Arkadiusz Onyszko: Sousa zachował się jak młody trener [WYWIAD]

Proszę sobie wyobrazić, że pracuję w klubie i mówię: „Wiecie co? Pierwszym bramkarzem jest ten albo ten”. Proszę mi powiedzieć, jaka jest później rywalizacja na treningach pomiędzy tymi piłkarzami? Nie ma żadnej. Bo drugi bramkarz sobie myśli: „Czego ja bym nie zrobił, to i tak będzie bronił tamten”. To jest w moim przekonaniu złe. Jak jest doza niepewności, to bramkarze, którzy przyjadą na zgrupowanie reprezentacji, jakoś walczą. To są tylko trzy dni, ale po treningu widać, kto jest w jakiej formie. Dlatego uważam, że wyraźne postawienie na Szczęsnego na pewno mu nie pomogło. Nie ułatwiło to zadania także tym bramkarzom, którzy są powołani i nie grają w meczach.

Trenerzy Nawałka, Brzęczek i teraz Sousa mieli ogromne szczęście, że posiadali w kadrze takiego dżentelmena jak Łukasz Fabiański. Jakby trafili na bramkarza o charakterze np. Artura Boruca, to nie byłoby tak łatwo. Gdyby Artur dowiedział się, że Szczęsny jest pierwszym bramkarzem, to zapewne nie kryłby swojego niezadowolenia. Fabiański nie odzywa się, akceptuje tę sytuację, a i tak później wchodzi do bramki i broni w niej cały czas.

Pan wspomniał wcześniej, że obrona w ogóle nie funkcjonowała. A co Pan sądzi o ataku? Ja osobiście zauważyłem, że Lewandowski i Milik bardzo często schodzili na skrzydła i do środka pola. Nie uważa Pan, że nie powinni marnować energii podczas walki w takich sektorach boiska?

Wydaje mi się, że to bardziej wynikało z frustracji. Widziałem, że Robert Lewandowski był bardzo sfrustrowany. Nie dość, że za każdym wejściem dostawał w głowę, to jeszcze prawa strona prawie w ogóle nie funkcjonowała. Lewa też nie funkcjonowała. Milik i Lewandowski nie otrzymywali żadnych piłek w pole karne. W pierwszej połowie nie otrzymali ani jednej piłki. I Lewandowski, zamiast operować w polu karnym lub przed polem karnym, schodził i w pewnym momencie grał jako „ósemka”. Chciał tę piłkę rozgrywać. On w ogóle nie jest do tego stworzony. On powinien stać w boksie i kiedy piłka gdzieś spadnie, to tam być. Szymański nie funkcjonował w ogóle. Nie było go. Trzeba jasno powiedzieć, że w pierwszej połowie graliśmy w dziesięciu. Reca coś tam próbował grać.

Jego statystyki były bardzo słabe.

Mieliśmy ogromny problem, żeby przytrzymać piłkę, zwłaszcza w środkowej strefie. Zieliński biegał na boku, gdzie moim zdaniem źle się czuje. W konsekwencji musiały zostać przeprowadzone roszady. Helik miał żółtą kartę. Jakby nie wszedł Glik, to skończyłoby się czerwoną kartką. Każdy widział, że Szymańskiego również nie było. Trzeba było coś na prawej stronie zmienić. Za Brzęczka zapewne w ogóle nie byłoby takiej sytuacji, bo wtedy na tej pozycji zagrałby Jóźwiak. Nie grałby też Helik, tylko Glik. Nie jestem sobie w stanie wyobrazić, że Jerzy Brzęczek ogłosiłby, że w tak ważnym meczu gra debiutant zamiast Glika.

Nawet nie chcę myśleć, co wtedy pisałaby prasa. Pisałaby pewnie, że on się nie zna, że to najgorszy trener w historii. Zrobił to Sousa – zremisował 3:3 i wszyscy biją mu brawo. To jest niewiarygodne, jak nasze społeczeństwo postrzega pewne rzeczy. Podczas meczu z Węgrami trochę podpuszczałem na Twitterze i nieźle się przy tym bawiłem. Patrzyłem na reakcje ludzi. To jest niesamowite, jakie my mamy poczucie niższości jako Polacy. Nam się wydaje, że osoby z zagranicy są niewyobrażalnie lepsze, inteligentniejsze i bardziej doświadczone. Ja się z tym nie zgadzam i chyba nigdy nie zgodzę.

Trener Sousa chce zrobić rewolucję taktyczną. Widać, że zawodnicy jeszcze dobrze tego nie rozumieją. Ponownie pojawia się pytanie, czy przy tak krótkim czasie do najbliższego Euro warto było zwalniać trenera Brzęczka.

Moje zdanie się nie zmienia. Dla mnie to był ogromny błąd. Śmieszą mnie takie opinie, że zmieniono trenera Brzęczka, żeby uniknąć kompromitacji. No to ktoś jest albo Copperfieldem, albo wróżką, że on wie, co będzie za jakiś czas. Zwłaszcza że Jurek w cuglach wygrał eliminacje. Straciliśmy łącznie tylko trzy bramki. A tu straciliśmy trzy bramki w jednym meczu. Nie ma szansy, żeby teraz trener Sousa nagle wprowadził system z trójką obrońców i dwoma wahadłowymi. On polega na inteligencji zawodników, którzy teraz grają w naprawdę niezłych klubach, i wierzy, że oni podołają tej taktyce. Ale po prostu nie ma na to czasu. Ja się nie oszukuję, to jest niemożliwe.

Podsumowując, jest Pan optymistą czy pesymistą co do przyszłych poczynań Paulo Sousy?

Nie jestem osobą, która czeka, żeby mu się nie powiodło. Ale skoro była tak ogromna krytyka na polskiego trenera, który wprowadził drużynę na mistrzostwa Europy, a potem został zwolniony, to od zagranicznego selekcjonera z niepowtarzalnym doświadczeniem musimy wymagać jak najwięcej. Ja daję Sousie kredyt zaufania, ale mecz z Węgrami w jego wykonaniu był taktycznie bardzo słaby. On zachował się jak młody trener, który pierwszy raz w karierze obejmuje drużynę i patrząc po treningach, wprowadza zawodników do drużyny. Ludzie mogą mu podpowiadać, że ktoś się nie sprawdził, ale on w swoich pierwszych dniach dalej uważa, że coś powinno w dany sposób wyglądać.

Jestem negatywnie zaskoczony, że poprzez treningi i po obejrzeniu kilku meczów Helika w lidze angielskiej dał się podpuścić i posadził na ławce człowieka bardzo doświadczonego, a wstawił debiutanta. Próbuję znaleźć jakiś motyw, bo nie jestem w kadrze i nie wiem, co tam się dzieje. Trener tłumaczył się, że potrzebował wysokiego zawodnika. Ale jak popatrzymy na „dziewiątkę” z Węgier, który jest chyba najgorszym napastnikiem w Bundeslidze (Adam Szalai – przyp. red.), to on w tym meczu nieźle grał. Potrafił utrzymać piłkę, zgrać, wychodził na pozycję. Na tle Helika był profesorem.