Mecz jubileuszowy Legii Warszawa zakończony [REPORTAŻ]

Przebieg meczu

Pierwsza część

Pierwszego gola strzelił kapitan drużyny „Zielonych”, Miroslav Radović. Zrobił to po indywidualnej akcji, w której bez większych problemów minął kilku rywali i zmieścił piłkę w sieci. Drugim trafieniem popisał się Nemanja Nikolić – również nie wydawał się w tym meczu mieć większych problemów pod bramką rywala (2:0). Przewaga młodszej drużyny była aż nadto widoczna i w pewnym momencie można było zastanowić się, czy dobór składów był odpowiedni. Trzeciego gola „raboną” zdobył Michał Kucharczyk, który chwilę później – za awanturowanie się – otrzymał żółtą kartkę. Takową po drugiej stronie obejrzał również Jakub Wawrzyniak.

Wracając jednak do gola – ten nie został uznany z racji spalonego. Gola na 3:0, który rzeczywiście został uznany, po świetnym podaniu Antolicia zdobył po raz kolejny wpisujący się na listę strzelców Nemanja Nikolić.

Drużyna Leszka Pisza pierwszy strzał oddała dopiero w 14. minucie spotkania za sprawą Dariusza Dziekanowskiego. Po ich stronie szczególnie wyróżniał się w tej części Piotr Włodarczyk. Jednak możliwości fizyczne zdecydowanie nie były po ich stronie. Po przerwie na picie drużyna Pisza zdawała się budzić i zasadniczo w końcu zaczęła stwarzać sobie akcje pod bramką. Doprowadzili nawet do rzutu karnego, którego jednak podchodzący do „jedenastki” Artur Jędrzejczyk, grający w tym meczu w ataku, nie wykorzystał.

Druga część

Gola, lobując bramkarza, szybko po wznowieniu gry zdobył przedstawiciel zespołu Leszka Pisza, Artur Jędrzejczyk. Ze względu na przebieg meczu sędziowie przymknęli oko na ewidentną pozycję spaloną :). Druga część meczu była już nieco bardziej wyrównana, choć przede wszystkim to drużyna Radovicia po prostu spuściła z tonu. „Jedenastkę” w tej części wykonywał syn Daniela Ljuboji, który był gościem specjalnym tego meczu – świetną interwencją popisał się jednak Łukasz Fabiański. Fabiański, po którym widać było, że mógłby jeszcze spokojnie chwilę na wysokim poziomie pograć. Dalej miał „to coś”.

Ten etap spotkania zakończył się wynikiem 3:1.

Trzecia część

Gola na 4:1 w tej części zdobył Michal Hubnik, a po chwili na listę strzelców mógł wpisać się Nemanja Nikolić, będący w momencie strzału na spalonym – chwilę później już się na nim jednak nie znajdował i padła bramka na 5:1 (hat-trick Węgra). Później gola na 5:2 zdobył głową Cezary Kucharski. Ta część spotkania wydawała się najbardziej wyrównana ze wszystkich. Mimo nacisków ze strony zespołu Pisza, więcej bramek już nie wpadło. Legia Leszka Pisza („Biali”) 2:5 Legia Miroslava Radovicia („Zieloni”).

Tuż po meczu wszyscy zawodnicy odebrali pamiątkowe medale i pożegnali się z przybyłymi kibicami. Odbyło się też symboliczne podniesienie pucharu przygotowanego na tę okazję, podniesionego wspólnie przez kapitanów – Leszka Pisza i Miroslava Radovicia.

Jeżeli chodzi o czyste aspekty sportowe, po stronie „Zielonych” najbardziej podobali nam się Miroslav Radović, Nemanja Nikolić, ale również Domagoj Antolić. Po stronie „Białych” na specjalne wyróżnienie mimo porażki zasługują wcześniej wspomniani Łukasz Fabiański, Piotr Włodarczyk oraz Artur Jędrzejczyk.

