10. miejsce · 7 pkt · trener Yannick Cahuzac
Klub z francuskiego zagłębia górniczego, mistrz Francji z 1998 roku i zdobywca Pucharu Francji w 2026 roku.
Racing Club de Lens gra na stadionie Bollaert-Delelis w Lens od jego otwarcia 18 czerwca 1933 roku. Obiekt mieści 38 223 widzów. Zbudowało go 180 bezrobotnych górników z kopalni numer 5, na terenie zakupionym przez spółkę górniczą.
Pierwszy człon nazwy upamiętnia Félixa Bollaerta, szefa Compagnie des Mines de Lens, który wspierał budowę stadionu. Po śmierci w 2012 roku do patronów dołączył André Delelis, wieloletni mer Lens i jeden z ludzi, którzy uratowali klub po wycofaniu kopalni. Stadion gościł mistrzostwa Europy w 1984 i 2016 roku oraz mundial w 1998 roku. W grudniu 2025 roku klub przejął go na własność od miasta.
Kibicowski kop zajmuje trybunę Marek przy bocznej linii boiska. Od września 2018 roku znów można tam kibicować na stojąco.
Czerwień i złoto są barwami Lens od 1923 roku, a przydomek Sang et Or oznacza „krew i złoto”. Wcześniejsze zielono-czarne stroje nawiązywały do Place Verte, gdzie grali założyciele, oraz do miejscowych kopalń. Zmianę na czerwono-żółte barwy zainicjował prezes René Moglia, odwołując się do hiszpańskiej przeszłości Artois. Klubowa legenda wiąże ten pomysł z jego przejściem obok ruin kościoła Saint-Léger.
Herb w wersji wprowadzonej w 2014 roku łączy lampę górniczą z godłem miasta Lens i odświeża wzór z 1979 roku.
Klub powstał w 1906 roku jako Racing Club Lensois, po tym jak miejscowi uczniowie zaczęli grać na ulicach i podwórzach. W latach 20. do zespołu dołączali Włosi i Polacy przyjeżdżający do pracy w kopalniach. Do zawodowej piłki Lens weszło w sezonie 1934/35, a w 1937 roku wygrało drugą ligę i po raz pierwszy awansowało do najwyższej klasy. W sezonie 1963/64 Ahmed Oudjani został pierwszym piłkarzem Lens, który zdobył koronę króla strzelców francuskiej ekstraklasy, strzelając 30 goli. Sportowym wynikom coraz trudniej jednak było dorównać finansowo: ograniczanie działalności kopalń uszczuplało klubowy budżet. Po spadku w 1969 roku i wycofaniu wsparcia spółki górniczej Lens wróciło w 1970 roku do piłki amatorskiej.
Klub odbudowywali dyrektor sportowy Henri Trannin, trener i były bramkarz Arnold Sowinski oraz mer André Delelis. Po awansie do drugiej ligi w 1971 roku zespół dotarł także do półfinału Pucharu Francji z pomocą Eugeniusza Fabera i Ryszarda Grzegorczyka. Dwa lata później znów grał w pierwszej lidze, a finał Pucharu Francji w 1975 roku otworzył mu drogę do europejskich rozgrywek. Choć Lens przegrało z AS Saint-Étienne 0:2, zdobywca pucharu był już zakwalifikowany do Pucharu Europy, więc miejsce w Pucharze Zdobywców Pucharów przypadło finalistom. W 1977 roku Lens odrobiło porażkę 0:2 z Lazio, wygrywając rewanż Pucharu UEFA 6:0 po dogrywce. Hat-trick Didiera Sixa pomógł wyeliminować włoski zespół.
Największy ligowy sukces przyszedł pod wodzą Daniela Leclercqa w 1998 roku. 9 maja remis 1:1 z AJ Auxerre i wyrównujący gol Yoanna Lachora dały Lens mistrzostwo Francji. Rok później gol Daniela Moreiry zapewnił zwycięstwo 1:0 nad FC Metz w finale Pucharu Ligi. Jednym z mistrzów był Éric Sikora, który całą karierę piłkarską, od 1984 do 2004 roku, spędził w Lens i rozegrał dla niego rekordowe 590 spotkań. Mistrzostwo zdobył także bramkarz Guillaume Warmuz, który grał w Lens od 1992 do 2003 roku.
