Reprezentacja Polski meczem ze Szwecją kończy 2026 rok. Nie był to dobry moment w historii „Biało-czerwonych”, ale na sam koniec pojawił się promyk nadziei. Nowi kadrowicze pokazali się z naprawdę dobrej strony i trzeba iść tą drogą. Czas na nowe rozdanie i warto w nim postawić na nową talię kart, choć parę starych asów należy zostawić w puli. Nieważne, kto będzie rozdawać je w nowym roku, ważne, żeby nie wracać do zgranych kart.
Ostatni mecz tego roku i obyło się bez porażki. Momentami gra „Biało-czerwonych” wyglądała naprawdę dobrze, a wystarczyło tylko wystawić aż siedmiu mniej doświadczonych piłkarzy. Efekt? Reprezentacja Polski wyglądała wreszcie jak drużyna, która ma pomysł na grę. Oczywiście trzeba wziąć pod uwagę to, że Szwedzi grali już o nic, a naszej drużynie było daleko do ideału. Jednak obraz gry „świeżaków” pokazał, że trzeba iść nową drogą. Selekcjoner powinien rezygnować z graczy, którzy nic nie dają drużynie. Samym doświadczeniem nie można kupić miejsca w składzie kadry narodowej.
Mecz ze Szwecją światełkiem w tunelu
Ostatni mecz minionej edycji Ligi Narodów miał tylko jeden cel – utrzymanie w dywizji B. Jednak to tylko wierzchołek, bo po porażce w Bukareszcie niemal każdy kibic i ekspert, a nawet selekcjoner, mieli w głowie to, że szykuje się zmiana. Reprezentacja Polski zapewne będzie mieć nowego sternika, choć nie jest to jeszcze przesądzone. W starciu ze Szwedami doszło do dość odważnego zagrania Jana Urbana, który wystawił do gry aż siedmiu mało doświadczonych piłkarzy: Sławomira Abramowicza, Arkadiusza Pyrkę, Kacpra Potulskiego, Oskara Kubiaka, Wiktora Nowaka, Marcela Regułę i Adriana Benedyczaka. Czy któryś z nich spękał? Zagrał poniżej oczekiwań? Nie, a to jest bardzo dobry prognostyk.
25 meczów. To suma występów wymienionych akapit wyżej piłkarzy (licząc spotkanie ze Szwecją). Cała ta grupa w ostatnim meczu wyglądała lepiej niż wielu bardziej doświadczonych kadrowiczów. Tutaj należy szczególnie pochwalić debiutującego Abramowicza, który wyrasta na poważnego kandydata do gry z bluzą z numerem 1. Jak profesor w obronie gra Potulski, a też niezwykle swobodnie czuje się Reguła. Ta cała trójka już teraz jest gotowa na to, aby stanowić nowy trzon reprezentacji. To zgrupowanie było słabsze w wykonaniu Nowaka, ale jego wcześniejsze mecze dają duże nadzieje na to, aby i on zadomowił się na dłużej w wyjściowym składzie. Trzeba jeszcze pochwalić Kubiaka, który powinien też zostać w wyjściowym składzie na dłużej. Debiutancki gol Benedyczaka, a do tego jego gra i poruszanie się na boisku sprawiają, że o nim też powinniśmy pomyśleć w dłuższej perspektywie.
Wychowany na piłce reprezentacyjnej, niezapomniany Mundial 1998. MŚ/ME/PNA > LM. Lubię Bundesligę i mecze w polskiej 1. i 2. lidze. Człowiek śmieszek, zdolny leń i mistrz ciętej riposty. Poza sportem obserwuję… esport. Marzę o czasowstrzymywaczu, żeby nadrobić zaległe książki i seriale.
Może jedynie nieco słabiej oceniamy Pyrkę, ale on i tak naprawdę dał dużo tej drużynie. Mimo awaryjnego powołania to dość dobrze wszedł w buty Matty’ego Casha. Na minus jedynie zadziała udział w stracie gola oraz gra tylko przez 45 minut. Z gry w drugiej połowie wyeliminowały go problemy zdrowotne.
