Reprezentacja Polski – w jaką stronę zmierzamy?

Matty Cash rozhulał atak Polski po przerwie, ale to fakt, który nas nie zaskakuje. Obrońca Aston Villi jest w okolicach 20. metra i ładuje w kierunku bramki. Niestety, nie każdy rywal to Holandia i nie zawsze będziemy podnosić się z krzesła po bombach prawego stopera. 29-latek cztery razy strzelał, z czego raz postraszył Martina Zlomislicia. Nasz reprezentant próbuje i chwała mu za to, lecz boli jedna kwestia. Pamiętamy więcej uderzeń niż akcji we współpracy ze skrzydłowym w wykonaniu Mattiego Casha. Jeżeli na bokach nie mamy elementu wspierania swoich poczynań, to jesteśmy zlepkiem indywidualnych zrywów.

Nadzieje spore, a znów było blado

Polska i kontrataki – wiemy, że w tym elemencie szukamy swoich szans, gdy rywalizujemy z mocniejszymi reprezentacjami. Bośnia i Hercegowina zmusiła nas do wyrównanego meczu, w którym byliśmy w różnych fazach. Graliśmy atakiem pozycyjnym, ale szybkie wyjścia zdarzały nam się już w pierwszym spotkaniu w Dywizji B Ligi Narodów.

Jak zauważyliśmy, nasza składna gra nie istniała, więc liczyliśmy na zrywy naszych bocznych zawodników. Tutaj znów musimy mówić o akcentach i niezbyt udanych występach. Michał Skóraś był bardziej skupiony na obronie niż na rozrywaniu zasieków rywala. Zapamiętamy niedokładne przyjęcie piłkarza RC Lens, a chcielibyśmy rozpisywać się o licznych szarżach.

Pominiemy w tej bladości Jakuba Kamińskiego, ponieważ uraz wykluczył go z rywalizacji na 100%. Nicola Zalewski wszedł za gracza SL Benfiki i wydawało się, że mamy to. Pojawił się człowiek, który się rozbuja i będzie męczył obronę oponenta. Raz uciekł jeszcze w pierwszej połowie gracz Atalanty Bergamo. Zarobił tym dryblingiem żółtą kartkę i na tym kończą się zyski 24-latka. O wiele za mało jak na zawodnika, od którego wymagamy czegoś ekstra.

Nie mamy zamiaru zrzucać wszystkiego na skrzydłowych, bo oni muszą szarpać się w pojedynkę. Chcieliśmy zobaczyć naszą reprezentację z czterema stoperami i liczyliśmy na włączanie się bocznych obrońców. Jan Urban nie pomógł swoim podopiecznym w tej kwestii. Jakub Kiwior nie jest zawodnikiem do takiej gry, zwłaszcza że ma nawyki typowe dla środkowego obrońcy. Przemysław Frankowski był solidny, ale w tyle. Ta dwójka nie zaistniała jednocześnie w ataku, co daje sporo do myślenia.

Weźcie przykład z młodzieży

Reprezentacja Polski zaznajomiła się z kilkoma piłkarzami w reprezentacji i znamy szkielet tej drużyny. Kacper Potulski mierzył się nie tylko z rywalem, ale i z wyzwaniem ze strony selekcjonera. Mecz o stawkę, w którym nie było miejsca na błąd, i 18-latek nie miękł. Piłkarz FSV Mainz nie uległ presji ani nerwom i stworzył duet z Janem Bednarkiem. Defensor grał na wyprzedzenie, czytał sytuację na boisku. Możemy powiedzieć, że żył tym meczem.

Patrzyliśmy na Wiktora Nowaka i musimy przyznać jedno. Gdybyśmy mieli jedenastu takich ludzi, nie mielibyśmy powodu do narzekania. Gracz Slavii Praga zastąpił na pozycji defensywnego pomocnika Bartosza Slisza, a to była kluczowa zmiana w tym spotkaniu. Aktywność, pewność siebie, determinacja, głód — moglibyśmy tak jeszcze długo wymieniać walory polskiego zawodnika. Ujrzeliśmy chłopaka, którego postawa natchnęła całą reprezentację. Ta roszada okazała się jakże potrzebnym impulsem, bo ktoś wlał życie w środkową linię.

I co dalej?

Reprezentacja Polskima przed sobą mecz ze Szwecją, który staje się okazją do rewanżu za cios w serce Jana Urbana. To w Solnej polegliśmy w batalii o mistrzostwa świata. Jednak z czym wylecimy na to spotkanie? Bezbramkowy remis, zlepek indywidualności i dziwne decyzje personalne – nie brzmi to jak plan, który pozwala zachować spokój.

Wybieramy się do drużyny, która uczestniczyła w Mundialu i nie będzie mieć do nas żadnego respektu. Nie mamy dzisiaj fizycznych argumentów, które wywołują ferment w obozie rywala. U nas jest więcej pytań niż odpowiedzi. Jaką chcemy grać piłkę? Czy jesteśmy chętni do przejmowania inicjatywy, czy wolimy czekać na własnej połowie? Jakie jest nasze nastawienie? Na czym opieramy swój styl? Jesteśmy nieustannie bez swojego DNA, które zakopało się głęboko w ziemi. Selekcjoner szuka rozwiązań, ale nie idziemy naprzód. Zatrzymaliśmy się na poziomie, na którym cieszymy się z najbardziej oczywistych kwestii w wykonaniu naszych piłkarzy. Nie potrafimy wykorzystać Roberta Lewandowskiego, który nie schował swoich umiejętności strzeleckich.

Jak wyjdziemy na reprezentację Szwecji? Jaki mamy plan na tę potyczkę? Zmiany w trakcie potyczki z Bośnią i Hercegowiną sprawiają, że jesteśmy w zakłopotaniu. Karol Świderski wszedł za Michała Skórasia. Mateusz Żukowski dostał kilka minut. Nie ma czasu na trening, więc będziemy eksperymentować w rytmie meczowym?

Przykuwa uwagę rzecz, która zasmuca. Polska jako naród nie ma wielkich oczekiwań wobec tej kadry. Jednak interesujemy się i wierzymy, że w końcu coś ruszy. Słyszymy o sukcesach naszych reprezentantów w klubach, a potem zderzamy się z nieakceptowalną rzeczywistością. Ile może potrwać ten marazm? Tutaj odpowiadają nam Wiktor Nowak i Kacper Potulski, którzy napawają nas optymizmem. Młode pokolenie wchodzi do seniorskiej reprezentacji i oby to było drogą do wzbudzenia pozytywnych emocji wokół „biało-czerwonych”. Łudzenie się, że przyjdą lepsze czasy, staje się nudne i irytujące dla polskiego kibica.