Piotr Stokowiec z historyczną klęską. W XXI w. tylko dwóch trenerów punktowało gorzej od niego

4. Stanisław Gielarek (1 zwycięstwo, 8 porażek)

Człowiek mocno związany z Siarką Tarnobrzeg. Był jej piłkarzem, a w późniejszym okresie kilkukrotnie trenerem. Jedna jego przygoda była wyjątkowo bolesna. Gdy jego ukochany klub w sezonie 1995/1996 zmagał się z ogromnymi problemami w lidze, trener ruszył na ratunek i przejął w kwietniu będącą na ostatnim miejscu w ówczesnej ekstraklasie drużynę. Do końca sezonu zostało dziesięć kolejek, w których miał za zadanie uratować ekstraklasowy byt.

Ta misja mu się nie powiodła, a w swoich pierwszych dziewięciu meczach zgarnął zaledwie trzy punkty. Na osłodę napiszemy, że na ten bilans złożyło się osiem porażek i zwycięstwo. Lecz koniec końców Siarka Tarnobrzeg w tamtym sezonie została zdegradowana, zajmując ostatnie miejsce w tabeli.

3. Wojciech Stawowy (1 remis, 8 porażek)

To chyba prawdziwa ironia losu, że dwaj trenerzy na tej liście są związani z dwoma ostatnimi przygodami ŁKS-u w ekstraklasie. Choć to raczej dowód na słabość klubu, który nie uczy się na błędach. Wojciech Stawowy dostał za zadanie uratować dla łodzian ekstraklasę w sezonie 2019/2020 po zwolnieniu Kazimierza Moskala. Zadanie było trudne, w drużynie brakowało jakości, a i trener Stawowy ze swoim stylem raczej nie pasował do desperacko walczącego o utrzymanie beniaminka. ŁKS, jak się domyślacie, zleciał z hukiem z ligi, a trener Stawowy w pierwszych dziewięciu meczach zdobył zaledwie punkt z Rakowem Częstochowa. Patrząc na obecną formę ŁKS-u, szykuje się powtórka z rozrywki.

2. Gothard Kokott (1 remis, 8 porażek)

Jako trener w ekstraklasie poprowadził 93 mecze. Dwa razy jako trener Ruchu Radzionków, a trzy razy jako szkoleniowiec Rakowa Częstochowa. W Rakowie był o jeden raz za dużo. W sezonie 1996/1997 w grudniu po raz trzeci objął częstochowski zespół, gdzie dostał za zadanie utrzymać drużynę w najwyższej lidze rozgrywkowej. Pomimo przygotowań zawiódł. W pierwszych dziewięciu meczach uciułał tylko punkt z KSZO Ostrowiec Świętokrzyski. Do końca sezonu poprowadził zespół w 16 spotkaniach, w których zdobył cztery punkty, co rzecz jasna nie pomogło w uniknięciu spadku. Po dwóch przygodach w Ruchu Radzionków trener przerzucił się na futsal i zdobył tam cztery tytuły mistrza Polski w futsalu z drużyną Clearexu Chorzów. Ciekawa droga…

1. Bogusław Baniak (9 porażek)

Czy można być trenerską nową miotłą i jednocześnie nie zdobyć ŻADNEGO punktu? Odpowiedź brzmi: tak. Pokazał to Bogusław Baniak. Ten niezwykle doświadczony trener był specjalistą w awansach do ekstraklasy, lecz w niej już nie szło mu tak fenomenalnie. W trakcie kariery często krążył między Poznaniem a Szczecinem, gdzie wielokrotnie trenował drużyny z tych miast. To właśnie jego ostatnia przygoda z Pogonią Szczecin była tą najtragiczniejszą.

Dziewięć meczów, wszystkie przegrane! Na jego usprawiedliwienie powiemy, że tam nie potrzeba było trenera, a jak mawiał klasyk, egzorcysty. Była to bowiem Pogoń Szczecin z sezonu 2006/2007, drużyna składająca się praktycznie z samych plażowiczów ściągniętych z brazylijskiej Copacabany, bo taką wizję wtedy miał właściciel Pogoni, a konkretniej jego syn, Dawid Ptak. Tamten sezon Pogoń zakończyła na ostatnim, 16. miejscu. Chwilę potem Pogoń z powodów licencyjnych spadła do czwartej ligi i musiała mozolnie się odbudowywać.

***

Widzimy zatem, że nie każda nowa miotła musi przynieść efekt wow. Każdy powyższy przykład pokazuje, że jeżeli nie ma jakości w drużynie, to choćbyś był nawet cudotwórcą, z piasku bicza nie ukręcisz. Piotr Stokowiec stał się trzecim  najgorzej punktującym trenerem XXI wieku i na parę lat raczej wypisał się z polskiej piłki. Po tak fatalnej przygodzie nikt na razie nie będzie chciał po niego sięgnąć, nawet najwięksi desperaci.