
Waleczny skrzydłowy, który z Legią zdobył pięć mistrzostw i sześć Pucharów Polski, a w Lidze Mistrzów strzelił gola Borussii Dortmund.
Urodził się 20 marca 1991 roku w Warszawie. Rodzina mieszkała w Modlinie, a ojciec był wojskowym.
Wojciech Stecyna, trener dzieci w Świcie Nowy Dwór Mazowiecki, wypatrzył go na stadionie, gdy chłopiec strzelał na bramkę, w której stał ojciec. Ojciec najpierw odmówił, bo z Modlina trudno było regularnie dojeżdżać na treningi. Syna przyprowadził dopiero kilka miesięcy później, gdy Stecyna poprosił drugi raz, a Michał sam się tego domagał.
Jako junior dryblował bez przerwy i prawie nie podawał. Stecyna zdjął kiedyś z boiska jego kolegów i kazał mu grać samemu przeciwko ośmiu rywalom, żeby nauczył się oddawać piłkę po minięciu kilku przeciwników. W ustawieniu 4-4-2 grał w środku pomocy i miał zgodę na odważne wypady do ataku. Wygrywał szkolne biegi przełajowe.
Na boisku treningowym Świtu prawie nie było wtedy trawy, a drugi obiekt był piaszczysty. Trenerzy z tamtych lat wspominają, że opierał się na starcie, szybkości i wytrzymałości, a nie na technice. Drużyna jego rocznika grała w rozgrywkach obejmujących całe Mazowsze, z Legią, Polonią i Wisłą Płock, i najwyżej zajęła w nich trzecie miejsce. Ostatniego sezonu juniorskiego już nie rozegrał, bo przeszedł do seniorów.
W seniorach Świtu zadebiutował w 2008 roku w III lidze, w meczu ze Stomilem Olsztyn. W spotkaniu z SMS Łódź trener Grzegorz Zmitrowicz, któremu groziło zwolnienie, wystawił go od pierwszej minuty, a Kucharczyk strzelił dwa gole w wygranym 3:0 meczu. Na trybunach siedział Michał Globisz, który obserwował piłkarzy pod kątem juniorskiej reprezentacji Polski, i zanotował tylko jego nazwisko.
W sezonie 2008/09 został królem strzelców III ligi, a Świt awansował do II ligi. Po meczach dzwonili do niego menedżerowie, ale za radą starszego kolegi z drużyny Tomasza Reginisa niczego nie podpisywał. Gdy zgłosiły się Legia i Lech, związał się z agentem Cezarym Kucharskim.
W lipcu 2009 roku podpisał pięcioletni kontrakt z Legią Warszawa, ale postawił warunek: chciał dalej grać w Świcie i zdać maturę. Legia od razu wypożyczyła go do Nowego Dworu, gdzie spędził sezon 2009/10 w II lidze.
Do pierwszej drużyny Legii dołączył przed sezonem 2010/11. Klub sprowadził wtedy kilku zagranicznych piłkarzy, z których większość zawiodła, a ich zaciąg nazwano później „truskawkowym”. Słabe wyniki zmusiły trenera Macieja Skorżę do zmian w składzie i szansę dostał też Kucharczyk. W Ekstraklasie zadebiutował 27 sierpnia 2010 roku w przegranym 0:2 meczu z GKS Bełchatów.
Pierwszego gola dla Legii strzelił 21 września 2010 roku w Pucharze Polski. Dał zwycięstwo 1:0 nad Pogonią Szczecin. Trzy dni później trafił w lidze, w wygranym 2:1 meczu z Lechem Poznań, który przerwał serię trzech ligowych porażek Legii. Na tle zagranicznych piłkarzy kibice docenili jego zaangażowanie i to, że był chłopakiem stąd. W szatni opiekował się nim Jacek Magiera, asystent odpowiedzialny wtedy za wprowadzanie młodych piłkarzy.
Jesienią 2010 roku grał jako środkowy napastnik. Po przyjściu Michala Hubníka w lutym 2011 roku Skorża przesunął go na lewe skrzydło, bo chciał wykorzystać jego szybkość i wolę walki. Według Magiery żaden trener Legii nie traktował go później naprawdę jako napastnika.
W sierpniu 2011 roku strzelił jednego z goli w wygranym 3:2 meczu ze Spartakiem w Moskwie, który dał Legii awans do fazy grupowej Ligi Europy. Potem przyszły kontuzje i kłopoty z miejscem w kadrze meczowej. W styczniu 2012 roku przyznał, że wtedy „mu odbiło”.
Na początku wiosny 2013 roku przez pięć kolejek grał tylko kilka minut, ale trener Jan Urban z czasem znów na niego postawił i Legia zdobyła mistrzostwo.