Zgrupowanie kadry to nie wakacje all inclusive
Ostatnie mecze kadry to momenty, w których Jan Urban musiał na własne oczy się przekonywać, że myli się w powołaniach. Selekcjoner uparcie stawiał na kilku piłkarzy, którzy nie byli w formie reprezentacyjnej. Dopiero jak na boisku nie pokazali nic lub zrobili duże błędy, to trener zaczął wyciągać wnioski. Prawdopodobnie dla swojej kadencji zaczął to robić za późno. Skoro reprezentacja Polski nie awansowała na mundial, a w Lidze Narodów grała marnie, to powinno oznaczać to przejście na nowy etap. Część doświadczonych piłkarzy nie daje tej drużynie nic, a przecież zgrupowanie to nie czas na wakacje.
Z drugiej strony nie można Urbanowi zarzucić, że nie szukał nowych nazwisk. W tym roku powołał aż 13 debiutantów. Ale dopiero po dłuższym czasie zaczął się przekonywać do mniej doświadczonych piłkarzy. Często do tego była potrzebna presja mediów. Może jakby selekcjoner ocknął się nieco szybciej, to dzisiaj byłby w innym punkcie swojej kariery. A tak to musiał sam się przekonać, że Bartosz Slisz, Przemysław Wiśniewski i wreszcie Karol Świderski to nie jest poziom na kadrę narodową. W tej chwili ci zawodnicy po prostu są za słabi lub nie dają za wiele naszej drużynie. Do tego może i rewelacyjnie w Porto radzą sobie Jakub Kiwior i Jan Bednarek, ale ostatnie mecze pokazały, że ten duet trzeba rozdzielić w „Biało-czerwonych” barwach.
Pewnie duża fala krytyki spływa na Sebastiana Szymańskiego, który miał trzy świetne okazje bramkowe w meczu ze Szwecją. Inna gadka byłaby w momencie, jakby on te okazje wykorzystał. Nie było to doskonałe zgrupowanie w jego wykonaniu, ale i tak zrobił on znacznie więcej niż Świderski, którego za bardzo nie było widać na boisku. Jeżeli jesteśmy przy graczach bardziej ofensywnych, to po blisko pięciu latach runie wreszcie beton na pozycji napastnika w reprezentacji Polski. Od lat ta pozycja była zamknięta na te same nazwiska, a obok piłkarza Widzewa powoływani byli Robert Lewandowski, Adam Buksa i Krzysztof Piątek. Z tego grona miejsce w kadrze powinno zostać tylko dla kapitana, ale też już na innych warunkach.
Zamykając ten wątek, to selekcjoner również się przekonał w meczu ze Szwecją, że doświadczenie nie zawsze się broni. Tomasz Kędziora z konieczności musiał wejść na drugą połowę. Do tej pory był to zawodnik wykonujący dobrze swoje obowiązki. Jednak to właśnie on popełnił jeden z największych błędów, kiedy głupio stracił piłkę w naszym polu karnym. Uratował go na szczęście świetny Abramowicz. A jak zahaczamy o bramkę, to debiutujący piłkarz Jagiellonii pokazał olbrzymią klasę. Nie można tego powiedzieć o Bartłomieju Drągowskim. Choć bramkarz Widzewa nie może być winny straty bramek w Bukareszcie, to nie był tak efektywny, jak jego młodszy rywal.
Reprezentacja Polski 2027
Ostatni mecz w tym roku reprezentacji Polski dał wszystkim jasny kierunek. Nie ma co dłużej czekać, trzeba zrobić nowe rozdanie. Gorzej już być nie może, a i przyszły rok nie będzie łatwy. Czas rozliczyć tych bardziej doświadczonych, którzy zawiedli w eliminacjach do mundialu, barażach o mistrzostwa świata oraz w Lidze Narodów. Młodzi i mniej doświadczeni pokazali, że to ich czas. Zmiana warty już nastąpiła, a teraz trzeba dalej iść w tym kierunku. Ta cała drużyna będzie też potrzebowała czasu, więc nie powinniśmy oczekiwać od początku cudów. Poziom „Biało-czerwonych” z czasów Euro 2016 będzie jeszcze długo nieosiągalny, ale już mamy na czym stawiać nową drużynę.
