Kaczki transferowe: Premier League, cz. 3.

Pep Guardiola nie zamierza powtarzać niepowodzeń z poprzedniego sezonu, wobec czego zbroi się po zęby. Co prawda o transferze Walkera do niebieskiej części Manchesteru wiedziały nawet wróżki na telefon i czekaliśmy na oficjalne potwierdzenie transakcji, ale nie zmienia to faktu, że mowa o kolejnej bombie, i to przez wielkie „B”. Na Etihad przybył najlepszy obok Antonio Valencii prawy obrońca ligi, który, zdaje się, jeszcze nie powiedział ostatniego słowa. A o tym, że prawi obrońcy u Guardioli grać potrafią, nie trzeba nikogo przekonywać.

Być może Walker nie opuściłby Tottenhamu, gdyby nie decyzja właśnie byłego defensora hiszpańskiego szkoleniowca. Chodzi rzecz jasna o Daniego Alvesa, który będąc bardzo blisko Manchesteru City, postanowił przenieść się do Paryża. 34-latek nie omieszkał przy tym dać prztyczka w nos swojemu byłemu szkoleniowcowi. – Jeśli ktoś w Manchesterze City lub Pep Guardiola czuje się urażony, to przepraszam, ale przyszedłem tu, by zdobywać trofea – słowa Brazylijczyka mogą jedynie motywować. Guardiolę, Walkera, cały klub.

Angielski obrońca ma wiele do udowodnienia również, a jakże, przez kwotę odstępnego. Na pewno ponad 50 baniek, potencjalnie – być może najdroższy obrońca w historii. Kiedy na jaw wyjdą wszelkie możliwe bonusy, sprawę będzie można opisać nieco jaśniej. Mówi się, że towar wart jest tyle, ile ktoś chce za niego zapłacić, ale nie ma co się oszukiwać – gdyby Anglik przechodził na przykład do Bayernu, w klubowej kasie na pewno pojawiłaby się niższa kwota. Jeśli grabić, to tylko Anglików. Bo jest z czego.

Kto: Douglas Luiz

Skąd: Vasco da Gama

Dokąd: Manchester City

Przykład Gabriela Jesusa pokazał, że młodzi Brazylijczycy pod dobrym okiem potrafią zabłysnąć nawet w lidze, która, czego uczy historia, nie jest dla nich najlepsza. Jesus przez kontuzję stracił sporo czasu, ale na przyszły sezon jest jednym z pewniaków w ekipie Guardioli. Douglas Luiz nie dostał czasu na pokazanie swoich umiejętności – od razu po transferze został wypożyczony do hiszpańskiej Girony, a więc członka City Football Group, piłkarskiego projektu złożonego z kilku klubów na wszystkich kontynentach pod przewodnictwem jednego właściciela – Mansoura bin Zayeda al Nahyana.

Luiz to środkowy pomocnik, który zdążył rozegrać w Brazylii zaledwie 25 meczów w pierwszym zespole Vasco da Gama, ale ma za sobą występy w kadrze Brazylii U-20 oraz znalazł się w drużynie roku stanowych mistrzostw Rio de Janeiro, co jak na 19-latka jest sporym wyróżnieniem. Transakcja zamknęła się w 12 milionach euro.

Kto: Ruben Loftus-Cheek

Skąd: Chelsea FC

Dokąd: Crystal Palace

Jeden z wielkich talentów szkółki „The Blues” przynajmniej przez rok będzie ogrywał się w ekipie Crystal Palace, jednocześnie zostając pierwszym transferem (choć nie definitywnym – jest to roczne wypożyczenie) nowego menedżera zespołu, Franka de Boera. Młody Anglik z kilkoma trofeami w gablocie grą przy Selhurst Park będzie mógł nieco odpokutować sobie młodzieżowe ME, na których nie zagrał z powodu kontuzji. Jego koledzy przywieźli z Polski złote medale.

Loftus-Cheek może cieszyć się jeszcze z jednego powodu: wszystkie znaki na niebie i na ziemi wskazują na to, że w nowym zespole dostanie więcej szans niż u Antonio Conte. Włoch mistrzostwo wygrał, ale udział młodych gniewnych był w tym mistrzostwie bliski zera bezwzględnego.

Kto: Nathaniel Chalobah

Skąd: Chelsea FC

Dokąd: Watford FC

Historii „z Chelsea odchodzą” ciąg dalszy. Tym razem jednak mowa o przenosinach na stałe zawodnika, który jakąkolwiek szansę w klubie dostał i, jak widać, chyba niewystarczająco ją wykorzystał. Chalobah dzięki transferowi do Watfordu końcu powinien poznać słowo stagnacja: choć jest wychowankiem Chelsea, od 2012 roku był z niej wypożyczany aż do sześciu różnych klubów. No chyba że Gino Pozzo nadal będzie zmieniał trenerów częściej niż Silvio Berlusconi kobiety.

Młodzieżowy reprezentant Anglii jest rosłym defensywnym pomocnikiem. Chłopak ma dopiero 22 lata, więc można z niego jeszcze sporo wyciągnąć – wystarczy tylko wiedzieć, w jaki sposób ustawić go na boisku. Pomimo swojej defensywnej roli w zespole, w Championship potrafił strzelić pięć bramek w wieku 18 lat. W jakim zespole? Oczywiście – w Watfordzie.

Kto: Ahmed Hegazy

Skąd: Al Ahly

Dokąd: West Bromwich Albion

Tony Pulis na ogół wie, co robi, więc i tym razem trzeba mu zaufać. Ahmeda Hegazy’ego możecie kojarzyć z pucharu Narodów Afryki z tego roku, gdzie obok Mohameda Salaha był jedynym Egipcjaninem wybranym do jedenastki turnieju. Piłkarze z Kraju Faraonów dotarli aż do finału, gdzie musieli uznać wyższość Kamerunu.

Hegazy to środkowy defensor, którego europejska przygoda obejmuje cztery spotkania w barwach Fiorentiny oraz 10 gier w Perugii. Wszystko to w latach 2012–2015. Następnie rosły obrońca (193 cm wzrostu) wrócił do Kairu i tam z umiarkowanym powodzeniem bronił barw Al Ahly. Wydaje się, że w West Bromie stworzy duet środkowych obrońców z Evansem.

Zapisz

• Ahmed Hegazy
• Douglas Luiz
• Kyle Walker
• Nathaniel Chalobah
• Ruben Loftus-Cheek
• Tiemoue Bakayoko