W zeszłym sezonie zakończyli rywalizację na piątym miejscu. Spadek formy u niemal całej kadry sprawił, że teraz walczą o ligowy byt. Na 21 rozegranych kolejek wygrali tylko trzy spotkania i teraz zamiast bić się o europejskie puchary, rywalizują o miano największego rozczarowania obecnej kampanii.
Ostatni raz zespół „Żółtej Łodzi Podwodnej” wygrał jeszcze w poprzednim roku. Było to w połowie grudnia w meczu Ligi Europy przeciwko Spartakowi Moskwa. Na ligowy triumf czekają natomiast od końca listopada. Wtedy to pokonali Real Betis 2:1.
Villarreal w tarapatach
Villarreal od początku tego sezonu grał poniżej oczekiwań. Trzy pierwsze kolejki i tylko jeden punkt. Później przyszło przełamanie (wygrana 1:0 z Leganes). Mimo to w lidze dalej nie znaleźli odpowiedniego rytmu. W rozgrywkach LE radzili sobie natomiast nadspodziewanie dobrze. Wygrali swoją grupę.
Drużyna z Estadio de la Ceramica zdecydowała się postawić na zmagania europejskie, myśląc, że ligowa batalia jakoś się ułoży. Okazało się, że słaba dyspozycja w cotygodniowej rzeczywistości doprowadziła do zwolnienia trenera – Javiera Callejy. Stwierdzono, że chemia pomiędzy nim a zespołem się wyczerpała i przyszedł czas na zmiany.
Zarzucano mu, że nie potrafił zażegnać kryzysu. Styl gry nie ulegał poprawie. Piłkarze Villarealu mieli (i dalej mają) problem z zachowaniem czystego konta. Sztuka ta udała im się tylko ośmiokrotnie we wszystkich rozgrywkach (gdy trenerem był Calleja). Napastnicy również przestali wykorzystywać dogodne okazje i to wszystko doprowadziło do złej sytuacji „Żółtej Łodzi Podwodnej”.
Spadek formy i wartości
Szukając przyczyn kryzysu danej drużyny, z reguły przygląda się jej kadrze. Zwraca się uwagę na to, jak się ona zmieniła w stosunku do poprzedniego roku. Często bywa tak, że po dobrym wyniku wyprzedaje się swój skład. Klasycznym przykładem jest AS Monaco, które w obecnych rozgrywkach tylko rozczarowuje. Co prawda Villarreal nie jest w takim kryzysie co niedawny mistrz Francji, nie wyprzedał też swojej kadry.
Porównując obecny skład „Żółtej Łodzi Podwodnej” z tym z poprzedniego sezonu, za bardzo się on nie zmienił. Zdecydowana większość piłkarzy, którzy tworzyli trzon tamtego zespołu (który zajął piąte miejsce), pozostała w klubie. Mało tego, drużyna wzmocniła się takimi zawodnikami jak Gerard Moreno, Karl Toko Ekambi, Ramiro Funes Mori czy Santi Cazorla. Ten ostatni wrócił do gry po serii kontuzji, ale jego doświadczenie i bajeczne umiejętności miały pomóc Villarrealowi w środku pola.
Zatem można powiedzieć, że dotknął ich taki sam przypadek co Valencię, która również po bardzo dobrym wyniku w zeszłym sezonie wzmocniła się (przynajmniej na papierze), a mimo to nowi piłkarze nie „odpalili”. Przez co przez długi drużyna Marcelino znajdowała się w pobliżu strefy spadkowej. Teraz wygląda to dużo lepiej.
Ponadto słaba forma jest najprawdopodobniej wynikiem złych przygotowań do sezonu. Okres przygotowawczy został źle przepracowany, a w La Liga nie ma czasu, aby to naprawić. Ponieważ w Hiszpanii nie ma momentu – tak jak np. w Niemczech czy we Włoszech – na chwilę wytchnienia i zbudowanie czegoś od nowa.