Niezależnie od tego, kto będzie selekcjonerem, to nie powinien wracać do starych nazwisk. Dlatego powyżej przedstawiliśmy skład reprezentacji Polski na 2027 rok. Jest to stan na listopad 2026. Mamy świadomość tego, że w piłce nożnej cztery miesiące to dość dużo czasu i może się wiele zmienić. Dlatego spróbujemy nieco rozwinąć naszą propozycję jedenastki.
Bramkarze
Zaczynając od bramkarzy, to na pewno pozycja Sławomira Abramowicza urosła. Piłkarz Jagiellonii na przyszły rok powinien zostać numerem 2, bo jednak zdrowy Marcin Bułka to w tej chwili najlepszy polski golkiper. Kamil Grabara zapewne do gry wróci najszybciej w przyszłym sezonie, to znajdzie się miejsce dla Mateusza Kochalskiego. I ta trójka powinna zamknąć nam kwestię bramki.
Boczni obrońcy
Oskar Kubiak nie zagrał wielkich zawodów, bo nie grał na swojej optymalnej pozycji. Piłkarz Slavii pokazał się na tyle dobrze, że powinien i tak zostać w wyjściowym składzie. Jednak nie będzie 100 procent pewniakiem do gry, a selekcjoner powinien jeszcze sprawdzić Michała Gurgula, który świetnie się rozwija w PKO Ekstraklasie w barwach Lecha. Jeżeli Tymoteusz Puchacz potrzyma formę w Sabah, to powinien być dalszą opcją dla kadry. Zamknijmy tu też kwestię prawej strony, bo na niej Matty Cash to jest pewniak. To jeden z tych bardziej doświadczonych piłkarzy, który pokazał, że wciąż mu się chce. I to on jest pewniakiem, a o opcję rezerwową niech powalczy Przemysław Frankowski (o ile nie wykończą go kontuzje) i Arkadiusz Pyrka, który był solidny. Na wiosnę może jeszcze się przydać Norbert Wojtuszek, także opcje będą.
Środkowi obrońcy
Trudno sobie wyobrazić, żeby selekcjoner nowy lub stary pominął na liście powołanych Jakuba Kiwiora i Jana Bednarka. Obaj są potrzebni tej drużynie, ale ostatnie występy tego pierwszego pokazały, że powinien on odpocząć od pierwszego składu. Teraz trzon obrony powinien być budowany na Kacprze Potulskim, który w każdym meczu w „Biało-czerwonych” barwach pokazał się znakomicie.
Obok niego stawiamy na doświadczonego piłkarza z Porto, choć i on nie powinien być pewny swojego miejsca. Na ten moment nie mamy nikogo, kto mógłby wygryźć go z pierwszego składu. Ale trener powinien szukać też nowych opcji i jeżeli Oskar Wójcik, Bright Ede czy Jan Ziółkowski zaczną grać regularnie w swoich klubach, to mogą być w przyszłości wzmocnieniem reprezentacji. Nie można zamykać się na PKO Ekstraklasę. Mamy w niej ciekawego środkowego obrońcę, jakim jest Wojciech Mońka. Jemu trzeba też dać szansę. Kamil Piątkowski jest też niezłą opcją do uzupełnienia składu, ale u niego trzeba uważać na kontuzje.
Środkowi pomocnicy
Aktualnie środek pola powinien składać się z Piotra Zielińskiego i Wiktora Nowaka. Pierwszy z nich jest w tej chwili nie do zastąpienia. Nie mamy drugiego takiego zawodnika, a też forma piłkarza Interu rośnie. To dobrze dla reprezentacji. Nowak miał świetne wejście w sezon, może dać jeszcze dużo dobrego kadrze narodowej. Jakby były większe problemy, to jest jeszcze bardzo ciekawy Bartosz Mazurek, który dostał na razie za mało czasu. Podobnie solidny w Bundeslidze Łukasz Poręba. Tu może jeszcze warto uśmiechnąć się do naszej ligi i powołać Antoniego Kozubala. Ewentualnie jest jeszcze opcja z Sebastianem Szymańskim, który powinien czuć się lepiej nieco głębiej pola.
Ofensywni pomocnicy
Przechodząc do ofensywnych pomocników, to Nicola Zalewski w kadrze to zupełnie inny piłkarz niż w klubie. Zwykle jest topowy, ale w ostatnim meczu ze Szwecją wyglądał średnio. Zabrakło nam opcji na jego wymianę, ale na wiosnę powinno to się zmienić. Jeżeli Jakub Kamiński zacznie grać regularnie, a do pełni sprawności wróci Oskar Pietuszewski, to będziemy mieć komfort wyboru.
