Legia wygrywa (znowu). 4/4 zwycięstwa w Lidze Konferencji

Brawo, Goncalo Feio! Brawo, Legia!

Goncalo Feio miał bardzo wyboisty czas na początku tego sezonu. Niebywałe jest to, że najpierw ten kryzys wytrzymał, następnie go zażegnał, a w finale był w stanie przekuć go w sukces… Sukces, za jaki niewątpliwie można uznać 2. miejsce w tabeli fazy ligowej Ligi Konferencji Europy. Pomimo że kadra ma bardzo dużo deficytów i pomimo że musi łączyć grę na trzech frontach. Co ważne, żaden z nich przez to nie cierpi. Oczywiście, Lech Poznań uciekł w PKO BP Ekstraklasie. Z drugiej strony „Wojskowi” punktują ostatnio dobrze i próbują gonić rywali z Wielkopolski. Dodatkowo dalej są w grze o Puchar Polski, w którym przez odpadnięcie wielu kandydatów do końcowego triumfu to oni są dość jednoznacznymi faworytami. Nie wszystko jeszcze stracone…

Wracając już do samej Ligi Konferencji, na której głównie się skupiamy, warto powiedzieć, że Legia nie tylko dobrze wygląda w defensywie, którą każdy się zachwyca. Feio stworzył zespół głodny goli. Nawet wtedy, kiedy zwycięstwo w danym meczu wydaje się pewne. Tego wielu polskim zespołom (nawet Legii sprzed roku) brakowało. Zestawiając tę drużynę z tamtą, trudno powiedzieć, że w personaliach wygląda lepiej. Przede wszystkim jednak prezentuje się lepiej. Oczywiście, ma łatwiejszych rywali, natomiast trzeba odnotować to, że nie jest to pragmatycznie grająca drużyna, pomimo że czyste konta w każdym meczu mogą trochę zakrzywić rzeczywistość. Legia Warszawa straciła najmniej goli, a w statystyce strzelonych bramek jest… druga. Jedynie Chelsea, która znacząco wystaje ponad poziom Ligi Konferencji, nad nią góruje. To chyba jednoznacznie wskazuje nam, że Legia nie chowa się za podwójną gardą i walczy. A to nie dość, że jest skuteczne, to jeszcze atrakcyjne.

Augustyniak niespodziewanym bohaterem

Każdy mecz ma swoich bohaterów, a w meczu z Omonią Nikozja poza klasycznym świetnym występem Rubena Vinagre czy Pawła Wszołka należy docenić Rafała Augustyniaka. Augustyniaka, który po poprzednim bardzo przeciętnym sezonie nareszcie zaczął grać na miarę oczekiwań. Nie jest szczególnie szybki i zwrotny, ale bardzo inteligentny i skuteczny w fazie budowania ataku. Piękna asysta do Szczepaniaka była tylko znakomitym zwieńczeniem występu. Meczem tym pokazał, że na tę chwilę jest najlepszym zawodnikiem „Wojskowych” na pozycji nr 6, która od dłuższego czasu jest utrapieniem. Umówmy się – konkurencji też nie ma zbyt dużej. Niemniej przynajmniej pod nieobecność Maxiego Oyedele może dawać dużo pewności. Dużo więcej niż taki Goncalves czy Celhaka. A także niż Kapustka, który swego czasu był testowany na tej pozycji.

Jeżeli jest odpowiednio opakowany innymi zawodnikami obok, może być przydatny. Bo tak jak wspomnieliśmy – ma swoje wady natury czysto fizycznej. Docelowo i tak Oyedele będzie podstawowym piłkarzem. Augustyniaka chcieliśmy jednak docenić, gdyż wydaje się, że to on jest największym wygranym tego meczu. Z pewnością zyskał w notowaniach. I kibiców, i samego trenera.

