England
Lewonożny wychowanek Manchesteru City, grający od skrzydła po fałszywą dziewiątkę; najlepszy piłkarz Premier League sezonu 2023/24.
Urodził się 28 maja 2000 roku w Stockport i dorastał w tamtejszej dzielnicy Edgeley. Jako dziecko grał na betonowym boisku obok punktu bukmacherskiego, ze starszymi kuzynami i nastolatkami. Jeden ze znajomych nazwał go „ostatnim z podwórkowych piłkarzy”.
Od dziecka kibicował Manchesterowi City i jako mały kibic przeżywał gola Sergio Agüero, który dał klubowi pierwsze mistrzostwo Premier League.
Do akademii City trafił jako dziecko. Podobnie jak inni chłopcy z klubowej akademii uczył się w St Bede's College w Manchesterze. W drużynie U-18 zadebiutował jako piętnastolatek. Kibice City nazywają go „Iniestą ze Stockport”.
Fizycznie odstawał od rówieśników. Mark Allen, ówczesny dyrektor akademii, wspominał, że Foden denerwował się, gdy kolegów z rocznika przesuwano do starszych grup. Klub świadomie go tam nie przenosił, bo gra ze starszymi była znacznie bardziej fizyczna.
Latem 2017 roku Pep Guardiola zabrał go na przedsezonowe tournée Manchesteru City po Stanach Zjednoczonych. W pierwszym zespole zadebiutował 21 listopada 2017 roku, wchodząc z ławki w wygranym 1:0 meczu Ligi Mistrzów z Feyenoordem. 6 grudnia wyszedł w podstawowym składzie na Szachtar Donieck i został wówczas najmłodszym Anglikiem, który zaczął mecz Ligi Mistrzów w pierwszej jedenastce. Był też pierwszym piłkarzem urodzonym w 2000 roku, który wystąpił od początku w tych rozgrywkach.
W grudniu 2017 roku zadebiutował w Premier League, wchodząc z ławki w wygranym 4:1 meczu z Tottenhamem. W tamtym sezonie zagrał w pięciu meczach ligowych i został wtedy najmłodszym w historii mistrzem Premier League. W lutym 2018 roku zagrał też w wygranym 3:0 finale Pucharu Ligi z Arsenalem.
Przez kolejne sezony grał niewiele, bo w środku pola City mieli Kevina De Bruyne, Davida Silvę i Bernardo Silvę, a Guardiola dawkował mu minuty. Pierwszego gola dla City strzelił 25 września 2018 roku na wyjeździe z Oxford United w Pucharze Ligi. W 2019 roku nazwał ten moment najlepszym w swojej klubowej karierze. 12 marca 2019 roku, wchodząc z ławki, trafił w wygranym 7:0 meczu z Schalke 04 i został najmłodszym strzelcem City w Lidze Mistrzów.
20 kwietnia 2019 roku strzelił pierwszego gola w Premier League, jedynego w meczu z Tottenhamem, który dał City prowadzenie w tabeli w końcówce walki o tytuł. Guardiola mówił po tym meczu, że Foden jest bardzo dynamiczny i dodaje drużynie intensywności. 1 marca 2020 roku zagrał od początku w finale Pucharu Ligi z Aston Villą (2:1), przy pierwszym golu podał do Agüero i został wybrany zawodnikiem meczu.
Podczas lockdownu w 2020 roku zaczął pracować z Tonym Clarkiem, trenerem lekkoatletów z Liverpool Harriers. Najpierw na bieżni, potem w ogrodzie Fodena, a w końcu na miejskim stadionie lekkoatletycznym w Macclesfield poprawiali technikę biegu i przyspieszenie na pierwszych krokach. Jego czasy na pięciu metrach wyraźnie się poprawiły, a na mundialu w Katarze był trzecim najszybszym piłkarzem reprezentacji Anglii.
Latem 2020 roku City opuścił David Silva i nadszedł czas Fodena. W lutym 2021 roku był najlepszym piłkarzem wygranego 4:1 meczu na Anfield i strzelił w nim efektowną bramkę. Wiosną 2021 roku sięgnął z City po kolejny Puchar Ligi i mistrzostwo Anglii, a 29 maja zagrał od pierwszej minuty w przegranym 0:1 finale Ligi Mistrzów z Chelsea.