Do tego jest jeszcze Marcel Reguła, który mógłby też zostać sprawdzony na środku, grając za nominalnym napastnikiem. Jest tutaj jeszcze znana już nam możliwość wystawienia wyżej Szymańskiego. Z tych młodszych zawodników aktualnie brakuje więcej opcji. Jeżeli patrzeć tylko na formę, to aż prosiłoby się powołać w końcu Bartosza Nowaka. Na dłuższą metę reprezentacji nie zbawi, ale może już teraz dać efekt. Tego teraz potrzebujemy.
Napastnicy
Na tej pozycji musimy się zacząć przyzwyczajać do nowego. Robert Lewandowski już młodszy nie będzie, a jeszcze długo będziemy szukali zawodnika o takim potencjale grającym na „9”. On powinien zostać jeszcze w drużynie, bo jego doświadczenie jest kluczowe, a kapitan reprezentacji ma dość dobry kontakt z młodymi kadrowiczami. Jednak on powoli powinien być odsuwany od pierwszej jedenastki. Na wiosnę powinien być nowy pierwszy napastnik, a Adrian Benedyczak pokazał, że zasługuje na regularną grę w koszulce z orzełkiem na piersi.
Jeszcze w kadrze powinien znaleźć się Mateusz Żukowski, który wciąż dobrze wygląda w 2. Bundeslidze w barwach Magdeburga. Poza tą trójką trudno jest znaleźć więcej opcji na ten moment. Pośród młodych graczy jest mało typowych napastników, którzy mogliby wkrótce wzmocnić kadrę A. Trzeba patrzyć na formę Karola Czubaka, który już powinien być w tej drużynie. Jeżeli nie ma za dużego wyboru, to może i tutaj warto patrzyć na aktualną dyspozycję. W PKO Ekstraklasie wiatr w żagle złapał Patryk Makuch. Może to być jakieś tymczasowe rozwiązanie. Wszystko będzie zależało od wiosny i aktualnej dyspozycji polskich piłkarzy.
***
Kończymy jeden z gorszych okresów dla reprezentacji Polski. W 2027 roku trzeba przeprowadzić dalszą ewolucję kadry narodowej, która musi dokonać nowego rozdania. Czas na młodych, którzy wchodzą z nową energią. Oby tylko selekcjoner (nieważne, czy stary, czy nowy) wyciągnął wnioski i poczynił kolejny krok w stronę lepszej przyszłości dla „Biało-czerwonych”. Nie będzie to łatwy czas, ale trzeba dokończyć rewolucję. Już nie zostaje nam nic do stracenia.
Kilka słów po #ROUPOL
- Na początku meczu wyglądałyśmy naprawdę dobrze. Niestety jednak potem powtórzył się schemat znany z poprzednich spotkań - rywale odczytali nasz pomysł na mecz i bezproblemowo neutralizowali większość akcji.
- Rumuni dziś skupili się na czekaniu naShow more
Jakub Kiwior rozegrał swój 50. mecz w reprezentacji Polski 🇵🇱 !
Dokonał tego w rekordowym tempie, opuszczając w międzyczasie tylko jedno spotkanie. 💪🔥
#ROUPOL
100 - Piotr Zieliński zanotował ze Szwecją stuprocentową celność podań (36 celnych na 36 prób), a jego skuteczność podań na poziomie 92,6% w tej edycji Ligi Narodów UEFA jest najwyższą wśród wszystkich reprezentantów Polski, którzy wykonali co najmniej 50 podań.
Dyrygent.
🗣️@BorekMati o braku powołania dla Jakuba Kamińskiego:
- Jestem zbulwersowany brakiem Kamińskiego, nawet mimo braku minut w Benfice. Ja wam powiem dlaczego uważam, że Kuba Kamiński przez wiele, wiele lat, jako młody reprezentant jeszcze, zawsze tej kadrze coś dawał. Zawsze był Show more
26 września 2018 - kibice rugają 17-letniego Adriana Benedyczaka za zmarnowane okazje w meczu PP z pierwszoligowym GKS-em i odpadnięcie z PP
17.11.2026 - Benedyczak zdobywa debiutancką bramkę w drugim meczu w kadrze.
