
Prawy obrońca, który od regionalnych rozgrywek w Grenoble doszedł do reprezentacji Francji, w której zadebiutował w listopadzie 2020 roku.
Urodził się 26 kwietnia 1993 roku w Grenoble. Piłkę kochała cała rodzina: ojciec i trzej bracia grali, a on jako czterolatek jeździł na treningi braci i chciał do nich dołączyć. Zaczynał w Saint-Siméon-de-Bressieux, a w 2004 roku trafił do akademii Grenoble Foot 38, gdzie spędził siedem lat i do 18. roku życia grał w drużynach o rok starszych.
Na początku był napastnikiem i z czasem schodził coraz niżej. Przez kilka sezonów grał jako defensywny pomocnik, a po występach w reprezentacji regionu Rodan-Alpy przestawiono go na prawą obronę. Jako 17-latek zagrał pierwsze minuty w rezerwach Grenoble. Jego idolem był Zinedine Zidane, a wśród obrońców podziwiał Sergio Ramosa za waleczność i upór. W domu kibicowano Realowi Madryt, a ojciec wolał Barcelonę.
W 2011 roku Grenoble zajęło ostatnie miejsce w Ligue 2 i zostało administracyjnie zdegradowane. Klub ogłosił upadłość, a 18-letni Aguilar przeszedł do AS Saint-Étienne, gdzie podpisał dwuletni kontrakt stażysty i grał w rezerwach. Drugi sezon nie ułożył się dobrze, a po wygaśnięciu umowy klub go nie zatrzymał. Aguilar mówił, że kilka klubów się nim interesowało, ale przez sprawy z agentami i prawami do wychowanków nic z tego nie wyszło.
Wrócił do Grenoble, które grało już w CFA. Nie miał kontraktu, a trener Olivier Saragaglia miał skompletowaną kadrę pierwszej drużyny, więc zaczął w rezerwach, w rozgrywkach DHR, gdzie mecze zaczynały się w niedzielę o 11 rano. Był zarejestrowany jako bezrobotny, mieszkał z przyjacielem we współdzielonym mieszkaniu i kilka razy musiał stawić się w urzędzie pracy. Mówił, że rozważał powrót do nauki zawodu, ale nie potrafił zrezygnować z piłki, a na mecze rezerw jeździł z taką samą przyjemnością jak wcześniej na treningi z pierwszą drużyną Saint-Étienne.
W listopadzie 2013 roku Saragaglia dał mu miejsce w pierwszym zespole w CFA i Aguilar zostawał w nim do końca sezonu. W ostatniej kolejce, 24 maja 2014 roku w Martigues, trener AJ Auxerre Jean-Luc Vannucchi przyjechał oglądać dwóch innych zawodników. Po meczu podszedł do Aguilara agent z wiadomością, że Auxerre jest nim bardzo zainteresowane. Nie wierzył w to, ale po kilku tygodniach podpisał pierwszy zawodowy kontrakt, w wieku 21 lat. Po latach mówił, że dużą rolę odegrało tu szczęście: był we właściwym miejscu i zagrał dobrze.
W Auxerre, wtedy grającym w Ligue 2, zadebiutował w sezonie 2014/2015. W 2015 roku klub dotarł do finału Pucharu Francji i przegrał z Paris Saint-Germain 0:1. Aguilar wymieniał ten finał jako jedno z najlepszych wspomnień z tamtych lat. Po trzech latach, latem 2017 roku, przeszedł do Montpellier HSC. U Michela Der Zakariana szybko wszedł do jedenastki, a zdarzało mu się też zastępować na lewej obronie. W sezonie 2018/2019 zaliczył w Ligue 1 pięć asyst w 29 meczach, a pierwszego ligowego gola zdobył przeciwko Olympique Lyon silnym uderzeniem. Montpellier skończyło te rozgrywki na szóstym miejscu.
