Vive la France: Paris Saint-Germain ma Katar

No właśnie, co dalej? Już sam nie nadążam za dziennikarzami, którzy chcieliby widzieć na Parc des Princes każdego. Na razie Leonardo i spółka są rozważni i nie kupują byle kogo. Oczywiste jest, że Brazylijczyk rozgląda się za swoimi rodakami, ale tak było od zawsze. W Paryżu kolonia brazylijska, a w Marsylii argentyńska – norma. PSG zarzuca sieci na kilku zawodników. Do europejskiej stolicy miłości ma trafić Adel Taarabt, który po znakomitej grze w barwach Queens Park Rangers został najlepszym piłkarzem Championship. Oprócz niego na Parc des Princes mogą trafić utalentowany Marvin Martin, Brazylijczyk Ganso, a nawet lider obecnego mistrza Francji – Eden Hazard. W słynnym francuskim magazynie piłkarskim podano, że w barwach PSG ma grać Samuel Eto’o, ale prawdę mówiąc, nie należy kierować się tym, co piszą w kolorowych magazynach, a czekać na oficjalne informacje. O pieniądze nie ma się co martwić, bo QSI na transfery przeznaczyło 100 milionów euro. Pozostaje tylko jedno pytanie: ile czasu potrzebować będą nowi gracze, aby stworzyć zgraną paczkę? Szczerze, sam nie wiem, czy się to się w ogóle uda, bo przecież każdy z nich chciałby być najlepszy, być Napoleonem paryskiej drużyny w drodze do kolejnych sukcesów. Wiadomo jednak, że rewolucji w składzie nie będzie, nie dojdzie do wymiany całego zespołu, będzie to raczej uzupełnienie drużyny o świeżą krew, która w zestawieniu z dotychczasowymi graczami PSG ma stworzyć mieszankę wybuchową, a raczej mistrzowską. Właśnie to może sprawić, że w PSG konfliktów nie będzie, a wszyscy będą dawać z siebie wszystko dla dobra klubu. Nie należy jednak spodziewać się, że paryski zespół od razu zdobędzie wszystko. Jeżeli inwestorzy przekazali swoje pieniądze w dobre ręce, to kolejne sukcesy przyjdą stopniowo.

A w cieniu wielkich zmian…

Rozgorączkowani kolejnymi spekulacjami transferowymi zapominamy o jednej ważnej kwestii. Jakiej? Kibicowskiej. Nie jest to temat łatwy, bo i publiczność z Parc des Princes do łatwej nie należy. Kilka lat temu ruch ultras na „Le Parc” był uznawany za najlepszy w Europie. Teraz trybuny świecą pustkami, a komplet widzów jest rzadkością. Konflikt pomiędzy fanami a Colony Capital był jednym z powodów, dla którego firma postanowiła sprzedać większość akcji. O co poszło? W dużym skrócie: białoskórzy Francuzi nie chcieli widzieć na swej trybunie czarnoskórych, co skończyło się przelewem krwi. Debile, idioci? A wyobrażacie sobie, że w polskich czołowych młynach kibicowskich (Lech, Legia, Wisła) znajdują się osoby o czarnym kolorze skóry? Ja boję się myśleć, co by się wtedy działo. Wróćmy do tematu. Czy wraz z nowym właścicielem na trybuny Parc des Princes wróci normalność? Nie wiadomo, ale raczej nie. Katarczycy zapewne przyciągną widzów wielkimi transferami, a ruch ultras pójdzie w niepamięć. Pewne jest, że PSG pozyska wielu kibiców, którzy przez wiernych fanów nazywani są sezonowcami. Dla mnie to paranoja, jak można zmieniać „ukochany” klub jak skarpetki? Świata nie zmienię i sezonowców też, więc po prostu pozostawię to bez komentarza.

Marzenia nie do spełnienia?

Rzeczywistość nie jest snem i nigdy nie wiadomo, co się wydarzy. Początek wielkich zmian na pewno nie będzie łatwy, a dopiero potem „pójdzie z górki”. Na razie efektów nie widać, a PSG przegrywa mecze sparingowe z europejskimi średniakami. Krótko mówiąc, chcąc śledzić poczynania paryżan, należy uzbroić się w cierpliwość lub zaopatrzyć się w kilka butelek dobrego francuskiego wina.