Nie ukrywam, w 2018 roku nie postawiłbym na to złotówki. BRAWOShow more
Reprezentacja Polski meczem ze Szwecją kończy 2026 rok. Nie był to dobry moment w historii „Biało-czerwonych”, ale na sam koniec pojawił się promyk nadziei. Nowi kadrowicze pokazali się z naprawdę dobrej strony i trzeba iść tą drogą. Czas na nowe rozdanie i warto w nim postawić na nową talię kart, choć parę starych asów należy zostawić w puli. Nieważne, kto będzie rozdawać je w nowym roku, ważne, żeby nie wracać do zgranych kart.
Ostatni mecz tego roku i obyło się bez porażki. Momentami gra „Biało-czerwonych” wyglądała naprawdę dobrze, a wystarczyło tylko wystawić aż siedmiu mniej doświadczonych piłkarzy. Efekt? Reprezentacja Polski wyglądała wreszcie jak drużyna, która ma pomysł na grę. Oczywiście trzeba wziąć pod uwagę to, że Szwedzi grali już o nic, a naszej drużynie było daleko do ideału. Jednak obraz gry „świeżaków” pokazał, że trzeba iść nową drogą. Selekcjoner powinien rezygnować z graczy, którzy nic nie dają drużynie. Samym doświadczeniem nie można kupić miejsca w składzie kadry narodowej.
Mecz ze Szwecją światełkiem w tunelu
Ostatni mecz minionej edycji Ligi Narodów miał tylko jeden cel – utrzymanie w dywizji B. Jednak to tylko wierzchołek, bo po porażce w Bukareszcie niemal każdy kibic i ekspert, a nawet selekcjoner, mieli w głowie to, że szykuje się zmiana. Reprezentacja Polski zapewne będzie mieć nowego sternika, choć nie jest to jeszcze przesądzone. W starciu ze Szwedami doszło do dość odważnego zagrania Jana Urbana, który wystawił do gry aż siedmiu mało doświadczonych piłkarzy: Sławomira Abramowicza, Arkadiusza Pyrkę, Kacpra Potulskiego, Oskara Kubiaka, Wiktora Nowaka, Marcela Regułę i Adriana Benedyczaka. Czy któryś z nich spękał? Zagrał poniżej oczekiwań? Nie, a to jest bardzo dobry prognostyk.
25 meczów. To suma występów wymienionych akapit wyżej piłkarzy (licząc spotkanie ze Szwecją). Cała ta grupa w ostatnim meczu wyglądała lepiej niż wielu bardziej doświadczonych kadrowiczów. Tutaj należy szczególnie pochwalić debiutującego Abramowicza, który wyrasta na poważnego kandydata do gry z bluzą z numerem 1. Jak profesor w obronie gra Potulski, a też niezwykle swobodnie czuje się Reguła. Ta cała trójka już teraz jest gotowa na to, aby stanowić nowy trzon reprezentacji. To zgrupowanie było słabsze w wykonaniu Nowaka, ale jego wcześniejsze mecze dają duże nadzieje na to, aby i on zadomowił się na dłużej w wyjściowym składzie. Trzeba jeszcze pochwalić Kubiaka, który powinien też zostać w wyjściowym składzie na dłużej. Debiutancki gol Benedyczaka, a do tego jego gra i poruszanie się na boisku sprawiają, że o nim też powinniśmy pomyśleć w dłuższej perspektywie.
Może jedynie nieco słabiej oceniamy Pyrkę, ale on i tak naprawdę dał dużo tej drużynie. Mimo awaryjnego powołania to dość dobrze wszedł w buty Matty’ego Casha. Na minus jedynie zadziała udział w stracie gola oraz gra tylko przez 45 minut. Z gry w drugiej połowie wyeliminowały go problemy zdrowotne.
