

8. miejsce · 8 pkt · trener Alexandre Dujeux
Bretoński klub w pomarańczowo-czarną szachownicę, zdobywca Pucharu Francji z 2002 roku, budowany latami przez Christiana Gourcuffa.
FC Lorient gra na Stade du Moustoir w Lorient. Klub przeniósł się tu w 1959 roku z sąsiedniego Parc des Sports, oddalonego o około sto metrów. Na początku stadion mieścił 6000 widzów. Odnowiono go w 1998 roku, po pierwszym awansie do Division 1, a w 2009 roku powstała nowa trybuna południowa, dzięki której obiekt ma cztery trybuny. Od 1993 roku stadion nosi imię Yves'a Allainmata, mera Lorient w latach 1965–1993. Latem 2010 roku Lorient jako jeden z dwóch pierwszych klubów we Francji, razem z AS Nancy, położył sztuczną murawę. Później zastąpiła ją murawa hybrydowa.
Barwy klubu to pomarańczowy, nazywany we Francji „tango”, i czarny, a koszulki mają wzór szachownicy. Zastąpiła ona pierwotny niebieski strój z czerwonymi wykończeniami. Herbem miał być kurek, ryba z rodziny kurkowatych, ale wybrano morszczuka, uznawanego za szlachetniejszą rybę. Stąd przydomek „Merlus”, czyli morszczuki. Od 2010 roku w herbie są też rok założenia i bretońska flaga Gwenn-ha-Du.
Klub wyrósł z drużyny „Marée sportive”, którą w 1925 roku założyła Caroline Cuissard, prowadząca w mieście hurtowy handel rybami, dla swoich pracowników. 2 kwietnia 1926 roku na zebraniu w kawiarni Eon przy rue Carnot drużynę przekształcono w FC Lorient. Przed II wojną światową zespół awansował do Division d'Honneur Zachodu i dwa razy, w 1932 i 1936 roku, zdobył mistrzostwo regionu.
Wojna niemal zniszczyła klub. Niemcy budowali w Lorient bazę okrętów podwodnych, a w styczniu 1943 roku miasto zniszczyły bombardowania. Drużyna wycofała się z rozgrywek w trakcie sezonu, a część piłkarzy dołączyła do ruchu oporu. W 1967 roku Lorient założył sekcję zawodową i zagrał w Division 2. Dziesięć lat później spadł i ogłosił upadłość. W 1978 roku prowadzenie klubu przejęło stowarzyszenie kibiców, ale zespół spadał dalej, aż do DSR, szóstego poziomu rozgrywek.
Odbudowę rozpoczął w 1982 roku 27-letni Christian Gourcuff, który przyszedł ze Szwajcarii jako grający trener. Lorient jako jedyny klub we Francji wygrał cztery ligi z rzędu: DSR, Division d'Honneur, Division 4 i Division 3. Trzy ostatnie tytuły zdobył już z Gourcuffem i w 1985 roku wrócił do Division 2. Gourcuff prowadził klub w trzech okresach, łącznie przez 25 lat. W 1998 roku pierwszy raz wprowadził Lorient do Division 1. Drużyna spadła po roku, różnicą jednej bramki.
Sezon 2001/02 przyniósł spadek i pierwsze trofeum. W 2002 roku Lorient, z Yvonem Pouliquenem na ławce, zajął ostatnie miejsce w Division 1, ale dwa razy zagrał na Stade de France. 20 kwietnia przegrał finał Pucharu Ligi z Girondins Bordeaux 0:3, a 11 maja pokonał SC Bastia 1:0 w finale Pucharu Francji. Jedynego gola strzelił kapitan Jean-Claude Darcheville, który w trzech sezonach zdobył dla klubu 53 bramki w 116 meczach. Jesienią 2002 roku Lorient zagrał w Pucharze UEFA i odpadł z Denizlisporem po porażce 0:2 i wygranej 3:1.
Za trzecim razem, od 2006 roku, Lorient utrzymał się w elicie na dłużej i grał w niej przez jedenaście sezonów z rzędu. W klubie wypłynęli Kevin Gameiro, Laurent Koscielny i Morgan Amalfitano, późniejsi reprezentanci Francji. Rekordzistą pod względem liczby meczów jest bramkarz Fabien Audard, który w latach 2002–2015 zagrał w barwach Lorient 354 razy. W sezonie 2009/10 drużyna zajęła siódme miejsce w Ligue 1, najwyższe w historii klubu. W 2014 roku Gourcuff odszedł na dobre, a jego następcą został wieloletni asystent Sylvain Ripoll.
Po spadku w 2017 roku Lorient wygrał Ligue 2 w 2020 roku, gdy rozgrywki przerwano z powodu pandemii COVID-19. W 2024 roku znów spadł, a do utrzymania zabrakło mu jednej bramki, tak jak w sezonie 1998/99. Rok później ponownie wygrał Ligue 2.
W latach 50. najzacieklej rywalizował z CEP Lorient, drugim dużym klubem w mieście, z którym później dzielił Moustoir. Na wyższym poziomie Lorient rozgrywa derby Bretanii ze Stade Rennais, En Avant Guingamp i Stade Brestois. Pierwsze zwycięstwo w Rennes w najwyższej lidze Lorient odniósł dopiero 16 kwietnia 2011 roku, po pięciu porażkach i remisie: wygrał 2:1 po golach Gameiro i Coquelina.
— oznacza brak danych. Statystyki obejmują dostępne składy meczowe.
Trener · Alexandre Dujeux
1,33
punktu na mecz
33%
wygranych · 33% remisów, 33% porażek
3
czyste konta
0–15
16–30
31–45
46–60
61–75
76–90
| M | W | R | P | Bramki | Pkt/m | |
|---|---|---|---|---|---|---|
| U siebie | 3 | 1 | 1 | 1 | 4:4 | 1,33 |
| Na wyjeździe | 3 | 1 | 1 | 1 | 2:2 | 1,33 |


![Box2box to nie tylko Radosław Majecki! Są kolejne talenty. [WYWIAD]](/_next/image/?url=https%3A%2F%2Fmedia.igol.pl%2Fwp-content%2Fuploads%2F2021%2F10%2FRadoslaw-Majecki-1024x768.jpg&w=3840&q=75)


