Bordowy klub z Edynburga, czterokrotny mistrz Szkocji, którego kibice przejęli większościowy pakiet udziałów po kryzysie finansowym.
Tynecastle Park w Edynburgu otwarto 10 kwietnia 1886 roku meczem wygranym 4:1 z Boltonem Wanderers. Hearts przenieśli się wtedy z poprzedniego boiska po drugiej stronie drogi. W listopadzie 2017 oddano do użytku przebudowaną trybunę główną; pierwszy mecz po powrocie na stadion rozegrano z Partick Thistle.
Charakterystyczne bordo pojawiło się na koszulkach w sezonie 1877/78. Herb nawiązuje do mozaiki w kształcie serca na edynburskiej Royal Mile. Drużynę nazywa się Hearts, Jambos lub Jam Tarts.
Za rok założenia przyjmuje się 1874, choć dokładnej daty nie zapisano. Klub wyrósł ze stowarzyszenia tanecznego Heart of Midlothian Quadrille Assembly. Nazwa prowadzi przez powieść Waltera Scotta do dawnego budynku Old Tolbooth w Edynburgu. Pierwsze mistrzostwo Szkocji Hearts zdobyli w 1895, drugie dwa lata później.
W listopadzie 1914 szesnastu piłkarzy klubu zaciągnęło się do wojska. Siedmiu zawodników pierwszego zespołu zginęło podczas I wojny światowej. Przypomina o nich pomnik przy Haymarket, wzniesiony w 1922 roku.
Pod wodzą Tommy’ego Walkera Hearts zdobyli mistrzostwa w 1958 i 1960, Puchar Szkocji oraz cztery Puchary Ligi. Po kolejne zwycięstwo w Pucharze Szkocji sięgnęli w 1998, pokonując Rangers 2:1 i kończąc 42-letnie oczekiwanie. Szczególne miejsce w historii ma finał z 2012 roku, wygrany aż 5:1 z Hibernianem, miejskim rywalem.
W czerwcu 2013 klub znalazł się pod zarządem przymusowym. W ratowanie Hearts włączyli się Ann Budge i kibicowska Foundation of Hearts; w 2014 klub wyszedł z postępowania, a 30 sierpnia 2021 fundacja formalnie przejęła większościowy pakiet udziałów. W czerwcu 2025 do inwestorów dołączył Tony Bloom, obejmując 29-procentowy pakiet akcji bez prawa głosu.
Najważniejszym rywalem jest Hibernian, z którym Hearts rozgrywają derby Edynburga. Oba kluby spotkały się również w finałach Pucharu Szkocji: w 1896 Hearts wygrali 3:1, a w 2012 zwyciężyli 5:1.