Zgrupowanie kadry to nie wakacje all inclusive
Ostatnie mecze kadry to momenty, w których Jan Urban musiał na własne oczy się przekonywać, że myli się w powołaniach. Selekcjoner uparcie stawiał na kilku piłkarzy, którzy nie byli w formie reprezentacyjnej. Dopiero jak na boisku nie pokazali nic lub zrobili duże błędy, to trener zaczął wyciągać wnioski. Prawdopodobnie dla swojej kadencji zaczął to robić za późno. Skoro reprezentacja Polski nie awansowała na mundial, a w Lidze Narodów grała marnie, to powinno oznaczać to przejście na nowy etap. Część doświadczonych piłkarzy nie daje tej drużynie nic, a przecież zgrupowanie to nie czas na wakacje.
Z drugiej strony nie można Urbanowi zarzucić, że nie szukał nowych nazwisk. W tym roku powołał aż 13 debiutantów. Ale dopiero po dłuższym czasie zaczął się przekonywać do mniej doświadczonych piłkarzy. Często do tego była potrzebna presja mediów. Może jakby selekcjoner ocknął się nieco szybciej, to dzisiaj byłby w innym punkcie swojej kariery. A tak to musiał sam się przekonać, że Bartosz Slisz, Przemysław Wiśniewski i wreszcie Karol Świderski to nie jest poziom na kadrę narodową. W tej chwili ci zawodnicy po prostu są za słabi lub nie dają za wiele naszej drużynie. Do tego może i rewelacyjnie w Porto radzą sobie Jakub Kiwior i Jan Bednarek, ale ostatnie mecze pokazały, że ten duet trzeba rozdzielić w „Biało-czerwonych” barwach.
Pewnie duża fala krytyki spływa na Sebastiana Szymańskiego, który miał trzy świetne okazje bramkowe w meczu ze Szwecją. Inna gadka byłaby w momencie, jakby on te okazje wykorzystał. Nie było to doskonałe zgrupowanie w jego wykonaniu, ale i tak zrobił on znacznie więcej niż Świderski, którego za bardzo nie było widać na boisku. Jeżeli jesteśmy przy graczach bardziej ofensywnych, to po blisko pięciu latach runie wreszcie beton na pozycji napastnika w reprezentacji Polski. Od lat ta pozycja była zamknięta na te same nazwiska, a obok piłkarza Widzewa powoływani byli Robert Lewandowski, Adam Buksa i Krzysztof Piątek. Z tego grona miejsce w kadrze powinno zostać tylko dla kapitana, ale też już na innych warunkach.
Zamykając ten wątek, to selekcjoner również się przekonał w meczu ze Szwecją, że doświadczenie nie zawsze się broni. Tomasz Kędziora z konieczności musiał wejść na drugą połowę. Do tej pory był to zawodnik wykonujący dobrze swoje obowiązki. Jednak to właśnie on popełnił jeden z największych błędów, kiedy głupio stracił piłkę w naszym polu karnym. Uratował go na szczęście świetny Abramowicz. A jak zahaczamy o bramkę, to debiutujący piłkarz Jagiellonii pokazał olbrzymią klasę. Nie można tego powiedzieć o Bartłomieju Drągowskim. Choć bramkarz Widzewa nie może być winny straty bramek w Bukareszcie, to nie był tak efektywny, jak jego młodszy rywal.
Reprezentacja Polski 2027
Ostatni mecz w tym roku reprezentacji Polski dał wszystkim jasny kierunek. Nie ma co dłużej czekać, trzeba zrobić nowe rozdanie. Gorzej już być nie może, a i przyszły rok nie będzie łatwy. Czas rozliczyć tych bardziej doświadczonych, którzy zawiedli w eliminacjach do mundialu, barażach o mistrzostwa świata oraz w Lidze Narodów. Młodzi i mniej doświadczeni pokazali, że to ich czas. Zmiana warty już nastąpiła, a teraz trzeba dalej iść w tym kierunku. Ta cała drużyna będzie też potrzebowała czasu, więc nie powinniśmy oczekiwać od początku cudów. Poziom „Biało-czerwonych” z czasów Euro 2016 będzie jeszcze długo nieosiągalny, ale już mamy na czym stawiać nową drużynę.
Niezależnie od tego, kto będzie selekcjonerem, to nie powinien wracać do starych nazwisk. Dlatego powyżej przedstawiliśmy skład reprezentacji Polski na 2027 rok. Jest to stan na listopad 2026. Mamy świadomość tego, że w piłce nożnej cztery miesiące to dość dużo czasu i może się wiele zmienić. Dlatego spróbujemy nieco rozwinąć naszą propozycję jedenastki.