W maju 2022 roku Guardiola mówił, że na razie Foden najlepiej sprawdza się na skrzydle, bo w środku pola potrzebna jest „pausa”, czyli umiejętność zwolnienia gry. Używał go jednak także w ataku: w derbach z Manchesterem United 6 marca 2022 roku (4:1) Foden zagrał jako fałszywa dziewiątka. Miesiąc później, w ćwierćfinale Ligi Mistrzów z Atlético Madryt, dwie minuty po wejściu z ławki podał do De Bruyne przy jedynym golu meczu.
Po mundialu w Katarze zmagał się z urazem kostki, a Guardiola nazywał go wtedy „naszym diamentem”. W sezonie 2022/23 City zdobyło potrójną koronę. W finale Ligi Mistrzów z Interem w Stambule, 10 czerwca 2023 roku, Foden zastąpił kontuzjowanego De Bruyne'a.
W sezonie 2023/24 Guardiola częściej ustawiał go w środku i Foden przejął od De Bruyne'a rolę głównego kreatora. Strzelił gola w wygranym 4:0 finale Klubowych Mistrzostw Świata z Fluminense, trafił w Madrycie z Realem w Lidze Mistrzów, a hat trickiem w wygranym 4:1 meczu z Aston Villą sprawił, że Guardiola powiedział o nim, że „ma gole we krwi”. Po dwóch golach w derbach z United w marcu 2024 roku trener nazwał go piłkarzem sezonu. 19 maja 2024 roku strzelił dwa gole West Hamowi w ostatniej kolejce, a City zostało pierwszą drużyną, która zdobyła mistrzostwo Anglii cztery razy z rzędu. Foden był wtedy najmłodszym piłkarzem z sześcioma tytułami mistrza Anglii. Za ten sezon dostał nagrody dla najlepszego piłkarza od Premier League, dziennikarzy FWA i piłkarzy zrzeszonych w PFA.
Kolejny sezon był dużo słabszy. 6 kwietnia 2025 roku na Old Trafford po wejściu Casemiro doznał urazu więzadeł kostki i później grał z bólem. W przegranym 0:1 finale Pucharu Anglii z Crystal Palace wszedł z ławki, a kilka dni później przyznał, że w tym sezonie przechodził też trudny czas poza boiskiem, również psychicznie. Na Klubowych Mistrzostwach Świata 2025 strzelił setnego gola dla City, w dogrywce przegranego 3:4 meczu 1/8 finału z Al-Hilal w Orlando.
W drugiej części sezonu 2025/26 stracił miejsce w podstawowym składzie. W obu meczach 1/8 finału Ligi Mistrzów z Realem Madryt nie wszedł na boisko, w wygranym 2:0 finale Pucharu Ligi z Arsenalem pojawił się w samej końcówce, a w wygranym 1:0 finale Pucharu Anglii z Chelsea przesiedział cały mecz na ławce.
Jest lewonożnym ofensywnym pomocnikiem. Już jako junior wyróżniał się przyjęciem i prowadzeniem piłki przy nodze, mijał rywali krótkim przyspieszeniem i potrafił otworzyć obronę dokładnym podaniem. Gra na pełnym gazie; ten styl wyniósł z podwórka, gdzie grał ze starszymi. Guardiola wymagał od niego więcej spokoju i mówił, że Foden ma skłonność do gry „na szóstym biegu”.
Pod wodzą Guardioli grał niemal wszędzie, od fałszywej dziewiątki po lewego wahadłowego. Gareth Southgate mówił, że może grać jako „siódemka”, „jedenastka”, „dziesiątka” albo „ósemka”. Sam Foden w 2022 roku mówił, że widzi się w środku: za napastnikiem albo jako „ósemka” lub „dziesiątka”.
