 goli, 1 asysta (stan na 21 listopada 2026).
Gola w finale mistrzostw świata 2026 strzelił Ferran Torres. Wszedł z ławki, a w 106. minucie uderzył z pierwszej piłki pod poprzeczkę po zgraniu głową Nico Williamsa. Hiszpania wygrała 1:0 po dogrywce 19 lipca 2026 roku.
Ferran Torres 16 grudnia 2017 roku w meczu z Eibarem został pierwszym piłkarzem urodzonym w XXI wieku, który zagrał w LaLiga. W pierwszej drużynie Valencii zadebiutował dwa tygodnie wcześniej, 30 listopada 2017 roku.
FC Barcelona porozumiała się z Manchesterem City w sprawie transferu Ferrana Torresa 28 grudnia 2021 roku. Podpisał kontrakt do 2027 roku z klauzulą odstępnego w wysokości miliarda euro i spędził w klubie cztery i pół sezonu.
Ferran Torres przeszedł do Paris Saint-Germain 15 sierpnia 2026 roku, niecały miesiąc po finale mundialu. Podpisał kontrakt do 2031 roku, a trenerem był tam Luis Enrique.