







Obunożny pomocnik, który mistrzostwo Włoch zdobył z Napoli w 2023 roku i z Interem w 2026.
Urodził się 20 maja 1994 roku w Ząbkowicach Śląskich, jako najmłodszy z trzech braci. Jego rodzice od 2002 roku prowadzili pogotowie rodzinne dla dzieci w trudnej sytuacji, a później domy dziecka. Zieliński po latach sfinansował dwa takie ośrodki, w Ząbkowicach i pobliskiej Targowicy.
Ojciec, trener piłkarski, był jego pierwszym szkoleniowcem w Orle Ząbkowice Śląskie i od małego wprowadzał go w treningi z chłopcami o cztery lata starszymi. Siedmiolatek, który chciał kupić sobie słodycze, musiał najpierw pięćdziesiąt razy podbić piłkę, a z czasem poprzeczka rosła.
Jako nastolatek grał na turniejach i obozach za granicą. Po turnieju w Leverkusen zainteresowali się nim działacze Liverpoolu, a Rudi Völler zaproponował mu młodzieżowy kontrakt w Bayerze. Testował się też w Heerenveen i Feyenoordzie. Wybrał Zagłębie Lubin, gdzie Franciszek Smuda zapraszał go na treningi pierwszej drużyny jeszcze przed egzaminem gimnazjalnym.
W 2011 roku, jako siedemnastolatek, wyjechał do Włoch. Zauważyli go skauci Udinese podczas meczów młodzieżowej reprezentacji Polski. Pierwszy rok spędził w drużynie Primavera i uczył się włoskiego.
W Serie A zadebiutował w sezonie 2012/2013 za trenera Francesco Guidolina. Pierwszy raz w podstawowym składzie wyszedł w meczu z Parmą; trener powiedział mu o tym dwie godziny przed spotkaniem, a Zieliński zaliczył asystę. W następnym sezonie częściej siedział na ławce, więc Antonio Di Natale podpowiedział mu wypożyczenie do Empoli. Spędził tam dwa sezony, w latach 2014–2016. Trener Maurizio Sarri ustawił go w środku pola, gdy w Empoli brakowało zawodników na tej pozycji. Wcześniej w Udinese grał jako drugi napastnik, a jako pomocnik ukształtował się właśnie w Empoli.
W sierpniu 2016 roku przeszedł do Napoli, które prowadził wtedy Sarri. W ciągu ośmiu sezonów grał tam regularnie, ale przez długi czas szukano dla niego właściwej pozycji: ustawiano go wyżej i niżej, bliżej lewej strony, prawej albo środka. W środku pola rządzili wtedy Jorginho i Marek Hamsik. Pierwsze trofeum zdobył w 2020 roku, gdy Napoli wygrało Puchar Włoch po rzutach karnych z Juventusem. Zieliński zagrał w tym finale od początku.
W sezonie 2021/2022 Luciano Spalletti posadził go na ławce rezerwowych. Sam Zieliński mówił później, że był to jeden z gorszych okresów jego kariery klubowej. Wrócił do składu, a w sezonie 2022/2023 Napoli zdobyło pierwsze od ponad trzydziestu lat mistrzostwo Włoch. Zieliński był jedną z najważniejszych postaci zespołu, a w dwóch meczach pod koniec sezonu wyprowadził go na boisko jako kapitan.
W ostatnim sezonie w Napoli, 2023/2024, jego rola zmalała, a rozmowy o nowej umowie nie zakończyły się porozumieniem. Po wygaśnięciu kontraktu odszedł w czerwcu 2024 roku, a w lipcu dołączył do Interu bez odstępnego. Mówił, że miał inne oferty we Włoszech i za granicą, ale chciał grać właśnie w Interze.
W sezonie 2024/2025 za trenera Simone Inzaghiego nie miał stałego miejsca w składzie, a z powodu urazów opuścił wiele meczów w klubie i reprezentacji. Po zmianie trenera na Cristiana Chivu w sezonie 2025/2026 został jednym z kluczowych pomocników drużyny, która zdobyła mistrzostwo i Puchar Włoch. W finale pucharu, wygranym 2:0 z Lazio w Rzymie, wystąpił od pierwszej minuty.