W grudniu 2013 roku, w ostatnim ligowym meczu Urbana, strzelił trzy gole i zaliczył asystę w wygranym 4:1 spotkaniu z Cracovią. Był to jego jedyny hat trick w pierwszym zespole Legii. Henning Berg, który w połowie sezonu zastąpił Urbana, początkowo nie widział go w składzie, a piłkarz usłyszał, że minut powinien szukać w innym klubie. Pierwszy raz od początku zagrał u Norwega dopiero 9 maja 2014 roku, w końcówce sezonu strzelił trzy gole i Legia zdobyła tytuł. Sam przyznawał, że trochę żałował, że wtedy nie odszedł.
Jesienią 2014 roku golem z Trabzonsporem dał Legii zwycięstwo w Lidze Europy, a Adam Nawałka powołał go na mecze z Niemcami i Szkocją. Sezon 2015/16 pod wodzą Stanisława Czerczesowa był jednym z jego najlepszych w Legii.
23 sierpnia 2016 roku strzelił gola na 1:1 w rewanżu z Dundalk FC, który przypieczętował pierwszy od ponad 20 lat awans Legii do fazy grupowej Ligi Mistrzów. Po meczu mówił przed kamerą, że jest wzruszony. W fazie grupowej zagrał w czterech meczach, w tym w zremisowanym 3:3 spotkaniu z Realem Madryt, w którym wszedł z ławki. W listopadzie 2016 roku strzelił gola w przegranym 4:8 meczu z Borussią Dortmund. Był to pierwszy od czasów Jacka Dembińskiego gol Polaka dla polskiego klubu w fazie grupowej Ligi Mistrzów.
Gdy Legia sprzedała Aleksandra Prijovicia i Nemanję Nikolicia, trener Jacek Magiera ustawiał go czasem w ataku. Na obozie Kucharczyk powiedział mu: „Nie ma napastników? Przecież jest. Nazywa się Kucharczyk”. 19 marca 2017 roku w Gdańsku wszedł z ławki przy stanie 0:1, dwie minuty później wyrównał, a przed końcem strzelił zwycięskiego gola z Lechią. Legia zdobyła w tym sezonie mistrzostwo.
24 marca 2018 roku trener Romeo Jozak przesunął go do rezerw. Klub podał, że decyzję podjęto z przyczyn pozasportowych, dla dobra i jedności drużyny. Odsunięcie miało trwać dwa tygodnie, ale już 4 kwietnia Jozak przywrócił go do pierwszego zespołu, tłumacząc, że przekonała go postawa piłkarza. Po powrocie Kucharczyk strzelał ważne gole z Wisłą Płock i z Górnikiem w Pucharze Polski. Jozaka zastąpił Dean Klafurić, a Kucharczyk w ostatniej kolejce przypieczętował mistrzostwo golem w Poznaniu. Legia zdobyła też Puchar Polski, a w finale z Arką Gdynia grał od pierwszej minuty.
W lipcu 2018 roku strzelił zwycięskiego gola w pierwszym meczu eliminacji Ligi Mistrzów z Cork City. W rewanżu rozegrał 64. mecz w europejskich pucharach i został wtedy rekordzistą pod tym względem wśród piłkarzy polskich klubów. W sierpniu 2018 roku w eliminacjach Ligi Europy z Dudelange dostał czerwoną kartkę, za którą UEFA zawiesiła go na pięć meczów.
W maju 2019 roku Legia ogłosiła, że nie przedłuży z nim kontraktu. Trener Aleksandar Vuković mówił, że na jego pozycji widzi innych piłkarzy. Kucharczyk odszedł 30 czerwca 2019 roku i miał żal, że nie pozwolono mu godnie pożegnać się z drużyną.
Sezon 2019/20 spędził w Uralu Jekaterynburg. W sierpniu 2020 roku podpisał trzyletni kontrakt z Pogonią Szczecin. Szef pionu sportowego Pogoni Dariusz Adamczuk tłumaczył, że trudno mu sobie wyobrazić bardziej utytułowanego piłkarza do pozyskania w polskich realiach.
Jesienią 2020 roku grał słabo i trener Kosta Runjaić odesłał go na ławkę. Potem odnalazł się na lewej obronie. W sezonie 2020/21 jego gole dały Pogoni zwycięstwa 1:0 ze Śląskiem Wrocław, Zagłębiem Lubin, Jagiellonią Białystok i Lechią Gdańsk, a drużyna zajęła trzecie miejsce. W 2021 roku UEFA potwierdziła, że z powodu kary z 2018 roku nie zagra w pierwszych pięciu meczach Pogoni w europejskich pucharach. Klub ogłosił w maju 2023 roku, że Kucharczyk odejdzie po sezonie.
W lipcu 2023 roku przeszedł na zasadzie wolnego transferu do Paxtakoru Taszkent. Zadebiutował 1 sierpnia 2023 roku w 1/8 finału Pucharu Uzbekistanu z Dinamem Samarkanda. W Uzbekistanie zagrał tylko w czterech meczach i w listopadzie 2023 roku rozwiązał kontrakt za porozumieniem stron.
