Kamil Kuzera

Pochodzenie

Kamil Kuzera urodził się 11 marca 1983 roku w Kielcach. Pierwsze treningi zaczął w Koronie Kielce jako dziesięciolatek, potem grał w GZKS Nowiny. Do Wisły Kraków trafił w 1999 roku trochę przez przypadek: Adam Nawałka przyjechał do Kielc po innego chłopca, a trener juniorów Korony wskazał mu jeszcze jednego, który podobno już nie grał w piłkę. Kuzera pojechał na zgrupowanie w Słowacji i został w klubie.

Jako 16-latek zadebiutował w pierwszej drużynie Wisły w Pucharze Ligi. Franciszek Smuda wystawił wtedy trzech szesnastolatków, w tym Pawła Brożka i Karola Wójcika. W sezonie 2001/2002 zagrał w Pucharze UEFA z Hajdukiem Split. W 1999 roku wystąpił z reprezentacją Polski do lat 17 w mistrzostwach świata w Nowej Zelandii, grał też w kadrze do lat 16 i do lat 21.

Był potem wypożyczany do Korony (III liga), Górnika Zabrze i Widzewa Łódź, a w latach 2006–2008 grał w Polonii Warszawa. W 2009 roku wrócił do Korony, od sezonu 2010/2011 był jej kapitanem i należał do drużyny Leszka Ojrzyńskiego zwanej „Bandą Świrów”, która w sezonie 2011/2012 do końca walczyła o mistrzostwo Polski i skończyła na piątym miejscu. Karierę zakończył 24 kwietnia 2015 roku. Mówił, że zrezygnował z grania ze względów zdrowotnych: miał dość bólu i środków przeciwbólowych.

Kariera trenerska

Po zakończeniu kariery został w Koronie. W lipcu 2015 roku zaczął pracę w sztabie rezerw, a w styczniu 2017 roku został jednym z asystentów Macieja Bartoszka w pierwszej drużynie. Z Bartoszkiem pracował też w Bruk-Becie Termalice Nieciecza (od jesieni 2017) i Chojniczance Chojnice (od października 2018). W sierpniu 2019 roku wrócił do Kielc, najpierw do juniorów starszych, a we wrześniu do sztabu pierwszej drużyny. Jak mówił, zaczynał od stałych fragmentów gry i prostych rzeczy, a z każdym kolejnym trenerem zakres jego obowiązków rósł. W Koronie współpracował z czterema szkoleniowcami.

12 marca 2021 roku, po zwolnieniu Bartoszka, poprowadził pierwszy zespół w I lidze i nie przegrał żadnego meczu. Korona wystąpiła do PZPN o warunkowe pozwolenie, bo miał wtedy licencję UEFA A. W kwietniu przeszedł operację i klub zatrudnił Dominika Nowaka. Po zwolnieniu Nowaka pod koniec listopada 2021 roku poprowadził drużynę jeszcze w ostatnim meczu rundy, wygranym 2:0 w Jastrzębiu, a potem klub zatrudnił Ojrzyńskiego, który w 2022 roku wprowadził Koronę do Ekstraklasy.

Po zwolnieniu Ojrzyńskiego jesienią 2022 roku Kuzera po raz trzeci przejął Koronę tymczasowo i przegrał z Lechem w Poznaniu 2:3 oraz z Widzewem Łódź 0:1. Klub zdecydował jednak, że zostanie na dłużej: w listopadzie 2022 roku ogłosił go trenerem do końca sezonu, a PZPN dał mu warunkową zgodę, bo we wrześniu zaczął kurs UEFA Pro. Korona walczyła wtedy o utrzymanie i je wywalczyła, a w sierpniu 2023 roku Kuzera przedłużył kontrakt do czerwca 2025. Dwa razy utrzymał zespół w Ekstraklasie i dotarł z nim do ćwierćfinału Pucharu Polski. Licencję UEFA Pro zdobył w marcu 2024 roku.

W lipcu 2024 roku, po dwóch kolejkach nowego sezonu, Korona rozwiązała z nim umowę za porozumieniem stron. Kilka dni wcześniej powiedział na konferencji przed meczem z Legią, że letnie transfery nie są wzmocnieniami, tylko uzupełnieniami składu; klub był wtedy po zmianach władz miasta, które było jego właścicielem. Później mówił, że w drugim sezonie za rozwojem zespołu nie poszły wzmocnienia, a w klubie brakowało pieniędzy nawet na remont szatni, i że wynik z całego okresu jego pracy był ponad możliwości drużyny.

Potem przez prawie dwa lata nie prowadził drużyny. Od czerwca 2025 roku był doradcą do spraw sportowych w trzecioligowej Sparcie Kazimierza Wielka. Razem z Jackiem Kiełbem prowadzi też fundację Wychowani Na Boisku, która szkoli dzieci indywidualnie, a w 2026 roku oddała do użytku nowe boisko w Kielcach. 21 kwietnia 2026 roku został trenerem drugoligowej Resovii Rzeszów i utrzymał ją po barażach. Po słabym początku sezonu 2026/2027 klub rozstał się z nim 11 września 2026 roku.

Styl i metody

Kuzera mówił, że zawsze podobała mu się piłka angielska, ale współczesna, a nie ta sprzed dziesięciu lat: intensywna, zaplanowana i oparta na rozwiązaniach systemowych, bo samo bieganie nic nie da. Nie bał się długich podań, ale nie chciał, żeby gra sprowadzała się do kopnięcia piłki przed siebie. W Koronie opierał grę na wysokim pressingu i szybkim przejściu do ataku. Po jesieni 2023 roku trzech piłkarzy Korony było w pierwszej piątce ligi pod względem odbiorów, a on później mówił, że zespół był drugi w lidze pod względem wysokich odbiorów i dobrowolnie nigdy nie cofał się do niskiej obrony. Ustawienie zmieniał w zależności od meczu: w kwietniu 2023 roku w spotkaniu z Jagiellonią przeszedł na 4-4-2, w grudniu 2023 roku Korona grała w 3-5-2, a w dwóch meczach na początku sezonu 2024/2025 w 4-1-4-1.

Po przejęciu Korony postanowił pracować inaczej niż Ojrzyński, który przynosił gotową kartkę z treningiem bez dyskusji: według Kuzery każdy w sztabie ma czuć się potrzebny, a role w sztabie się przenikają, więc korzystał na przykład z opinii trenera bramkarzy Jarosława Tkocza. Jako asystent czuł mecz bardziej emocjonalnie, jako pierwszy trener starał się zachować spokój i pozwolić drużynie robić to, co ma robić, bo na pracę jest czas na treningach. Cały jego sztab w Koronie pochodził z Kielc.

Wypowiedzi

„Nie sztuką jest stanąć, łupnąć piłkę i pomyśleć ‚dobra, zbierzemy’.” (Weszło, styczeń 2023)

„Chcieliśmy wywierać presję i dobrowolnie nigdy nie cofnęliśmy się do niskiej obrony.” (Weszło, grudzień 2025)