

Ofensywny prawy obrońca i wahadłowy, który zaczynał jako skrzydłowy i pomocnik, a w maju 2026 roku wygrał z Aston Villą Ligę Europy.
Matty Cash urodził się 7 sierpnia 1997 roku w Slough pod Londynem. Jego ojciec Stuart był piłkarzem i trenerem, matka Barbara jest córką polskich emigrantów. Polski był jej pierwszym językiem, angielskiego nauczyła się dopiero w szkole.
Dziadek Ryszard Tomaszewski urodził się w 1936 roku w Stanisławowie. Jego ojciec Władysław, policjant, zginął z rąk Sowietów, a w 1940 roku Ryszarda, jego matkę i dwie siostry deportowano na Syberię. Po układzie Sikorski–Majski rodzina przeszła przez Iran i Indie do Tanganiki, gdzie mieszkała w polskim osiedlu od 1942 do 1948 roku. Stamtąd popłynęła statkiem z Mombasy do Liverpoolu. W Anglii Ryszard poznał Janinę, pochodzącą z Brańska na Podlasiu. Ich córką jest Barbara.
Do piłki wprowadził go ojciec. Matty chodził z nim na mecze AFC Wimbledon, w którym Stuart Cash pracował jako trener, gdy klub wracał do Football League. Sam przez około trzy lata trenował w akademii Wycombe Wanderers, ale klub z niego zrezygnował. Cash mówił później, że brakowało mu wtedy siły i szybkości, a decyzja bardzo go zabolała.
Trafił do FAB Academy w Bisham Abbey, prowadzonej dla piłkarzy, którzy nie zostali w zawodowych klubach. Matka kazała mu iść do normalnej pracy. W tygodniu chodził do college’u, a w weekendy układał zabawki na półkach w domu towarowym w Windsorze. Kiedy przyszło zaproszenie na testy do Nottingham Forest, wziął wolne w sklepie.
Forest przyjęło go w październiku 2014 roku. Szef akademii Gary Brazil wspominał, że po kilku minutach pokazu pomyślał, że trafił im się piłkarz. Cash zaczynał jako ofensywny pomocnik, jeszcze jako junior trenował z pierwszą drużyną i opisywał to jako ogromny skok poziomu.
W marcu 2016 roku wypożyczono go do Dagenham & Redbridge, ostatniego wtedy w tabeli League Two. Przenosiny pomógł załatwić ojciec, przyjaciel trenera Johna Stilla. Dla Casha był to pierwszy kontakt z seniorską piłką i pierwsze gole. Gary Brazil zgodził się, że wypożyczenie dobrze mu zrobi.
Debiut w Forest zaliczył 6 sierpnia 2016 roku, w pierwszym składzie na mecz Championship z Burton Albion, wygrany 4:3. Miesiąc później, 11 września, w meczu z Aston Villą złamał kość piszczelową i musiał pauzować około trzech miesięcy. W lecie 2017 roku operowano mu kostkę po sparingu z Gironą. Przez kolejne sezony grał głównie na prawej stronie pomocy lub ataku.
Przełom przyszedł w sezonie 2019/2020. Przez kontuzje w klubie zabrakło prawych obrońców, a trener Sabri Lamouchi ustawił Casha na tej pozycji w sparingu z Alfreton. Cash nie chciał tam grać i nigdy wcześniej tam nie występował, ale po meczu usłyszał, że od teraz to jego miejsce. Lamouchi tłumaczył, że skoro ma siłę biegać od pola karnego do pola karnego, umie uderzyć i dośrodkować, to powinno się udać. Cash przepracował z nim wtedy defensywę i mówił później, że to jemu zawdzięcza pozycję. Po jednym sezonie na prawej obronie dostał ofertę z Premier League.
3 września 2020 roku przeszedł do Aston Villi, jako pierwszy letni transfer klubu. W 2021 roku kibice Villi ochrzcili go „Polish Cafu”, na cześć Brazylijczyka. W listopadzie 2021 roku trenerem został Steven Gerrard, w październiku 2022 roku Unai Emery. Pod jego wodzą Villa awansowała do europejskich pucharów i do Ligi Mistrzów, a w sezonie 2024/2025 dotarła do jej ćwierćfinału. W grudniu 2024 roku w Lipsku Emery ustawił Casha jako wahadłowego, który broni nisko, a w ataku gra wysoko i szeroko. Powiedział, że Cash ma do tego potencjał, bo karierę zaczynał jak skrzydłowy.