Zieliński gra obiema nogami i opiera grę na technice. Dobrze podejmuje decyzje z piłką, ma balans ciała i charakterystyczny zwód w drugą stronę. Już w Empoli wyróżniał się dryblingiem: prowadził piłkę do przodu, skutecznie mijał rywali i często cofał się głęboko po piłkę, żeby przyspieszyć w wolną przestrzeń w środku boiska.
W Napoli nie był jednoznacznie ustawiony na jednej pozycji. Za Spallettiego potrafił w trakcie meczu zmienić się z pomocnika grającego na półlewej lub półprawej pozycji w ofensywnego rozgrywającego, a stamtąd wychodzić na boczne strefy. W sezonie 2025/2026 w Interze grał jako ofensywny pomocnik ze strzałem z dystansu albo, gdy zespół tego potrzebował, jako rozgrywający, który porządkuje posiadanie piłki.
Zadebiutował 4 czerwca 2013 roku w towarzyskim meczu z Liechtensteinem, mając 19 lat i 15 dni. Selekcjonerem był wtedy Waldemar Fornalik.
Na Euro 2016 w dwóch pierwszych spotkaniach turnieju nie zagrał. W trzecim, z Ukrainą (1:0), wyszedł od początku na prawym skrzydle, a w przerwie zmienił go Jakub Błaszczykowski, który strzelił jedynego gola. Po latach Zieliński mówił, że to była jego porażka, ale być może musiał ją przeżyć. W ćwierćfinale z Portugalią był rezerwowym. Wystąpił też na mistrzostwach świata w 2018 i 2022 roku oraz na Euro 2020 i 2024.
Na mundialu w Katarze otworzył wynik meczu z Arabią Saudyjską (2:0), po podaniu Roberta Lewandowskiego. Opaskę kapitana w reprezentacji nosił po raz pierwszy w październiku 2023 roku, w meczu z Wyspami Owczymi. Na Euro 2024 wyprowadzał zespół jako kapitan w meczach z Holandią i Austrią, gdy Lewandowskiego nie było w wyjściowym składzie.
8 czerwca 2025 roku selekcjoner Michał Probierz odebrał opaskę Lewandowskiemu i przekazał ją Zielińskiemu. Zieliński nie zagrał jednak w meczu z Finlandią z powodu kontuzji. Po zmianie selekcjonera na Jana Urbana został wicekapitanem. 4 września 2025 roku w Rotterdamie rozegrał setny mecz w reprezentacji, z Holandią (1:1). W marcu 2026 roku w półfinale baraży o mundial strzelił Albanii zwycięskiego gola z dystansu (2:1), ale w finale Polska przegrała ze Szwecją 2:3 i nie pojechała na mistrzostwa świata.
2
co 313 minut
2
7,2
Minuty w sezonie
626′10 z 11 meczów
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2026Liga Narodów | Polska | Liga Narodów | 5 | 408 | 1 | 0 |
| 2026Mecze towarzyskie reprezentacji | Polska | Mecze towarzyskie reprezentacji | 2 | 135 | 0 | 0 |
| 2025/2026Serie A | Inter Mediolan | Serie A | 34 | 2055 | 6 | 3 |
| 2025/2026Puchar Włoch | Inter Mediolan | Puchar Włoch | 4 | 227 | 0 | 1 |
| 2025/2026Liga Mistrzów | Inter Mediolan | Liga Mistrzów | 10 | 633 | 1 | 0 |
| 2025Mecze towarzyskie reprezentacji | Polska | Mecze towarzyskie reprezentacji | 1 | 63 | 1 | 0 |
| 2024Eliminacje MŚ | Polska | Eliminacje MŚ | 7 | 602 | 2 | 3 |
| 2024/2025Liga Mistrzów | Inter Mediolan | Liga Mistrzów | 10 | 586 | 0 | 1 |