Siedmiu Polaków może dziś zagrać w Lidze Mistrzów! Aż trzech w jednym meczu

• Paris Saint-Germain

No właśnie, co dalej? Już sam nie nadążam za dziennikarzami, którzy chcieliby widzieć na Parc des Princes każdego. Na razie Leonardo i spółka są rozważni i nie kupują byle kogo. Oczywiste jest, że Brazylijczyk rozgląda się za swoimi rodakami, ale tak było od zawsze. W Paryżu kolonia brazylijska, a w Marsylii argentyńska – norma. PSG zarzuca sieci na kilku zawodników. Do europejskiej stolicy miłości ma trafić Adel Taarabt, który po znakomitej grze w barwach Queens Park Rangers został najlepszym piłkarzem Championship. Oprócz niego na Parc des Princes mogą trafić utalentowany Marvin Martin, Brazylijczyk Ganso, a nawet lider obecnego mistrza Francji – Eden Hazard. W słynnym francuskim magazynie piłkarskim podano, że w barwach PSG ma grać Samuel Eto’o, ale prawdę mówiąc, nie należy kierować się tym, co piszą w kolorowych magazynach, a czekać na oficjalne informacje. O pieniądze nie ma się co martwić, bo QSI na transfery przeznaczyło 100 milionów euro. Pozostaje tylko jedno pytanie: ile czasu potrzebować będą nowi gracze, aby stworzyć zgraną paczkę? Szczerze, sam nie wiem, czy się to się w ogóle uda, bo przecież każdy z nich chciałby być najlepszy, być Napoleonem paryskiej drużyny w drodze do kolejnych sukcesów. Wiadomo jednak, że rewolucji w składzie nie będzie, nie dojdzie do wymiany całego zespołu, będzie to raczej uzupełnienie drużyny o świeżą krew, która w zestawieniu z dotychczasowymi graczami PSG ma stworzyć mieszankę wybuchową, a raczej mistrzowską. Właśnie to może sprawić, że w PSG konfliktów nie będzie, a wszyscy będą dawać z siebie wszystko dla dobra klubu. Nie należy jednak spodziewać się, że paryski zespół od razu zdobędzie wszystko. Jeżeli inwestorzy przekazali swoje pieniądze w dobre ręce, to kolejne sukcesy przyjdą stopniowo.

A w cieniu wielkich zmian…

Rozgorączkowani kolejnymi spekulacjami transferowymi zapominamy o jednej ważnej kwestii. Jakiej? Kibicowskiej. Nie jest to temat łatwy, bo i publiczność z Parc des Princes do łatwej nie należy. Kilka lat temu ruch ultras na „Le Parc” był uznawany za najlepszy w Europie. Teraz trybuny świecą pustkami, a komplet widzów jest rzadkością. Konflikt pomiędzy fanami a Colony Capital był jednym z powodów, dla którego firma postanowiła sprzedać większość akcji. O co poszło? W dużym skrócie: białoskórzy Francuzi nie chcieli widzieć na swej trybunie czarnoskórych, co skończyło się przelewem krwi. Debile, idioci? A wyobrażacie sobie, że w polskich czołowych młynach kibicowskich (Lech, Legia, Wisła) znajdują się osoby o czarnym kolorze skóry? Ja boję się myśleć, co by się wtedy działo. Wróćmy do tematu. Czy wraz z nowym właścicielem na trybuny Parc des Princes wróci normalność? Nie wiadomo, ale raczej nie. Katarczycy zapewne przyciągną widzów wielkimi transferami, a ruch ultras pójdzie w niepamięć. Pewne jest, że PSG pozyska wielu kibiców, którzy przez wiernych fanów nazywani są sezonowcami. Dla mnie to paranoja, jak można zmieniać „ukochany” klub jak skarpetki? Świata nie zmienię i sezonowców też, więc po prostu pozostawię to bez komentarza.

Marzenia nie do spełnienia?

Rzeczywistość nie jest snem i nigdy nie wiadomo, co się wydarzy. Początek wielkich zmian na pewno nie będzie łatwy, a dopiero potem „pójdzie z górki”. Na razie efektów nie widać, a PSG przegrywa mecze sparingowe z europejskimi średniakami. Krótko mówiąc, chcąc śledzić poczynania paryżan, należy uzbroić się w cierpliwość lub zaopatrzyć się w kilka butelek dobrego francuskiego wina.