Polska
Lewy obrońca z Frankfurtu, który wybrał młodzieżówkę Polski i grał w Ekstraklasie dla Ruchu Chorzów, Zagłębia Lubin i Korony.
Urodził się 19 sierpnia 1992 roku we Frankfurcie nad Menem w polskiej rodzinie. Rodzice pochodzą z Elbląga, a matka, Iwona Iwanaszko, startowała w reprezentacji Polski w łyżwiarstwie szybkim. W domu z rodzicami i siostrą rozmawiał tylko po polsku. Prawie cała reszta rodziny mieszka w Polsce.
Zaczynał w małym klubie Blau-Gelb Frankfurt, do którego zapisał się razem z kolegami z podstawówki. Później trener grup młodzieżowych Eintrachtu Frankfurt zaproponował ojcu, by syn przeniósł się do Eintrachtu. Uczył się tam do 2008 roku, a potem przeszedł do Kickers Offenbach, gdzie od drużyny do lat 17 doszedł do seniorów grających w 3. Bundeslidze.
Na początku 2013 roku miał w Offenbach niewiele okazji do gry, bo po zmianie trenera w walce o utrzymanie częściej grali starsi zawodnicy. Już zimą postanowił, że będzie szukał szansy w Ekstraklasie, i latem 2013 roku przeszedł do Ruchu Chorzów, który złożył najkonkretniejszą ofertę.
Jesienią 2013 roku był w Ruchu niemal niezastąpiony na boku obrony. Przeżył z drużyną porażkę 0:6 z Jagiellonią Białystok, po której Ruch zmienił trenera i zaczął piąć się w tabeli. Sezon 2013/14 zespół skończył na trzecim miejscu, a on zagrał też w sześciu meczach eliminacji Ligi Europy. Dla Ruchu rozegrał 54 mecze.
W styczniu 2015 roku przeszedł do FC St. Gallen, gdzie miał zastąpić Ermira Lenjaniego. Trener Jeff Saibene mówił o nim, że jest młody, dynamiczny i dobrze wyszkolony. Wiosną zagrał w Super League trzy razy, a we wrześniu 2015 roku w meczu rezerw z rezerwami FC Basel zerwał więzadło krzyżowe w prawym kolanie i musiał przejść operację.
W czerwcu 2016 roku podpisał trzyletni kontrakt z Zagłębiem Lubin, gdzie miał rywalizować o lewą obronę z Djordje Cotrą. Grał tam trzy sezony, ale nie zawsze w podstawowym składzie. Potem był w Koronie Kielce, gdzie rozegrał tylko 11 meczów, a w Sandecji Nowy Sącz grał już regularnie. W lipcu 2021 roku przeszedł do Górnika Łęczna, w którym w pierwszym meczu w Ekstraklasie miał zaliczyć setny występ w lidze.
W czerwcu 2024 roku jako wolny zawodnik trafił do drugoligowego Podbeskidzia Bielsko-Biała i od początku był kapitanem drużyny. W grudniu 2025 roku klub wystawił go na listę transferową. Wiosną 2026 roku grał w rezerwach, a w czerwcu 2026 roku Podbeskidzie nie przedłużyło z nim kontraktu. W Ekstraklasie rozegrał w sumie 118 meczów.
Sam opisywał się jako dynamicznego, wybieganego obrońcę, który lubi włączać się do ataku, rozciągać grę i dośrodkowywać. Wykonywał rzuty wolne z prawej strony boiska. Próbowano go też na lewej pomocy i na prawej obronie. Potrafi wyjść do przodu, a przy tym pilnuje obowiązków w obronie.
Jako nastolatek był na konsultacji reprezentacji Niemiec w swoim roczniku, ale nie zagrał w niej oficjalnego meczu. Pierwsza zgłosiła się po niego reprezentacja Polski do lat 21 za kadencji Stefana Majewskiego i przyjął zaproszenie bez wahania. W kadrze do lat 21 rozegrał 12 meczów, grał też za kadencji Marcina Dorny.
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/2026Betclic 2 liga | Podbeskidzie Bielsko-Biała | Betclic 2 liga | 13 | 829 | 0 | 0 |
