Belgia
Rozgrywający, który szuka przestrzeni między liniami, tworzy okazje podaniami i dośrodkowaniami oraz grozi strzałem z dystansu.
Pochodzi z Drongen, gdzie zaczynał w miejscowym VV Drongen, zanim przeniósł się do Gent. W wieku czternastu lat wyjechał do Genk, ponieważ odpowiadał mu styl gry klubu. W drugim roku pobytu rozstanie z rodziną goszczącą, która nie chciała go dalej przyjmować, przeżył bardzo boleśnie. Wspominał, że chciał wtedy udowodnić, iż ocena jego charakteru nie przekreśli piłkarskiej przyszłości.
Lewą nogę ćwiczył w ogrodzie kolegi. Żeby nie niszczyć roślin, chłopcy początkowo grali plastikową piłką, a zgodę na zwykłą dostali pod warunkiem używania słabszej nogi. Dzięki tej grze De Bruyne rozwinął lewą nogę niemal do poziomu prawej.
W pierwszej drużynie Genk zadebiutował w maju 2009 roku, a później pomógł klubowi zdobyć mistrzostwo Belgii. W 2012 roku trafił do Chelsea, lecz pierwszy sezon jako jej zawodnik spędził na wypożyczeniu w Werderze Brema. Po powrocie do Anglii otrzymywał niewiele okazji do gry i zaczął zabiegać o definitywny transfer. Gdy José Mourinho porównywał jego liczby z wynikami innych ofensywnych pomocników, odpowiadał, że rozegrał zbyt mało spotkań, by takie zestawienie było sprawiedliwe.
W styczniu 2014 roku przeszedł do Wolfsburga. Ten krok miał mu również pomóc przygotować się do mistrzostw świata w Brazylii. Po powrocie do Premier League w 2015 roku został rozgrywającym Manchesteru City. Z Pepem Guardiolą znalazł wspólny język: mówił, że podobnie rozumieją futbol i łatwo przyswaja pomysły trenera.
10 czerwca 2023 roku wyszedł w podstawowym składzie City w wygranym 1:0 finale Ligi Mistrzów z Interem Mediolan. Musiał opuścić boisko w 36. minucie z powodu urazu, a zastąpił go Phil Foden. W czerwcu 2025 roku Napoli ogłosiło jego pozyskanie po dziesięciu sezonach w Manchesterze.
Ruchami między liniami szuka miejsca do przyjęcia piłki i potrafi odskoczyć od kryjącego go rywala, by otworzyć drogę do bramki. Przyspiesza akcje bezpośrednimi podaniami i prowadzeniem piłki. Tworzy sytuacje dośrodkowaniami oraz zagrywaniem piłki w przestrzeń, a prawą nogą potrafi uderzyć z dystansu.
W reprezentacji Belgii zadebiutował 11 sierpnia 2010 roku w towarzyskim meczu z Finlandią, przegranym 0:1. Na mundialu w 2014 roku strzelił gola i zanotował asystę przeciwko Stanom Zjednoczonym, pomagając Belgii awansować do ćwierćfinału. Cztery lata później zdobył bramkę po akcji Romelu Lukaku w wygranym 2:1 ćwierćfinale mistrzostw świata z Brazylią.
409
z 630 możliwych
2
co 205 minut
1
7,3
Łącznie · Na 90 min
3:0
Turcja829,53:0Turcja9,50:1
Francja636,10:1Francja6,1
0:2Belgia587,70:2Belgia7,7
1:0
Bologna888,01:0Bologna8,00:1
Arsenal906,10:1Arsenal6,1
3:2Napoli286,23:2Napoli6,2| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2026Mistrzostwa Świata | Belgia | Mistrzostwa Świata | 5 | 387 | 1 | 0 |
| 2025/2026Liga Mistrzów | Napoli | Liga Mistrzów | 3 | 191 | 0 | 2 |
| 2024Eliminacje MŚ | Belgia | Eliminacje MŚ | 6 | 470 | 6 | 1 |
| 2024/2025Liga Mistrzów | Manchester City | Liga Mistrzów | 7 | 404 | 0 | 0 |
| 2024Mistrzostwa Europy | Belgia | Mistrzostwa Europy | 4 | 360 | 1 | 0 |
| 2022/2023Premier League | Manchester City | Premier League | 1 | 90 | 0 | 0 |
| 2023Eliminacje ME | Belgia | Eliminacje ME | 1 | 90 | 0 | 0 |
| 2021/2022Premier League | Manchester City | Premier League | 1 | 90 | 0 | 0 |
