Szymon Żurkowski podaje tlen Empoli

Dodatkowo Milik kilka lat temu skompletował hat-tricka w barwach Napoli. Miało to jednak miejsce w rozgrywkach Ligi Mistrzów, w meczu z KRC Genk. Wracając jednak do rozgrywek Pucharu Włoch, to mieliśmy jeszcze jeden, i to lepszy, mecz polskiego napastnika. Miał on miejsce 11 sierpnia 2018 roku. Wtedy będący jeszcze w Genoi Krzysztof Piątek strzelił aż cztery gole w meczu z Lecce. Patrząc zatem na polską historię na włoskich boiskach, trzeba stwierdzić, że to czego dokonał Szymon Żurkowski, jest czymś wyjątkowym, a zarazem szokującym. Kto by się spodziewał, że to właśnie on tego dokona jako pierwszy? Z pełnym przekonaniem można napisać, że nikt. Czapki z głów.

Niespodziewany awans sportowy

Sam powrót reprezentanta Polski do Empoli wywołał spore poruszenie. Głównie było to rzecz jasna w formie zaskoczenia, że po tak słabej rundzie jesiennej Szymon Żurkowski zdołał szybko wrócić do włoskiej elity. Spezia Calcio po spadku z Serie A popadła w jeszcze większy kryzys i nawet nie była w stanie punktować na poziomie środka tabeli. Dorobek zaledwie 17 punktów plasuje ją obecnie na przedostatnim miejscu i w takiej drużynie trudno było dobrze funkcjonować. Dorobek Żurkowskiego nie był zatem wyśmienity, a nawet nie było tam mowy o regularnej grze (źródło: Transfermarkt).

Taka marna sytuacja w niczym jednak nie przeszkodziła. W przenosinach do Empoli pomógł wiadomy fakt, że w klubie dobrze go znali i mieli z nim dobre wspomnienia. Istniała wiara, że powrót 26-letniego pomocnika wskrzesi nowy ogień do środka pomocy, co na dłuższą metę da same korzyści. Nie jest przecież normalne to, że z marszu zawodnik z możliwe, że przyszłego spadkowicza z Serie B od razu wskakuje do podstawowego składu w wyższej lidze. Za normalne jednak należy uznać, że stało się to w tym przypadku.

Polska siła pomoże Empoli?

Nie dość, że Szymon Żurkowski wrócił na stare śmieci w takim stylu, to także samo wejście do szatni miał ułatwione. W tym sezonie mamy przecież w Empoli jeszcze dwóch innych polskich zawodników, czyli Sebastiana Walukiewicza i Bartosza Bereszyńskiego. Szczególnie nadal w miarę młody środkowy obrońca jest ciągłą nadzieją na przyszłość w kontekście reprezentacji. W ostatnim czasie znowu zaczął grać regularnie i widać w nim znaną jakość. Walukiewicz spokojnie może być ostoją defensywy Empoli w rundzie wiosennej i dać wiele dobrego.

Wiele wskazuje na to, że u nowego trenera miejsce w składzie utrzyma także Bereszyński. W meczu z Monzą zagrał od pierwszej minuty, a jeszcze tydzień wcześniej to właśnie po jego podaniu do bramki trafił Żurkowski. Jak spojrzymy zatem na jakość czysto piłkarską naszego trio, to można stwierdzić, że od jego dyspozycji może sporo zależeć w kolejnych spotkaniach. Oczywiście poza nim na boisku gra jeszcze ośmiu innych zawodników, ale przy jego dobrym zrozumieniu na boisku korzyści będą widoczne. Najwięcej jednak zależeć będzie od samego Davide Nicoli, czy na dłuższą metę odpowiednio poukłada nadal rozbitą drużynę. Takie zwycięstwo nad Monzą może dać pozytywnego kopa i ukierunkować na lepszą drogę, na co tam wszyscy czekają.