Bramkarze
Zaczynając od bramkarzy, to na pewno pozycja Sławomira Abramowicza urosła. Piłkarz Jagiellonii na przyszły rok powinien zostać numerem 2, bo jednak zdrowy Marcin Bułka to w tej chwili najlepszy polski golkiper. Kamil Grabara zapewne do gry wróci najszybciej w przyszłym sezonie, to znajdzie się miejsce dla Mateusza Kochalskiego. I ta trójka powinna zamknąć nam kwestię bramki.
Boczni obrońcy
Oskar Kubiak nie zagrał wielkich zawodów, bo nie grał na swojej optymalnej pozycji. Piłkarz Slavii pokazał się na tyle dobrze, że powinien i tak zostać w wyjściowym składzie. Jednak nie będzie 100 procent pewniakiem do gry, a selekcjoner powinien jeszcze sprawdzić Michała Gurgula, który świetnie się rozwija w PKO Ekstraklasie w barwach Lecha. Jeżeli Tymoteusz Puchacz potrzyma formę w Sabah, to powinien być dalszą opcją dla kadry. Zamknijmy tu też kwestię prawej strony, bo na niej Matty Cash to jest pewniak. To jeden z tych bardziej doświadczonych piłkarzy, który pokazał, że wciąż mu się chce. I to on jest pewniakiem, a o opcję rezerwową niech powalczy Przemysław Frankowski (o ile nie wykończą go kontuzje) i Arkadiusz Pyrka, który był solidny. Na wiosnę może jeszcze się przydać Norbert Wojtuszek, także opcje będą.
Środkowi obrońcy
Trudno sobie wyobrazić, żeby selekcjoner nowy lub stary pominął na liście powołanych Jakuba Kiwiora i Jana Bednarka. Obaj są potrzebni tej drużynie, ale ostatnie występy tego pierwszego pokazały, że powinien on odpocząć od pierwszego składu. Teraz trzon obrony powinien być budowany na Kacprze Potulskim, który w każdym meczu w „Biało-czerwonych” barwach pokazał się znakomicie.
Obok niego stawiamy na doświadczonego piłkarza z Porto, choć i on nie powinien być pewny swojego miejsca. Na ten moment nie mamy nikogo, kto mógłby wygryźć go z pierwszego składu. Ale trener powinien szukać też nowych opcji i jeżeli Oskar Wójcik, Bright Ede czy Jan Ziółkowski zaczną grać regularnie w swoich klubach, to mogą być w przyszłości wzmocnieniem reprezentacji. Nie można zamykać się na PKO Ekstraklasę. Mamy w niej ciekawego środkowego obrońcę, jakim jest Wojciech Mońka. Jemu trzeba też dać szansę. Kamil Piątkowski jest też niezłą opcją do uzupełnienia składu, ale u niego trzeba uważać na kontuzje.
Środkowi pomocnicy
Aktualnie środek pola powinien składać się z Piotra Zielińskiego i Wiktora Nowaka. Pierwszy z nich jest w tej chwili nie do zastąpienia. Nie mamy drugiego takiego zawodnika, a też forma piłkarza Interu rośnie. To dobrze dla reprezentacji. Nowak miał świetne wejście w sezon, może dać jeszcze dużo dobrego kadrze narodowej. Jakby były większe problemy, to jest jeszcze bardzo ciekawy Bartosz Mazurek, który dostał na razie za mało czasu. Podobnie solidny w Bundeslidze Łukasz Poręba. Tu może jeszcze warto uśmiechnąć się do naszej ligi i powołać Antoniego Kozubala. Ewentualnie jest jeszcze opcja z Sebastianem Szymańskim, który powinien czuć się lepiej nieco głębiej pola.
Ofensywni pomocnicy
Przechodząc do ofensywnych pomocników, to Nicola Zalewski w kadrze to zupełnie inny piłkarz niż w klubie. Zwykle jest topowy, ale w ostatnim meczu ze Szwecją wyglądał średnio. Zabrakło nam opcji na jego wymianę, ale na wiosnę powinno to się zmienić. Jeżeli Jakub Kamiński zacznie grać regularnie, a do pełni sprawności wróci Oskar Pietuszewski, to będziemy mieć komfort wyboru.