| 2024/2025Serie A | Inter Mediolan | Serie A | 26 | 984 | 2 | 2 |
| 2024/2025Puchar Włoch | Inter Mediolan | Puchar Włoch | 2 | 180 | 0 | 0 |
| 2024Mistrzostwa Europy | Polska | Mistrzostwa Europy | 3 | 255 | 0 | 1 |
| 2023/2024Serie A | SSC Napoli | Serie A | 28 | 1938 | 3 | 2 |
| 2023Eliminacje ME | Polska | Eliminacje ME | 9 | 800 | 1 | 1 |
| 2022/2023Serie A | SSC Napoli | Serie A | 36 | 2237 | 3 | 7 |
| 2022/2023Puchar Włoch | SSC Napoli | Puchar Włoch | 1 | 35 | 0 | 0 |
| 2022/2023 | Inter Mediolan | – | – | – | – | |
| 2021/2022Serie A | SSC Napoli | Serie A | 35 | 2105 | 6 | 5 |
| 2020/2021Serie A | SSC Napoli | Serie A | 35 | 2474 | 7 | 9 |
| 2020/2021Puchar Włoch | SSC Napoli | Puchar Włoch | 4 | 175 | 0 | 1 |
| 2019/2020Serie A | SSC Napoli | Serie A | 37 | 2938 | 2 | 4 |
| 2019/2020Puchar Włoch | SSC Napoli | Puchar Włoch | 5 | 429 | 0 | 1 |
| 2018/2019Serie A | SSC Napoli | Serie A | 36 | 2881 | 6 | 2 |
| 2018/2019Puchar Włoch | SSC Napoli | Puchar Włoch | 1 | 90 | 0 | 0 |
| 2017/2018Serie A | SSC Napoli | Serie A | 36 | 1659 | 4 | 2 |
| 2017/2018Puchar Włoch | SSC Napoli | Puchar Włoch | 2 | 180 | 0 | 0 |
| 2016/2017Serie A | SSC Napoli | Serie A | 36 | 1850 | 5 | 7 |
| 2016/2017Puchar Włoch | SSC Napoli | Puchar Włoch | 4 | 295 | 1 | 0 |
| 2015/2016Serie A | Empoli FC | Serie A | 35 | 3034 | 5 | 4 |
| 2014/2015Serie A | Empoli FC | Serie A | 28 | 1032 | 0 | 2 |
| 2014/2015 | Udinese Calcio | – | – | – | – | |
| 2013/2014Serie A | Udinese Calcio | Serie A | 10 | 125 | 0 | 0 |
| 2012/2013Serie A | Udinese Calcio | Serie A | 9 | 318 | 0 | 1 |
Piotr Zieliński ma 32 lata. Urodził się 20 maja 1994 roku (Zabkowice Slaskie).
Piotr Zieliński jest zawodnikiem klubu Inter Mediolan (Serie A).
Piotr Zieliński jest pomocnikiem i gra z numerem 7.
W sezonie 2026/2027 we wszystkich rozgrywkach: 14 meczów, 3 gole, 2 asysty (stan na 21 listopada 2026).
Piotr Zieliński zdobył mistrzostwo Włoch z Napoli w sezonie 2022/2023, pierwsze dla klubu od ponad trzydziestu lat, oraz z Interem w sezonie 2025/2026. W Interze zespół wygrał też Puchar Włoch, a w finale z Lazio (2:0) Zieliński wystąpił od pierwszej minuty.
Piotr Zieliński odszedł z Napoli w czerwcu 2024 roku po wygaśnięciu kontraktu, bo rozmowy o nowej umowie nie zakończyły się porozumieniem, a jego rola w sezonie 2023/2024 zmalała. W lipcu dołączył do Interu bez odstępnego.
Piotr Zieliński zadebiutował w reprezentacji Polski 4 czerwca 2013 roku w towarzyskim meczu z Liechtensteinem, mając 19 lat i 15 dni. Selekcjonerem był wtedy Waldemar Fornalik.
Piotr Zieliński gra obiema nogami i opiera grę na technice. Dobrze podejmuje decyzje z piłką, ma balans ciała i charakterystyczny zwód w drugą stronę. W Interze w sezonie 2025/2026 występował jako ofensywny pomocnik ze strzałem z dystansu albo jako rozgrywający.