Oliver Burke

Pochodzenie

Urodził się 7 kwietnia 1997 roku w Kirkcaldy w Szkocji, ale wychował się w Anglii. W wieku ośmiu lat trafił do akademii Nottingham Forest.

Kariera

W pierwszej drużynie Forest zadebiutował 24 września 2014 roku. Trener Stuart Pearce wpuścił go na końcówkę przegranego 1:3 meczu Pucharu Ligi z Tottenhamem. Potem na miesiąc wypożyczono go do Bradford City, ale zagrał tam w dwóch meczach League One, obu przegranych. Po powrocie, już za Dougiego Freedmana, stopniowo zadomowił się w kadrze meczowej Forest. Pierwszego gola strzelił w grudniu 2015 roku w remisie 1:1 z Cardiff City i wypchnął z drużyny swojego imiennika, Chrisa Burke’a, byłego skrzydłowego Rangers.

W lutym 2016 roku podpisał nowy kontrakt, ważny do 2021 roku. Sezon 2016/2017 zaczął jako stały element wyjściowego składu, który ustawił nowy trener Philippe Montanier. 28 sierpnia 2016 roku, dzień po golu w meczu z Leeds, czwartym w sezonie, przeszedł jednak do beniaminka Bundesligi, RB Lipsk. Montanier mówił wcześniej, że powinien zostać w Nottingham jeszcze rok. Sportowy dyrektor Lipska Ralf Rangnick nazwał go wybitnym talentem z ogromnym potencjałem.

W Lipsku zadebiutował 10 września 2016 roku w meczu z Borussią Dortmund i asystował przy jedynym golu. 25 września strzelił gola w remisie 1:1 w Kolonii. Trener Ralph Hasenhüttl mówił jednak, że Burke ma „pusty dysk twardy”, bo nie chce wracać za rywalem do obrony. Gdy odchodził, mówił, że wchodził na ostatnie 10–20 minut, gdy mecz był już rozstrzygnięty, i że nie miał z tego żadnego poczucia, jakim jest piłkarzem. Latem 2017 roku przeniósł się do West Bromwich Albion, bo, jak mówił, potrzebował grać. Przekonał go też trener Tony Pulis, który obserwował go od dzieciństwa.

W West Bromwich grał niewiele. W pierwszej połowie sezonu 2018/2019 ani razu nie wyszedł w podstawowym składzie w Championship, zagrał tylko w trzech ligowych meczach z ławki. W styczniu 2019 roku został wypożyczony do Celtiku do końca sezonu. W debiucie w Premiership, 23 stycznia, zdobył dwa gole w wygranym 4:0 meczu ze St Mirren, a były to jego pierwsze ligowe bramki od września 2016 roku. W drużynie Brendana Rodgersa, a potem Neila Lennona zdobył cztery gole. Zagrał 4 maja 2019 roku w wygranym 3:0 meczu z Aberdeen, w którym Celtic zapewnił sobie ósme z rzędu mistrzostwo. Mówił, że wypożyczenie było tym, czego potrzebował, żeby „na nowo zacząć karierę”, bo wcześniej był „głodny gry”.

W sezonie 2019/2020 był wypożyczony do Deportivo Alavés w LaLidze. We wrześniu 2020 roku West Bromwich oddał go do Sheffield United w wymianie na Calluma Robinsona, a Burke podpisał trzyletni kontrakt. 27 stycznia 2021 roku strzelił gola w wygranym 2:1 meczu na Old Trafford z Manchesterem United. W styczniu 2022 roku wypożyczono go do Millwall, a w czerwcu wrócił do Bundesligi jako piłkarz Werderu Brema. W sierpniu 2022 roku strzelił gola w remisie 2:2 ze Stuttgartem, a tydzień później w wygranym 3:2 meczu z Borussią Dortmund. W styczniu 2023 roku wypożyczono go z Werderu do Millwall, a we wrześniu 2023 roku do Birmingham City. W kwietniu 2025 roku zdobył oba gole w wygranym 2:1 meczu Werderu w Stuttgarcie.

Od lipca 2025 roku jest piłkarzem 1. FC Union Berlin. 21 września 2025 roku, w czwartej kolejce Bundesligi, strzelił trzy gole w wygranym 4:3 meczu z Eintrachtem Frankfurt. Trafiał w 32., 53. i 56. minucie, a wszystkie asysty zanotował Andrej Ilić. Były to jego pierwsze gole w oficjalnych meczach Unionu. Burke został pierwszym Szkotem z hat-trickiem w Bundeslidze, trzecim zawodnikiem Unionu z trzema golami w jednym meczu ligowym i pierwszym, który dokonał tego na wyjeździe. Mówił po meczu: „Byliśmy po prostu w przepływie i cieszę się, że możemy teraz świętować zwycięstwo z kibicami”.

Sukcesy

• 2019 Puchar Szkocji z Celtikiem
• 2019 Mistrzostwo Szkocji z Celtikiem

Styl gry

Jest szybki i mocny fizycznie: ma 188 cm wzrostu, szerokie barki i silne uda. Gordon Strachan mówił, że Burke oferuje coś innego niż inni skrzydłowi. Kolega z Forest Thomas Lam porównywał go do Garetha Bale’a i mówił, że przeraża rywali. W meczu z Frankfurtem rozwinął prędkość 35,2 km/h i miał 24 sprinty.

Reprezentacja

W reprezentacji Szkocji U-19 zagrał sześć razy. W marcu 2016 roku zadebiutował w kadrze seniorów w wygranym 1:0 meczu z Danią, wchodząc z ławki. Strachan powołał go, omijając kadrę U-21.

W czerwcu 2017 roku na turnieju w Tulonie został w ostatniej chwili dopisany do kadry U-20 Scota Gemmilla. Jako kapitan strzelił oba gole w przegranym 2:3 meczu otwarcia z Czechami. Szkocja awansowała do półfinału jako najlepsza drużyna z drugich miejsc w grupach i przegrała w nim 0:3 z Anglią. We wrześniu 2017 roku jako kapitan strzelił gola w debiucie w kadrze U-21, w wygranym 2:0 meczu z Holandią w eliminacjach mistrzostw Europy 2019. W Tulonie w 2018 roku strzelił jedynego gola w wygranym meczu U-21 z Francją, a w meczu o trzecie miejsce z Turcją jego rzut karny obronił Altay Bayındır.

W marcu 2019 roku wrócił do seniorskiej reprezentacji po dwóch latach przerwy. 8 czerwca 2019 roku, wchodząc w 73. minucie za debiutującego Eamonna Brophy’ego, strzelił zwycięskiego gola w wygranym 2:1 meczu z Cyprem w eliminacjach Euro 2020, swojego pierwszego w seniorskiej kadrze.