Do tego jest jeszcze Marcel Reguła, który mógłby też zostać sprawdzony na środku, grając za nominalnym napastnikiem. Jest tutaj jeszcze znana już nam możliwość wystawienia wyżej Szymańskiego. Z tych młodszych zawodników aktualnie brakuje więcej opcji. Jeżeli patrzeć tylko na formę, to aż prosiłoby się powołać w końcu Bartosza Nowaka. Na dłuższą metę reprezentacji nie zbawi, ale może już teraz dać efekt. Tego teraz potrzebujemy.
Napastnicy
Na tej pozycji musimy się zacząć przyzwyczajać do nowego. Robert Lewandowski już młodszy nie będzie, a jeszcze długo będziemy szukali zawodnika o takim potencjale grającym na „9”. On powinien zostać jeszcze w drużynie, bo jego doświadczenie jest kluczowe, a kapitan reprezentacji ma dość dobry kontakt z młodymi kadrowiczami. Jednak on powoli powinien być odsuwany od pierwszej jedenastki. Na wiosnę powinien być nowy pierwszy napastnik, a Adrian Benedyczak pokazał, że zasługuje na regularną grę w koszulce z orzełkiem na piersi.
Jeszcze w kadrze powinien znaleźć się Mateusz Żukowski, który wciąż dobrze wygląda w 2. Bundeslidze w barwach Magdeburga. Poza tą trójką trudno jest znaleźć więcej opcji na ten moment. Pośród młodych graczy jest mało typowych napastników, którzy mogliby wkrótce wzmocnić kadrę A. Trzeba patrzyć na formę Karola Czubaka, który już powinien być w tej drużynie. Jeżeli nie ma za dużego wyboru, to może i tutaj warto patrzyć na aktualną dyspozycję. W PKO Ekstraklasie wiatr w żagle złapał Patryk Makuch. Może to być jakieś tymczasowe rozwiązanie. Wszystko będzie zależało od wiosny i aktualnej dyspozycji polskich piłkarzy.
***
Kończymy jeden z gorszych okresów dla reprezentacji Polski. W 2027 roku trzeba przeprowadzić dalszą ewolucję kadry narodowej, która musi dokonać nowego rozdania. Czas na młodych, którzy wchodzą z nową energią. Oby tylko selekcjoner (nieważne, czy stary, czy nowy) wyciągnął wnioski i poczynił kolejny krok w stronę lepszej przyszłości dla „Biało-czerwonych”. Nie będzie to łatwy czas, ale trzeba dokończyć rewolucję. Już nie zostaje nam nic do stracenia.
Kilka słów po #ROUPOL
- Na początku meczu wyglądałyśmy naprawdę dobrze. Niestety jednak potem powtórzył się schemat znany z poprzednich spotkań - rywale odczytali nasz pomysł na mecz i bezproblemowo neutralizowali większość akcji.
- Rumuni dziś skupili się na czekaniu naShow more
Jakub Kiwior rozegrał swój 50. mecz w reprezentacji Polski 🇵🇱 !
Dokonał tego w rekordowym tempie, opuszczając w międzyczasie tylko jedno spotkanie. 💪🔥
#ROUPOL
100 - Piotr Zieliński zanotował ze Szwecją stuprocentową celność podań (36 celnych na 36 prób), a jego skuteczność podań na poziomie 92,6% w tej edycji Ligi Narodów UEFA jest najwyższą wśród wszystkich reprezentantów Polski, którzy wykonali co najmniej 50 podań.
Dyrygent.
🗣️@BorekMati o braku powołania dla Jakuba Kamińskiego:
- Jestem zbulwersowany brakiem Kamińskiego, nawet mimo braku minut w Benfice. Ja wam powiem dlaczego uważam, że Kuba Kamiński przez wiele, wiele lat, jako młody reprezentant jeszcze, zawsze tej kadrze coś dawał. Zawsze był Show more
26 września 2018 - kibice rugają 17-letniego Adriana Benedyczaka za zmarnowane okazje w meczu PP z pierwszoligowym GKS-em i odpadnięcie z PP
17.11.2026 - Benedyczak zdobywa debiutancką bramkę w drugim meczu w kadrze.
Nie ukrywam, w 2018 roku nie postawiłbym na to złotówki. BRAWOShow more