
18. miejsce · 4 pkt · trener Dariusz Kantor
Półfinalista Pucharu Polski z 1981 roku, który w 2020 wrócił na zaplecze ekstraklasy po barażu z miejskim rywalem.
Z historią klubu związany jest stadion przy ulicy Wyspiańskiego 22 w Rzeszowie. To tam w 2020 roku rozegrano zwycięski finał baraży o I ligę. W kolejnych latach pierwsza drużyna korzystała również ze Stadionu Miejskiego przy ulicy Hetmańskiej 69.
Barwami klubu są biel i czerwień.
Początki Resovii wiążą się ze szkolnymi drużynami działającymi w Rzeszowie na początku XX wieku. Pierwsze własne boisko, „na Stawisku”, klub otworzył 19 maja 1912 roku. W 1937 roku piłkarze zdobyli mistrzostwo okręgu lwowskiego.
W 1977 roku zespół Witolda Szyguły po raz pierwszy awansował na drugi poziom rozgrywek. Promocję zapewnił bezbramkowy remis z Cracovią. Cztery lata później Resovia wyeliminowała ŁKS Łódź w ćwierćfinale Pucharu Polski, a w półfinale przegrała z Pogonią Szczecin.
W sezonie 1982/1983 drużyna Ryszarda Latawca zajęła drugie miejsce w grupie wschodniej II ligi, ustępując Motorowi Lublin o punkt. Po spadku w 1994 roku na powrót na zaplecze ekstraklasy czekała do 2020 roku.
Awans wywalczył zespół Szymona Grabowskiego. W barażach pokonał po rzutach karnych najpierw Bytovię Bytów, a następnie Stal Rzeszów. Finał zakończył się remisem 0:0 i zwycięstwem Resovii 7:6 w konkursie jedenastek.
Miejskim rywalem jest Stal Rzeszów. W 2020 roku derby rozstrzygnęły bezpośrednią walkę o awans do I ligi.
— oznacza brak danych. Statystyki obejmują dostępne składy meczowe.
Trener · Dariusz Kantor
0,36
punktu na mecz
0%
wygranych · 36% remisów, 64% porażek
0
czyste konta
0–15
16–30
31–45
46–60
61–75
76–90
| M | W | R | P | Bramki | Pkt/m | |
|---|---|---|---|---|---|---|
| U siebie | 5 | 0 | 2 | 3 | 4:12 | 0,40 |
| Na wyjeździe | 6 | 0 | 2 | 4 | 3:8 | 0,33 |