Otoczka wydarzenia

Spotkanie rozgrywało się oczywiście w bardzo luźnej, przyjacielskiej atmosferze – dlatego też nie bierzemy go na poważnie. Wywiady ze schodzącymi w trakcie meczu piłkarzami, uśmiechy na twarzach omijanych lub faulowanych zawodników – po prostu czysta zabawa. W pewnym momencie organizator zaczął prosić piłkarzy o wyrównanie liczby zawodników na boisku, bo – celowo bądź nie – jeden zespół grał z jednym zawodnikiem więcej. Zdarzyło się też kilka prześmiewczych symulacji. Zabawnym momentem rywalizacji było wejście na pozycję bramkarza przez Michała Kucharczyka. Taka była specyfika tej rywalizacji.

Z czysto sportowego punktu widzenia nie było to spotkanie toczące się w zbyt wysokim tempie. Po znacznej części zawodników było oczywiście widać upływ lat – o ile chęci były, o tyle możliwości fizyczne nie pozwalały już na to, co przed laty. Szczególnie uwydatniło się to w zespole Leszka Pisza, który przeważał liczebnie w zawodników bardziej wiekowych. Z kolei po tych, którzy zakończyli karierę stosunkowo niedawno lub dalej są aktywnymi piłkarzami, aż nadto było widać wyższy poziom gry. Aż można się zastanowić, czy dla widowiska nie lepsze byłoby wymieszanie tych składów. Tym niemniej nie o samą grę tu chodziło – sensem tego meczu było nade wszystko ponowne zobaczenie graczy, których niegdyś kibice podziwiali.

Z atrakcji między poszczególnymi częściami meczu doszło do pokazu tanecznego cheerleaderek, po czym kilku kibiców miało możliwość zmierzenia się w konkursie rzutów karnych z Arkadiuszem Malarzem. Później w kierunku trybun wykopano kilka futbolówek dla kibiców. Było to powiązane z konkursem, w którym fani mogli wejść na murawę i zmierzyć się w torze przeszkód. Kolejnym segmentem rozrywkowym był pojedynek o „bycie głową rodziny Sokołowskich”: Tomasz Sokołowski kontra Daria Sokołowska, córka byłego gracza Legii Warszawa, a także młoda piłkarka Legia Ladies.

Podsumowanie i ocena wydarzenia

Jako uczestnik meczu jubileuszowego z okazji 110-lecia powstania Legii Warszawa oceniam wydarzenie jak najbardziej pozytywnie. Dużo zasłużonych dla klubu postaci z różnych pokoleń, masa atrakcji dla kibiców, a także piłkarze, którzy emanowali otwartością wobec fanów chcących zrobić z nimi zdjęcie lub poprosić o autograf. Byli to idole, z którymi dzięki temu meczowi kibice mogli się jeszcze bardziej zbliżyć. Mogliśmy też oglądać naprawdę piękne obrazki. Leszek Pisz i Miroslav Radović obok siebie, wspólnie wznoszący trofeum z okazji 110-lecia istnienia klubu. To już na zawsze przejdzie do historii Legii Warszawa!

Z minusów pewnie należy wskazać na poziom samego widowiska, który nawet jak na mecz pokazowy nie był zbyt wysoki. Z drugiej strony chyba wielkiego widowiska się tu nie spodziewaliśmy. Za kolejny minus pewnie można by uznać momentami chwile dezorganizacji pod kątem technicznym całego wydarzenia – również z perspektywy dziennikarza. Całościowo jednak zarówno mecz, jak i cała wcześniej opisana otoczka jak najbardziej dowiozły pod kątem zadbania o widza, który mógł zobaczyć niegdyś duże gwiazdy, a dzisiaj legendy swojego ulubionego klubu. Świetny pomysł i wykonanie. Oby więcej tego typu atrakcji w przyszłości – nie da się chyba bardziej docenić fana, który mimo wyników przychodzi na mecze.