W lutym 2024 roku wrócił do Legii, do jej rezerw grających w III lidze. Był kapitanem zespołu, a 23 marca 2024 roku z Concordią Elbląg strzelił pierwszego od pięciu lat gola w barwach Legii. Z rezerwami zdobył mazowiecki Puchar Polski.
Przed ostatnią kolejką sezonu 2024/25 Legia zgłosiła go do rozgrywek Ekstraklasy. 24 maja 2025 roku wszedł na ostatnie minuty meczu ze Stalą Mielec i rozegrał 350. mecz w pierwszym zespole Legii. Pożegnanie umożliwił mu Michał Żewłakow. Kucharczyk zapowiedział wtedy, że karierę chce zakończyć w Świcie.
W lipcu 2025 roku wrócił do Świtu Nowy Dwór Mazowiecki. W sezonie 2025/26 często wchodził z ławki, a jego gole z ostatnich minut, między innymi rzut karny w 89. minucie z rezerwami Widzewa Łódź i bramka na remis w 90. minucie z Ząbkovią Ząbki, pomogły drużynie utrzymać się w III lidze.
Najczęściej grał na lewym skrzydle, czasem jako środkowy napastnik. Sam najlepiej czuł się z przodu, niezależnie od tego, czy grał w ataku, czy na skrzydle.
Jego atutami były start do piłki, szybkość i wytrzymałość. Dobrze wyczuwał linię spalonego i wybiegał za obrońców. Magiera nazywał jego technikę użytkową, a nie cyrkową: Kucharczyk dobrze przyjmował piłkę do przodu ze zmianą kierunku i był najskuteczniejszy, gdy grał prosto. Nie był piłkarzem od wyszukanych zagrań i kombinacji. Piłka potrafiła mu odskoczyć przy przyjęciu, a krytycy wytykali mu też brak skuteczności pod bramką.
Chętnie wchodził w drybling z obrońcami. Kibice cenili go za ambicję i za gole w ważnych momentach. Magiera mówił, że wielu trenerów sadzało go na ławce, ale „jak trwoga, to do Kucharczyka”. Zauważył też, że najlepiej grał wtedy, gdy był zły i trzeba go było postawić do pionu, a gorzej, gdy czuł się zbyt pewnie.
Według Magiery był piłkarzem bardziej do przodu niż do tyłu. Jako wahadłowy w ustawieniu 3-5-2 miał kłopoty w defensywie i z zajmowaniem wolnej strefy.
W reprezentacji Polski zadebiutował jako 19-latek 6 lutego 2011 roku w wygranym 1:0 towarzyskim meczu z Mołdawią w portugalskim Vila Real de Santo António. Powołał go Franciszek Smuda, który na tym zgrupowaniu sprawdzał piłkarzy z polskiej ligi. W czerwcu 2011 roku zagrał w wygranym 2:1 meczu z Argentyną w Warszawie.
Wiosną 2012 roku Smuda wziął go do szerokiej kadry na Euro 2012, ale po zgrupowaniu w Lienzu skreślił go z ostatecznej listy. Jedynego gola w kadrze strzelił 18 stycznia 2014 roku w Abu Zabi, w wygranym 3:0 towarzyskim meczu z Norwegią. Ostatni raz zagrał 29 marca 2015 roku w Dublinie, w zremisowanym 1:1 meczu eliminacji Euro 2016 z Irlandią. Był to jego jedyny mecz o punkty w reprezentacji, w której rozegrał dziewięć spotkań.
0
0
Minuty w sezonie
0′0 z 17 meczów
Michał Kucharczyk jest zawodnikiem klubu Świt Nowy Dwór Mazowiecki (III liga, grupa 1).
Michał Kucharczyk zdobył z Legią Warszawa pięć mistrzostw Polski i sześć Pucharów Polski. Mistrzem Polski był w latach 2013, 2014, 2016, 2017 i 2018, a ostatni Puchar Polski wygrał z Legią w 2018 roku.
Michał Kucharczyk strzelił gola Borussii Dortmund w listopadzie 2016 roku w przegranym 4:8 meczu fazy grupowej Ligi Mistrzów. Był to pierwszy od czasów Jacka Dembińskiego gol Polaka dla polskiego klubu w fazie grupowej tych rozgrywek.
Michał Kucharczyk odszedł z Legii 30 czerwca 2019 roku, bo w maju klub ogłosił, że nie przedłuży z nim kontraktu. Trener Aleksandar Vuković mówił, że na jego pozycji widzi innych piłkarzy.
Michał Kucharczyk najczęściej grał na lewym skrzydle, czasem jako środkowy napastnik. Jego atutami były start do piłki, szybkość i wytrzymałość, a najskuteczniejszy był, gdy grał prosto. Krytycy wytykali mu brak skuteczności pod bramką.