W sierpniu 2019 roku przeszedł do AS Monaco. Na pierwszym treningu wyciągnął rękę po podanie i dostał dośrodkowanie od Cesca Fàbregasa, po którym strzelił głową; mówił, że nie mógł uwierzyć, że gra z kimś takim. W Monaco po raz pierwszy zagrał w europejskich pucharach, m.in. w Lidze Europy. W sezonach 2020/2021 i 2021/2022 klub kończył ligę na podium. W marcu 2021 roku strzelił drugiego gola w wygranym meczu Pucharu Francji z OGC Nice, a Monaco doszło w tym roku do finału. W sezonie 2021/2022 należał do zawodników z największą liczbą skutecznych odbiorów. W Monaco rozegrał łącznie 123 mecze.
1 września 2023 roku Monaco ogłosiło jego transfer do RC Lens, do którego przeszedł na trzy sezony. W drużynie Francka Haise'a miał dołożyć doświadczenia i europejskiego obycia na prawej stronie. Aguilar mówił, że na Stade Bollaert gra często tuż przy trybunie Marek i że gdy słyszy dopingujących kibiców za plecami, chce zrobić jeszcze więcej.
Klub z Lens opisał go jako dynamicznego bocznego obrońcę, skutecznego w odbiorze i dobrego w dośrodkowaniach. W Montpellier wyróżniał się szybkością i dośrodkowaniami. Klub podkreślał, że potrafi pokryć cały prawy kanał niezależnie od ustawienia drużyny, a w Montpellier zastępował też na lewej obronie.
Powołanie do reprezentacji Francji dostał od Didiera Deschampsa w listopadzie 2020 roku, gdy miał 27 lat. Zadebiutował w towarzyskim meczu z Finlandią na Stade de France, wchodząc na boisko na 19 minut. Mówił, że to dla niego raczej bonus niż cel, a o chwili debiutu powiedział, że nie da się jej opisać. Mówił też, że po upadłości Grenoble myślał o rzuceniu piłki.
Pojawił się też wątek reprezentacji Boliwii. Aguilar opowiadał, że z początku go to bawiło, a potem zaczęło męczyć, bo musiał wszystkim tłumaczyć, że nie jest Boliwijczykiem, a jego ojciec pochodzi z Hiszpanii.
1
co 620 minut
1
6,9
Minuty w sezonie
620′8 z 9 meczów
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2026/2027Superpuchar Francji | RC Lens | Superpuchar Francji | 1 | 45 | 0 | 0 |
| 2026/2027Como Cup | RC Lens | Como Cup | 1 | 120 | 0 | 0 |
| 2025/2026Ligue 1 | RC Lens | Ligue 1 | 26 | 1736 | 2 | 2 |
| 2024/2025Ligue 1 | RC Lens | Ligue 1 | 16 | 1129 | 1 | 2 |
| 2024/2025Liga Konferencji | RC Lens | Liga Konferencji | 0 | – | 0 | 0 |
| 2023/2024Ligue 1 | RC Lens | Ligue 1 | 25 | 1925 | 1 | 3 |
| 2022/2023Ligue 1 | AS Monaco | Ligue 1 | 14 | 690 | 0 | 0 |
| 2022/2023 | RC Lens | – | – | – | – | |
| 2021/2022 | AS Monaco | – | – | – | – | |
| 2020/2021 | AS Monaco | – | – | – | – | |
| 2019/2020 | AS Monaco | – | – | – | – | |
| 2018/2019 | Montpellier HSC | – | – | – | – | |
| 2017/2018 | Montpellier HSC | – | – | – | – | |
| 2016/2017 | AJ Auxerre | – | – | – | – | |
| 2015/2016 | AJ Auxerre | – | – | – | – | |
| 2014/2015 | AJ Auxerre | – | – | – | – | |
| 2013/2014 | Grenoble | – | – | – | – | |
| 2012/2013 | AS Saint-Étienne | – | – | – | – | |
| 2011/2012 | Saint-Étienne II | – | – | – | – |