
Pomocnik, który wyrósł w Anderlechcie, a Leicester dał Puchar Anglii strzałem z dystansu w finale na Wembley.
Wychował się niedaleko Anderlechtu i do jego szkółki trafił jako pięciolatek. Mówił, że gra w pierwszej drużynie była dla niego spełnieniem dziecięcego marzenia; wcześniej oglądał gole zawodników Anderlechtu na tym samym stadionie. Jego ojciec też kibicował klubowi.
W pierwszej drużynie Anderlechtu zadebiutował 28 lipca 2013 roku, dwa miesiące po szesnastych urodzinach. Jeszcze tej jesieni zagrał od początku przeciwko Olympiakosowi w Lidze Mistrzów. Młodzieżowe lata spędził jako ofensywny pomocnik, ale w seniorach musiał nauczyć się także odbioru piłki i pracy bliżej własnej bramki. Za René Weilera wrócił do bardziej wysuniętej roli. W 2017 roku zdobył z Anderlechtem drugie mistrzostwo Belgii.
Chciał sprawdzić się w silniejszej lidze. Po przejściu do AS Monaco w 2017 roku nie znalazł tam takiej roli jak później w Leicester City, dokąd trafił zimą 2019 roku na wypożyczenie. Brendan Rodgers dał mu w środku pola więcej swobody: Tielemans łączył grę Wilfreda Ndidiego z ofensywą zespołu. W maju 2021 roku zdobył jedyną bramkę finału Pucharu Anglii z Chelsea. Kilka miesięcy później zagrał też w wygranym meczu o Tarczę Wspólnoty z Manchesterem City.
Po spadku Leicester w 2023 roku przeszedł do Aston Villi bez kwoty odstępnego. Na pierwszy ligowy występ od początku czekał tam cztery miesiące. Po czasie sam przyznał, że potrzebował lepiej zrozumieć wymagający system Unaia Emery’ego i podnieść poziom gry. W maju 2026 roku strzelił gola w finale Ligi Europy, który Aston Villa wygrała z Freiburgiem. W lipcu 2026 roku przeniósł się do Manchesteru United.
Potrafi przyspieszyć akcję dokładnym podaniem, także długim, i uderzyć obiema nogami. Od gry na pozycji numer dziesięć przeszedł do środka pola, gdzie nauczył się obowiązków defensywnych. Czyta zagrożenie przed własną bramką, a po odbiorze szybko przenosi piłkę do przodu. W Leicester Rodgers mógł dzięki temu ustawić go wyżej od Ndidiego.
W seniorskiej reprezentacji Belgii zadebiutował w meczu z Holandią zakończonym remisem 1:1. W czerwcu 2025 roku strzelił gola Walii w eliminacjach mistrzostw świata, a potem dośrodkował do Kevina De Bruyne, który zdobył zwycięską bramkę na 4:3.
315
z 450 możliwych
0
2
7,0
Łącznie · Na 90 min
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2026Mistrzostwa Świata | Belgia | Mistrzostwa Świata | 5 | 475 | 2 | 0 |
| 2025/2026Liga Europy | Aston Villa | Liga Europy | 9 | 641 | 2 | 3 |
| 2024Eliminacje MŚ | Belgia | Eliminacje MŚ | 6 | 389 | 3 | 1 |
| 2024/2025Liga Mistrzów | Aston Villa | Liga Mistrzów | 12 | 1046 | 2 | 3 |
| 2024Mistrzostwa Europy | Belgia | Mistrzostwa Europy | 3 | 150 | 1 | 0 |
| 2023Eliminacje ME | Belgia | Eliminacje ME | 6 | 365 | 0 | 0 |
| 2022/2023Premier League | Leicester | Premier League | 2 | 179 | 1 | 0 |
| 2021/2022Premier League | Leicester | Premier League | 2 | 180 | 0 | 0 |