20 maja 2026 roku w Stambule Villa pokonała SC Freiburg 3:0 w finale Ligi Europy. Cash zagrał cały mecz. Było to jego pierwsze trofeum w karierze.
Cash gra wysoko i szeroko. W ataku często staje się skrzydłowym: wbiega w pole karne, dośrodkowuje i uderza także z dystansu. Z Holandią w 2022 roku po przerzucie Zalewskiego wbiegł w pole i strzelił obok Flekkena, a w 2025 roku trafił z bocznego sektora pola karnego.
W obronie pilnuje swojej strefy, rzadko fauluje, wygrywa większość indywidualnych akcji obronnych i skutecznie interweniuje wślizgiem. Słabszą stroną jest gra w powietrzu: przy stałych fragmentach rywala, mimo 185 cm wzrostu, bywa spychany przez silniejszych przeciwników.
Polska federacja zainteresowała się nim w 2019 roku, kiedy skauci Jerzego Brzęczka zaczęli oglądać mecze Forest. We wrześniu 2021 roku Cash złożył wniosek o potwierdzenie polskiego obywatelstwa, a w październiku dostał je. Wcześniej rozmawiał z Paulo Sousą. Mówił, że decyzję miał w głowie od lat i że nie przyjąłby powołania od Garetha Southgate’a. Dla jego dziadków, jak twierdził, koszulka z orzełkiem była marzeniem.
Zadebiutował 12 listopada 2021 roku w wygranym 4:1 meczu eliminacji mistrzostw świata z Andorą, wchodząc z ławki w drugiej połowie za Przemysława Frankowskiego. Na pierwszym treningu z kadrą trafił do jednej grupy z Lewandowskim i, jak opowiadał, uznał, że zamiast się gapić, ma dograć mu kilka piłek. W finale baraży ze Szwecją 29 marca 2022 roku, wygranym 2:0, wyszedł już w podstawowym składzie.
Pierwszego gola dla Polski zdobył 11 czerwca 2022 roku w Rotterdamie, w meczu Ligi Narodów z Holandią (2:2), w szóstym występie w kadrze. Pod koniec meczu zagrał ręką w polu karnym, a Memphis Depay trafił w słupek.
Na mistrzostwach świata 2022 w Katarze zagrał we wszystkich czterech meczach: z Meksykiem (0:0), Arabią Saudyjską (2:0), Argentyną (0:2) i Francją w 1/8 finału (1:3). W drużynie Czesława Michniewicza grał na prawej obronie.
Na Euro 2024 nie pojechał. W marcu 2024 roku w półfinale baraży z Estonią zszedł z boiska z urazem krótko po wejściu, a potem leczył łydkę. Pod koniec maja Michał Probierz nie powołał go nawet do szerokiej kadry na turniej. Selekcjoner tłumaczył, że Cash miał uraz i że wybrał Michała Skórasia. Cash twierdził, że o decyzji dowiedział się z mediów. W listopadzie 2024 roku mówił, że od dawna nie rozmawiał z selekcjonerem. Probierz zapewniał, że przed każdym zgrupowaniem Cash miał kontuzję. Do kadry wrócił w marcu 2025 roku.
Pod Janem Urbanem, od września 2025 roku, był jednym z liderów drużyny. W pierwszym meczu Urbana, 4 września w Rotterdamie, strzelił w 80. minucie wyrównującego gola z Holandią (1:1), a trzy dni później w Chorzowie otworzył wynik z Finlandią (3:1). Wcześniej trafił też w sparingu z Mołdawią. W marcu 2026 roku zagrał w barażach o mistrzostwa świata: Polska pokonała Albanię 2:1, ale w finale w Solnie przegrała ze Szwecją 2:3 i nie awansowała na turniej.
