Klub z Kalamaty na Peloponezie, nazywany „Czarną Burzą”, który w 2026 roku wrócił do greckiej ekstraklasy po ponad ćwierćwieczu.
Domem klubu jest Stadion Miejski Paralia w Kalamacie, w którego modernizację zainwestował właściciel Giorgos Prassas. W sezonach 2001–2003 zespół grał na stadionie Messiniakosu.
Kibice i media nazywają drużynę „Mavri Thyella”, czyli „Czarna Burza”. Pierwszy herb z mitycznym feniksem narzuciła klubowi dyktatura wojskowa; Kalamata zrezygnowała z niego w 1974 roku.
PS Kalamata powstał w 1967 roku z połączenia, które junta czarnych pułkowników narzuciła miejscowym klubom: Apollonowi, Pammessiniakosowi, Prasinie Poulii i Ethnikosowi. Wszystkie te kluby odrodziły się później i grają w rozgrywkach regionu Mesenii.
W latach 70. Kalamata dwa razy wygrała drugą ligę, w 1972 i 1974 roku, i zagrała dwa sezony w pierwszej. 29 marca 1972 roku jej mecz z Ikarosem w Nea Filadelfia obejrzało 40 tysięcy widzów. W 1974 roku awans dało zwycięstwo 1:0 z Atromitosem w barażu w Agrinio. Potem przyszedł długi upadek, aż do lig regionalnych.
W 1985 roku zespół oparty na miejscowych piłkarzach awansował do trzeciej ligi i po raz pierwszy od lat zagrał w zawodowych rozgrywkach. Po trzęsieniu ziemi, które 13 września 1986 roku zniszczyło część Kalamaty, kibice nadal wypełniali stadion. Za prezesury Stavrosa Papadopoulosa zespół w 1993 roku wrócił do drugiej ligi, a w 1995 roku do pierwszej. W kolejnych sezonach pokonał u siebie m.in. Olympiakos 3:0 i Arisa 5:0.
Najlepszym sezonem w historii klubu był 1999/2000. Kalamata zajęła dziewiąte miejsce, zabrakło jej punktu do baraży o Puchar UEFA, a w Pucharze Grecji wyeliminował ją dopiero Ionikos, późniejszy finalista. Latem 2000 roku zagrała w Pucharze Intertoto, swoim jedynym występie w europejskich pucharach, i odpadła z czeskim Chmelem Blšany (0:5 na wyjeździe w składzie rezerwowym, 0:3 u siebie). W kolejnym sezonie spadła z pierwszej ligi.
W 2016 roku klub spadł do lig regionalnych po raz pierwszy od 36 lat. W czerwcu 2019 roku władzę przejął Giorgos Prassas, który sfinansował centrum treningowe i w ciągu dwóch lat wprowadził zespół z powrotem do Super League 2. 7 marca 2026 roku zwycięstwo 1:0 nad Panioniosem w Nea Smyrni, po golu Mendesa Moreiry, zapewniło Kalamacie awans do Super League po 26 latach. Drużyna wygrała Super League 2, a 28 marca 2026 roku zdobyła także Super Cup, wygrywając 1:0 na Stadionie Olimpijskim w Atenach.
Za początek lokalnej rywalizacji z Messiniakosem klub uznaje sezon 1987/88, gdy oba zespoły spotkały się w lidze; Kalamata wygrała wtedy oba mecze 1:0.