

Reprezentacja
Czerwone Diabły, wicemistrzowie Europy z 1980 roku i brązowi medaliści mistrzostw świata z 2018 roku.
W 1972 roku Belgia była gospodarzem mistrzostw Europy i zajęła trzecie miejsce, pokonując Węgry 2:1 w meczu o brąz.
W 1980 roku reprezentacja prowadzona przez Guya Thysa wygrała grupę turnieju we Włoszech i awansowała bezpośrednio do finału. Po zwycięstwie 2:1 z Hiszpanią decydujący okazał się bezbramkowy remis z gospodarzami, w którym Jean-Marie Pfaff zachował czyste konto. Finał z RFN zakończył się porażką 1:2, a zwycięską bramkę Horst Hrubesch zdobył w 88. minucie.
Sześć lat później Thys poprowadził Belgów do półfinału mundialu w Meksyku. Jednym z najważniejszych spotkań tej drogi był wygrany po dogrywce 4:3 mecz z ZSRR w 1/8 finału. Enzo Scifo i Jan Ceulemans dwukrotnie doprowadzali do wyrównania, a w dogrywce Stéphane Demol strzelił głową, zaś Nico Claesen trafił wolejem. W ćwierćfinale Belgia wyeliminowała Hiszpanię po rzutach karnych, lecz w półfinale przegrała z późniejszym mistrzem, Argentyną.
Na mundialu w Rosji w 2018 roku Belgowie pod wodzą Roberto Martíneza pokonali Brazylię 2:1 w ćwierćfinale, a rajd Romelu Lukaku i jego podanie przygotowały bramkę Kevina De Bruyne’a. W meczu o trzecie miejsce wygrali z Anglią 2:0 po golach Thomasa Meuniera i Edena Hazarda, zdobywając pierwszy mundialowy medal. Thibaut Courtois otrzymał Złotą Rękawicę dla najlepszego bramkarza turnieju.
Trener · Rudi Garcia
1,70
punktu na mecz
50%
wygranych · 20% remisów, 30% porażek
3
czyste konta
0–15
16–30
31–45
46–60
61–75
76–90
| M | W | R | P | Bramki | Pkt/m | |
|---|---|---|---|---|---|---|
| U siebie | 5 | 2 | 2 | 1 | 7:4 | 1,60 |
| Na wyjeździe | 5 | 3 | 0 | 2 | 13:8 | 1,80 |