0
0
6,4
Minuty w sezonie
658′8 z 11 meczów
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2026Liga Narodów | Polska | Liga Narodów | 5 | 368 | 0 | 0 |
| 2026/2027Superpuchar UEFA | Aston Villa | Superpuchar UEFA | 1 | 96 | 0 | 0 |
| 2025/2026Premier League | Aston Villa | Premier League | 35 | 3020 | 3 | 3 |
| 2025/2026Liga Europy | Aston Villa | Liga Europy | 12 | 831 | 0 | 1 |
| 2025Mecze towarzyskie reprezentacji | Polska | Mecze towarzyskie reprezentacji | 1 | 59 | 1 | 0 |
| 2025/2026Puchar Ligi Angielskiej | Aston Villa | Puchar Ligi Angielskiej | 1 | 90 | 0 | 0 |
| 2024Eliminacje MŚ | Polska | Eliminacje MŚ | 9 | 666 | 2 | 0 |
| 2024/2025Premier League | Aston Villa | Premier League | 27 | 2077 | 1 | 1 |
| 2024/2025Liga Mistrzów | Aston Villa | Liga Mistrzów | 8 | 515 | 0 | 0 |
| 2024/2025Puchar Ligi Angielskiej | Aston Villa | Puchar Ligi Angielskiej | 0 | – | 0 | 0 |
| 2023/2024Premier League | Aston Villa | Premier League | 29 | 2142 | 2 | 2 |
| 2023Eliminacje ME | Polska | Eliminacje ME | 4 | 169 | 0 | 0 |
| 2023/2024Puchar Ligi Angielskiej | Aston Villa | Puchar Ligi Angielskiej | 1 | 90 | 0 | 0 |
| 2022/2023Premier League | Aston Villa | Premier League | 26 | 1820 | 0 | 1 |
| 2022/2023Puchar Ligi Angielskiej | Aston Villa | Puchar Ligi Angielskiej | 1 | 16 | 0 | 0 |
| 2021/2022Premier League | Aston Villa | Premier League | 38 | 3380 | 4 | 3 |
| 2021/2022Puchar Ligi Angielskiej | Aston Villa | Puchar Ligi Angielskiej | 1 | 77 | 0 | 1 |
| 2020/2021Premier League | Aston Villa | Premier League | 27 | 2288 | 0 | 2 |
| 2020/2021Puchar Ligi Angielskiej | Aston Villa | Puchar Ligi Angielskiej | 0 | – | 0 | 0 |
| 2019/2020Championship | Nottingham Forest | Championship | 42 | 3614 | 3 | 5 |
| 2019/2020Puchar Ligi Angielskiej | Nottingham Forest | Puchar Ligi Angielskiej | 3 | 194 | 0 | 0 |
| 2018/2019Championship | Nottingham Forest | Championship | 36 | 2435 | 6 | 1 |
| 2018/2019Puchar Ligi Angielskiej | Nottingham Forest | Puchar Ligi Angielskiej | 4 | 236 | 2 | 0 |
| 2017/2018Championship | Nottingham Forest | Championship | 23 | 1454 | 2 | 3 |
| 2016/2017Championship | Nottingham Forest | Championship | 28 | 1671 | 0 | 2 |
| 2016/2017Puchar Ligi Angielskiej | Nottingham Forest | Puchar Ligi Angielskiej | 1 | 1 | 0 | 0 |
| 2015/2016 | Dagenham & Redbridge | – | – | – | – |
Matty Cash ma 29 lat. Urodził się 7 sierpnia 1997 roku (Slough).
Matty Cash jest zawodnikiem klubu Aston Villa (Premier League).
Matty Cash jest obrońcą i gra z numerem 2.
W sezonie 2026/2027 we wszystkich rozgrywkach: 11 meczów, 0 goli, 0 asyst (stan na 22 listopada 2026).
Tak, Matty Cash urodził się w Slough pod Londynem, a jego matka jest córką polskich emigrantów. We wrześniu 2021 roku złożył wniosek o potwierdzenie polskiego obywatelstwa, a w październiku je dostał.
Matty Cash zadebiutował w reprezentacji Polski 12 listopada 2021 roku w wygranym 4:1 meczu eliminacji mistrzostw świata z Andorą. Wszedł z ławki w drugiej połowie za Przemysława Frankowskiego.
Matty Cash nie pojechał na Euro 2024, bo Michał Probierz nie powołał go nawet do szerokiej kadry. Selekcjoner tłumaczył, że Cash miał uraz, a Cash twierdził, że o decyzji dowiedział się z mediów. Do kadry wrócił w marcu 2025 roku.
Matty Cash wygrał Ligę Europy z Aston Villą 20 maja 2026 roku w Stambule, po wygranym 3:0 finale z SC Freiburg. Zagrał cały mecz, a było to jego pierwsze trofeum w karierze.