W środku pola wykorzystuje grę jeden na jednego, wejścia w pole karne i wyczucie gola. Pracował nad późnym wejściem w szesnastkę, groźnie uderza z dystansu, a w sezonie 2023/24 strzelił pierwszego w karierze gola z rzutu wolnego. Jako fałszywa dziewiątka cofał się po piłkę, szybko wymieniał podania z partnerami i wybiegał za plecy obrońców.
Bez piłki pracuje intensywnie: odbiera ją wysoko na połowie rywala i zawzięcie pressuje. W 2023 roku Guardiola zaznaczał jednak, że w środku pola potrzebuje jeszcze czasu, by opanować zadania w obronie.
W październiku 2017 roku wygrał z reprezentacją Anglii mistrzostwa świata U-17 w Indiach. W finale w Kalkucie, 28 października, Anglicy przegrywali z Hiszpanią 0:2, a wygrali 5:2; Foden strzelił dwa gole i dostał Złotą Piłkę dla najlepszego piłkarza turnieju. Trenerzy kadry ustawiali go wtedy także na wahadle albo na prawym skrzydle, choć Guardiola widział w nim przede wszystkim pomocnika. W grudniu 2017 roku dostał nagrodę BBC dla młodego sportowca roku.
W seniorskiej reprezentacji zadebiutował 5 września 2020 roku w wygranym 1:0 meczu Ligi Narodów z Islandią w Reykjavíku. Dwa dni później razem z Masonem Greenwoodem odesłano go do domu za złamanie zasad kwarantanny; obaj przeprosili. 18 listopada 2020 roku na Wembley strzelił Islandii dwa pierwsze gole w kadrze (4:0), a epizod z Reykjavíku nazwał jednym z najtrudniejszych momentów w życiu.
Na Euro 2020, rozgrywanym w 2021 roku, wyszedł w podstawowym składzie na mecz otwarcia z Chorwacją i trafił w słupek. Zagrał też ze Szkocją, ale przed meczem z Czechami Southgate odsunął go, by uchronić go przed pauzą za kartki. W 1/8 i ćwierćfinale nie wszedł na boisko, a w półfinale z Danią zagrał w dogrywce. Przed finałem z Włochami doznał urazu stopy na treningu i nie zagrał; kontuzja wyłączyła go z gry na dwa miesiące.
Na mundialu w Katarze strzelił gola Walii (3:0). W 1/8 finału z Senegalem (3:0) zaliczył dwie asysty i nazwał ten mecz swoim najlepszym w reprezentacji. Wystąpił też w przegranym ćwierćfinale z Francją.
Na Euro 2024 zaczynał w pierwszym składzie wszystkie siedem meczów Anglii, cztery razy na lewym skrzydle i trzy razy bliżej środka. W trakcie turnieju na krótko opuścił zgrupowanie, by być przy narodzinach trzeciego dziecka. W finale z Hiszpanią w Berlinie (1:2) zszedł z boiska w 89. minucie.
W reprezentacji ustawiano go zwykle na skrzydle, co rzadko wydobywało z niego to, co najlepsze. W czerwcu 2025 roku z powodów osobistych poprosił, by nie powoływać go na zgrupowanie, a we wrześniu i październiku nie dostał powołania. Do kadry wrócił w listopadzie 2025 roku, ale w maju 2026 roku nie znalazł się w kadrze na mistrzostwa świata.
99
z 180 możliwych
0
0
Łącznie · Na 90 min
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/26Liga Mistrzów | Manchester City | Liga Mistrzów | 7 | 508 | 2 | 1 |
| 2024Eliminacje MŚ | Anglia | Eliminacje MŚ | 4 | 150 | 0 | 2 |
| 2024/25Liga Mistrzów | Manchester City | Liga Mistrzów | 9 | 689 | 3 | 1 |
| 2024Mistrzostwa Europy | Anglia | Mistrzostwa Europy | 7 | 622 | 0 | 0 |
| 2023Eliminacje ME | Anglia | Eliminacje ME | 7 | 382 | 0 | 0 |
| 2022/23Premier League | Manchester City | Premier League | 2 | 106 | 0 | 0 |
| 2021/22Premier League | Manchester City | Premier League | 2 | 148 | 1 | 0 |