• Bartosz Kapustka
• Chelsea FC
• Ekstraklasa
• Gabriel Kobylak
• Kacper Chodyna
• Legia Warszawa
• Liga Konferencji
• Liga Konferencji Europy
• Lugano
• Luquinhas
• Marc Gual
• Mateusz Szczepaniak
• Omonia Nikozja
• Paweł Wszołek
• Radovan Pankov
• Rafał Augustyniak
• Ruben Vinagre
• Ryoya Morishita
• Steve Kapuadi
• Lech Poznań

Brawo, Goncalo Feio! Brawo, Legia!

Goncalo Feio miał bardzo wyboisty czas na początku tego sezonu. Niebywałe jest to, że najpierw ten kryzys wytrzymał, następnie go zażegnał, a w finale był w stanie przekuć go w sukces… Sukces, za jaki niewątpliwie można uznać 2. miejsce w tabeli fazy ligowej Ligi Konferencji Europy. Pomimo że kadra ma bardzo dużo deficytów i pomimo że musi łączyć grę na trzech frontach. Co ważne, żaden z nich przez to nie cierpi. Oczywiście, Lech Poznań uciekł w PKO BP Ekstraklasie. Z drugiej strony „Wojskowi” punktują ostatnio dobrze i próbują gonić rywali z Wielkopolski. Dodatkowo dalej są w grze o Puchar Polski, w którym przez odpadnięcie wielu kandydatów do końcowego triumfu to oni są dość jednoznacznymi faworytami. Nie wszystko jeszcze stracone…

Wracając już do samej Ligi Konferencji, na której głównie się skupiamy, warto powiedzieć, że Legia nie tylko dobrze wygląda w defensywie, którą każdy się zachwyca. Feio stworzył zespół głodny goli. Nawet wtedy, kiedy zwycięstwo w danym meczu wydaje się pewne. Tego wielu polskim zespołom (nawet Legii sprzed roku) brakowało. Zestawiając tę drużynę z tamtą, trudno powiedzieć, że w personaliach wygląda lepiej. Przede wszystkim jednak prezentuje się lepiej. Oczywiście, ma łatwiejszych rywali, natomiast trzeba odnotować to, że nie jest to pragmatycznie grająca drużyna, pomimo że czyste konta w każdym meczu mogą trochę zakrzywić rzeczywistość. Legia Warszawa straciła najmniej goli, a w statystyce strzelonych bramek jest… druga. Jedynie Chelsea, która znacząco wystaje ponad poziom Ligi Konferencji, nad nią góruje. To chyba jednoznacznie wskazuje nam, że Legia nie chowa się za podwójną gardą i walczy. A to nie dość, że jest skuteczne, to jeszcze atrakcyjne.

Augustyniak niespodziewanym bohaterem

Każdy mecz ma swoich bohaterów, a w meczu z Omonią Nikozja poza klasycznym świetnym występem Rubena Vinagre czy Pawła Wszołka należy docenić Rafała Augustyniaka. Augustyniaka, który po poprzednim bardzo przeciętnym sezonie nareszcie zaczął grać na miarę oczekiwań. Nie jest szczególnie szybki i zwrotny, ale bardzo inteligentny i skuteczny w fazie budowania ataku. Piękna asysta do Szczepaniaka była tylko znakomitym zwieńczeniem występu. Meczem tym pokazał, że na tę chwilę jest najlepszym zawodnikiem „Wojskowych” na pozycji nr 6, która od dłuższego czasu jest utrapieniem. Umówmy się – konkurencji też nie ma zbyt dużej. Niemniej przynajmniej pod nieobecność Maxiego Oyedele może dawać dużo pewności. Dużo więcej niż taki Goncalves czy Celhaka. A także niż Kapustka, który swego czasu był testowany na tej pozycji.

Jeżeli jest odpowiednio opakowany innymi zawodnikami obok, może być przydatny. Bo tak jak wspomnieliśmy – ma swoje wady natury czysto fizycznej. Docelowo i tak Oyedele będzie podstawowym piłkarzem. Augustyniaka chcieliśmy jednak docenić, gdyż wydaje się, że to on jest największym wygranym tego meczu. Z pewnością zyskał w notowaniach. I kibiców, i samego trenera.