Po kolejnych spadkach i awansach Lens wróciło do Ligue 1 w 2020 roku, po sezonie przerwanym przez pandemię, kończąc pięcioletni pobyt w drugiej lidze. Zespół Francka Haise’a wywalczył w 2023 roku wicemistrzostwo i wrócił do Ligi Mistrzów po 21 latach. W maju 2026 roku Lens po raz pierwszy zdobyło Puchar Francji, pokonując OGC Nice 3:1. 16 sierpnia tego samego roku wygrało także swój pierwszy Superpuchar Francji, zwyciężając Paris Saint-Germain 1:0. Sekcja kobiet powstała w lipcu 2020 roku pod kierunkiem Sarah M’Barek. 11 maja 2025 roku jej zespół po raz pierwszy awansował do francuskiej ekstraklasy, wygrywając w Tuluzie 3:2.
Regionalnym rywalem Lens jest Lille OSC, a spotkania obu klubów noszą nazwę Derby du Nord. W 1948 roku rywalizacja przeniosła się do finału Pucharu Francji: pierwszoligowe Lille pokonało drugoligowe Lens 3:2. Obie bramki dla Lens zdobył Stefan Dembicki.
— oznacza brak danych. Statystyki obejmują dostępne składy meczowe.
Robin Risser Birckel540 minut6 meczów0 goli0 asyst21 latMathieu Gorgelin0 minut0 meczów0 goli0 asyst36 latIlan Jourdren— minut— meczów— goli— asyst18 latKyllian Anderson Antonio360 minut4 meczów0 goli0 asyst18 latIsmaelo Ganiou349 minut4 meczów1 goli0 asyst21 latSouleymane Sagnan246 minut3 meczów0 goli0 asyst21 latJonathan Gradit153 minut3 meczów0 goli0 asyst33 lat
Maik Nawrocki152 minut2 meczów0 goli0 asyst25 latJean-Clair Todibo80 minut2 meczów0 goli0 asyst26 lat
Saud Abdulhamid62 minut1 meczów1 goli0 asyst27 lat
Samson Baidoo37 minut1 meczów0 goli0 asyst22 lat
Nidal Čelik0 minut0 meczów0 goli0 asyst20 latFlorian Thauvin540 minut6 meczów3 goli4 asyst33 latMatthieu Udol468 minut6 meczów2 goli0 asyst30 latMichaël Dominique Cuisance390 minut6 meczów0 goli0 asyst27 latRuben Aguilar368 minut5 meczów0 goli1 asyst33 lat
Yassine Titraoui294 minut4 meczów0 goli0 asyst23 lat
Amadou Haidara233 minut5 meczów0 goli0 asyst28 lat
Andrija Bulatović174 minut6 meczów0 goli0 asyst19 lat
Thorgan Hazard161 minut5 meczów0 goli0 asyst33 latFlorian Sotoca90 minut3 meczów1 goli0 asyst35 lat
Abdallah Sima384 minut5 meczów1 goli1 asyst25 latMichał Skóraś273 minut5 meczów0 goli1 asyst26 lat
Franjo Ivanović201 minut4 meczów2 goli0 asyst23 latOdsonne Édouard185 minut5 meczów0 goli0 asyst28 latJunior Morau Kadile90 minut2 meczów0 goli0 asyst23 latTrener · Yannick Cahuzac
1,17
punktu na mecz
33%
wygranych · 17% remisów, 50% porażek
0
czyste konta
0–15
16–30
31–45
46–60
61–75
76–90
| M | W | R | P | Bramki | Pkt/m | |
|---|---|---|---|---|---|---|
| U siebie | 3 | 2 | 0 | 1 | 7:4 | 2,00 |
| Na wyjeździe | 3 | 0 | 1 | 2 | 4:6 | 0,33 |
2:3
LensLens
2:2LensLens
2:1LensLens
0:2LensLens2:1
LyonLyon18:45–
Sporting CPSporting CP
20:45–LensLens
21:00–LensLens20:45–
Paris FCParis FC
21:05–LensLens
