Transfery Premier League – bezpieczne miejsca w środku tabeli

Jeszcze inaczej wygląda przypadek Brighton, który opisywaliśmy już kilka tygodni temu. Graham Potter dobiera nieoczywiste nazwiska z różnych części Europy i pomału wplata je w swój efektowny, bezpośredni styl. Poprawa wyników w tym przypadku wynika raczej z pogodzeniem się ze statystyką, a niekoniecznie fantastycznymi transferami. Wielokrotnie jednak przekonaliśmy się, że po adaptacji do systemu angielskiego szkoleniowca „nowi” zawodnicy jeszcze bardziej podnoszą poziom zespołu. Marc Cucurella z marszu wszedł do pierwszej jedenastki, jednak uważni fani La Liga zdają sobie sprawę, że wychowanek Barcelony ma do pokazania o wiele więcej. Podobnie Enock Mwepu – sprowadzony z Salzburga pomocnik nie przebił się jeszcze do jedenastki „Mew”.

Ambicje „Lisów” i „Wilków”

Oczywiście znajdziemy w Premier League ekipy, które każdego lata wymieniane są do miana czarnego konia rozgrywek. Taka drużyna ma namieszać w czołowej szóstce i walczyć o Ligę Mistrzów do końca.

Bez wątpienia udawało się to Leicester. W ostatnich latach klub z King Power Stadium kręcił się w okolicach podium, za każdym razem puchnąc na ostatnich metrach. Obecnie będzie bardzo trudno powtórzyć sukces sprzed roku. „Lisy” fatalnie zaczęły sezon, w czym bez wątpienia nie pomogło letnie okno transferowe. Patson Daka jak na razie całą amunicję wykorzystuje na rozgrywki Ligi Europy, natomiast sprowadzony z Lille do środka pola Boubakary Soumare na razie całkowicie zawodzi. Leicester City notuje przeciętny start rozgrywek i nie zapowiada się na nagłe odwrócenie karty. Fatalnie spisująca się defensywa nie wystawia dobrej laurki Yannikowi Vestegaardowi. Chociaż Duńczyk w kilku spotkaniach nie wyszedł na boisko z powodu kontuzji, to jednak jego postawa pozostawia sporo do życzenia.

„Wolves” cztery lata temu z przytupem weszli do Premier League. Kosmiczny wręcz zaciąg portugalski dowodzony z tylnego siedzenia przez Jorge Mendesa miał po kilku latach walczyć o najwyższe cele. I chociaż fakt utrzymania pozycji w środku tabeli zasługuje na uznanie, to jednak właściciele liczyli na coś więcej. Jak co roku do klubu sprowadzono dużo nowych zawodników, także z Półwyspu Iberyjskiego. Paradoksalnie jednak to nie Nelson Semedo czy Trincao zgarniają laury dla najlepszego transferu na Molineux, ale Hwang Hee-Chan. Wypożyczony z Lipska napastnik fantastycznie zgrał się z powracającym po urazie Raulem Jimenezem. Koreańsko-meksykański duet sprawia, że skreślane przez wielu „Wilki” znajdują się obecnie na miejscu premiowanym grą w europejskich pucharach. Portugalsko-portugalską zmianę w bramce także musimy zaliczyć do udanych. Jose Sa szybko sprawił, że kibice „Wolves” zapomnieli o Rui Patricio.

Stali bywalcy środka tabeli

Właściwie tylko jedna drużyna od kilku lat przeżywa widoczną stagnację. Niektóre ekipy, jak Leicester i Wolverhampton, z lepszym lub gorszym skutkiem potrafią reprezentować Premier League w Europie. Inne nie potrafią poradzić sobie z natłokiem kontuzji oraz odejściami najlepszych graczy i muszą walczyć o utrzymanie. W tym momencie można przytoczyć przykłady Leeds United oraz Aston Villi z tego sezonu. Everton jednak stanowi idealną definicję ligowego średniaka. Wyjazd na Goodison Park nigdy nie należy do najprostszych, jednak ekipa z niebieskiej części Liverpoolu nie może nawet zbliżyć się do walki o Europę od wielu lat.

Chociaż ostatnie okienka transferowe Evertonu można ocenić śmiechem przez łzy, to jednak tego lata pozyskano realne wzmocnienia zespołu. W obliczu kontuzji Dominicka Calverta-Levina oraz powrotu do pełni sił Richarlisona po Igrzyskach Olimpijskich ciężar odpowiedzialności za zdobywanie goli wzięli na siebie nowi gracze. Demarai Gray odbił się od Leicester i po przygodzie w Bundeslidze wrócił na angielskie boiska. Pokazuje jakość, dynamikę, a przede wszystkim potrafi przekuć styl w liczby.

Wydawać by się mogło, że Andros Townsend jest już po drugiej stronie rzeki, a Rafa Benitez bierze go po starej znajomości do klubu. Nic bardziej mylnego. Doświadczony Anglik zalicza świetny początek rozgrywek. Jego bramki dają cenne punkty i obecnie nikt nie wyobraża sobie pierwszej jedenastki „The Toffees” bez niego. Takie transfery Premier League także potrafi docenić. Chociaż w tabeli tego nie widać, to Everton zaskakująco dobrze wybierał zarówno pod kątem jakości, jak również finansów. Gray i Townsend kosztowali łącznie 2 miliony euro, a dodatkowo zwolniono wysokie kontrakty Bernarda czy Jamesa.

Konieczność stałego rozwoju

Każdy z wyżej wymienionych przypadków posiada zupełnie inne priorytety oraz pozycję wyjściową. Nie zmienia to jednak faktu, że na podstawie pierwszych kilkunastu kolejek można zaryzykować tezę, że te drużyny znajdą się w środku stawki, a może nawet powalczą o miejsce w Lidze Europy lub Konferencji.

Jednak sytuacja za plecami tych drużyn sprawia, że w styczniu także trzeba będzie się rozglądać za wzmocnieniami. Niemal każda ekipa z dołu tabeli zrobiła przemeblowania na stanowisku trenera, więc nowi szkoleniowcy z pewnością dadzą nowe spojrzenie, a przynajmniej słynny efekt nowej miotły. Kilka punktów straconych z drużynami będącymi za plecami i nagle spokojna egzystencja w środku stawki może zmienić się w nerwową walkę o utrzymanie. Dlatego właśnie zimą także nie należy zasypiać gruszek w popiele. Menedżerowie oraz dyrektorzy sportowi klubów ze środka stawki muszą poszukać alternatywnych rozwiązań.

Conor Gallagher for Crystal Palace vs. Man City: ◉ Most tackles (5) ◉ Most chances created (4) ◉ Most shots (2) ◉ Most shots on target (2) ◉= Most goals (1) Doing his parent club a favour.