We wtorek 13 maja selekcjoner reprezentacji Francji, Didier Deschamps, ogłosił kadrę na zbliżające się wielkimi krokami mistrzostwa świata w Brazylii. Wśród 23 wybrańców zabrakło miejsca dla Samira Nasriego, który mundial obejrzy w telewizji. Dla gwiazdora Manchesteru City, decyzja trenera „Trójkolorowych” jest na pewno rozczarowująca. Czy jednak piłkarz nie powinien mieć trochę pretensji do siebie?
W drużynie Francji podczas brazylijskiego mundialu nie zobaczymy takich piłkarzy, jak Mexes, Rami, Gameiro, Ben Arfa czy Abidal. Największym nieobecnym we francuskiej kadrze będzie jednak Samir Nasri – mistrz Anglii 2014 wraz z Manchesterem City. Ofensywny pomocnik był przez cały sezon filarem „The Citizens”, rozgrywając 34 spotkania, w których zdobył siedem bramek i zaliczył dziewięć asyst. Statystyki całkiem dobre zwłaszcza, gdy dodamy jeszcze gola i trzy asysty w rozgrywkach Champions League. Mimo to 26-latka nie ujrzymy na nowo wybudowanych stadionach w Brazylii. Decyzja Didiera Deschampsa wydawać by się mogła dziwna i niezrozumiała, jeśli ktoś patrzy tylko i wyłącznie na aspekt czysto sportowy, zapominając o tym, że piłka nożna jest sportem drużynowym, a przygotowanie mentalne również odgrywa wielką rolę w drodze do sukcesu.
Jak selekcjoner Francuzów tłumaczył się ogłaszając 23-osobową kadrę, w której nie widnieje nazwisko Nasri? –Sprawię, że niektórzy będą szczęśliwi, a inni rozczarowani. To jest rola selekcjonera – powiedział Deschamps przed podaniem wybrańców. Gdy już to nastąpiło, ruszyła lawina pytań odnośnie braku na liście pomocnika Manchesteru City. Deschamps miał przygotowaną odpowiedź: – Nasri jest zawodnikiem o wielkiej jakości, ale jego występy w reprezentacji nie są na odpowiednim poziomie. Sam Samir powiedział, że nie lubi być rezerwowym. I powiem państwu szczerze, że da się to odczuć w grupie. Z moim sztabem szkoleniowym znamy się na piłkarzach, ale także na ludziach.
Analizując tę wypowiedź Didiera Deschampsa może dojść do wniosku, że brak powołania dla Nasriego nie jest spowodowany jego dyspozycją sportową. Selekcjoner francuskiej reprezentacji obawia się, że piłkarz Manchesteru City zepsuje atmosferę w szatni i będzie jej czarną owcą. „DD” boi się wziąć na mundial gwiazdora „The Citizens”, gdyż ten może mącić w głowie innym zawodnikom, być rozkapryszonym z powodu siedzenia na ławce lub co gorsze w razie kiepskiego wyniku i krytyki ze strony mediów, zachowywać się wulgarnie i nieodpowiedzialnie wobec dziennikarzy. A tego wszystkiego francuski szkoleniowiec chciałby uniknąć.
Dowodem na to, że chodzi bardziej o postawę mentalną Nasriego niż sportową, mogą być stare przygody z nim związane. Wróćmy do przeszłości. Zacznijmy od roku 2008 i mistrzostw Europy w Austrii i Szwajcarii. Liderem drużyny „Trójkolorowych” był dobrze wszystkim znany Thierry Henry. 21-letni wtedy Nasri nie szanował jednak hierarchii w drużynie i zajął jego miejsce w autobusie, co rozpętało konflikt. W 2010 roku podczas mundialu w RPA większość zawodników reprezentacji Francji strajkowało przeciwko Francuskiemu Związkowi Piłki Nożnej nie chcąc wyjść na trening. Co powiedział po całym fakcie Nasri? – – czym po raz kolejny pokazał swoją „wielką integrację” z resztą zespołu.
