
Francuski pomocnik, wychowanek Stade Malherbe Caen i mistrz Europy U-17 z 2015 roku.
Urodził się 12 czerwca 1998 roku w Étampes pod Paryżem i tam zaczął grać w piłkę. Potem występował w Malesherbes i Montlhéry, a w 2011 roku trafił do akademii Stade Malherbe Caen. Jest lewonożny.
W maju 2015 roku wystąpił z reprezentacją Francji U-17 na mistrzostwach Europy w Bułgarii. Francuzi wygrali turniej, a w finale pokonali Niemcy. Trener Jean-Claude Giuntini, z którym zdobył ten tytuł, wspominał go później jako pomocnika o dużej aktywności.
Latem 2015 roku podpisał w Caen pierwszy zawodowy kontrakt na trzy lata, do 2018 roku. Grał jeszcze wtedy w rezerwach w CFA2. W Ligue 1 zadebiutował w listopadzie 2015 roku w meczu w Bordeaux, a w wyjściowym składzie pierwszy raz pojawił się 30 stycznia 2016 roku, w wygranym 2:0 meczu z OGC Nice.
W czerwcu 2017 roku przeszedł do Nicei jako jej pierwszy letni nabytek. Miał wtedy za sobą 27 meczów w Ligue 1. Mówił, że opuszczenie Caen było dziwne, bo to „dom”, ale spodobał mu się styl gry Nicei: techniczny, z dużym ruchem i grą do przodu. Giuntini zwracał uwagę, że będzie musiał poradzić sobie ze zmianą statusu i w razie potrzeby uzbroić się w cierpliwość. W Nicei rozegrał dwa sezony, łącznie 35 meczów, w tym dwa w Lidze Europy, i strzelił jednego gola w Ligue 1.
W sezonie 2019/2020 był wypożyczony do Toulouse FC z opcją wykupu, gdzie zagrał w 22 meczach. W poprzednim sezonie strzelił w Nantes pierwszego gola w Ligue 1. W październiku 2020 roku Udinese kupiło go z Nicei i podpisało z nim umowę do 30 czerwca 2025 roku. Dyrektor techniczny Pierpaolo Marino nazwał go młodym środkowym pomocnikiem z wielką perspektywą: z dobrą techniką, szybkim startem i dużą dynamiką.
W sezonie 2021/2022 strzelił jedynego gola dla Udinese. W czwartej minucie wygranego 4:0 meczu z Cagliari wykorzystał prostopadłe podanie Destiny’ego Udogie i lewą nogą pokonał Cragno w poślizgu. Po dwóch i pół roku we Włoszech odszedł z Udinese, mając 72 mecze we wszystkich rozgrywkach.
Pod koniec stycznia 2023 roku FC Lorient ogłosiło jego przyjście na cztery i pół sezonu, do czerwca 2027 roku. Makengo powiedział, że po dwóch latach we Włoszech jego priorytetem było znalezienie wyzwania w Ligue 1 i że spodobał mu się styl gry Lorient, jego filozofia i solidarność.
W Caen był pomocnikiem typu box to box, który mógł zagrać na każdej pozycji w środku pola i przypominał nieco N’Golo Kanté: odbierał piłki i czysto rozprowadzał je do partnerów. Giuntini mówił, że jego muskulatura pozwala mu nadawać grze środka pola siłę i wchodzić w przestrzenie między rywalami. Jednocześnie wskazywał, że musi poprawić agresywność w obronie oraz zdolność dochodzenia do stref wykończenia.
Jest wybuchowym pomocnikiem, który potrafi rozgrywać dla partnerów i szybko ruszać do przodu.
Grał w młodzieżowych reprezentacjach Francji od kategorii U-16. Według Udinese w momencie transferu w 2020 roku miał siedem meczów w U-16, piętnaście w U-17, jeden w U-18, dwa w U-19, trzy w U-20 i trzy w U-21.
1
co 686 minut
0
7,2
Minuty w sezonie
686′8 z 8 meczów
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/2026Ligue 1 | FC Lorient | Ligue 1 | 31 | 1813 | 4 | 2 |
| 2024/2025 | FC Lorient | – | – | – | – | |
| 2023/2024Ligue 1 | FC Lorient | Ligue 1 | 11 | 478 | 0 | 0 |
| 2022/2023Ligue 1 | FC Lorient | Ligue 1 | 6 | 437 | 0 | 0 |
| 2022/2023Serie A | Udinese Calcio | Serie A | 16 | 811 | 0 | 1 |
| 2021/2022 | Udinese Calcio | – | – | – | – | |
| 2020/2021 | Udinese Calcio | – | – | – | – | |
| 2019/2020 | Toulouse FC | – | – | – | – | |
| 2018/2019 | OGC Nice | – | – | – | – | |
| 2017/2018 | OGC Nice | – | – | – | – | |
| 2016/2017 | Caen II | – | – | – | – | |
| 2015/2016 | Caen II | – | – | – | – | |
| 2015/2016 | France U17 W | – | – | – | – | |
| 2014/2015 | Caen II | – | – | – | – |





