Szymon Grabowski

Pochodzenie

Szymon Grabowski urodził się 8 kwietnia 1981 roku w Rzeszowie i jest wychowankiem Resovii. Jako pomocnik grał w niej w latach 1998–2002 oraz w kolejnych okresach do 2009 roku, a poza tym w niższych klubach Podkarpacia: Strugu Tyczyn, MKS Kańczuga, Wisłoku Strzyżów i LKS Przybyszówka.

Trenerem został wcześnie, jeszcze jako czynny piłkarz. W lutym 2010 roku, gdy z IV-ligowej Kańczugi przenosił się do Wisłoka Strzyżów, mówił, że nie ma już czasu na grę w czwartej lidze, bo dość poważnie zajął się trenerką.

Kariera trenerska

Wisłok Strzyżów, 2010–2013. Od kwietnia 2010 roku prowadził Wisłok jako grający trener. W dwóch pierwszych pełnych sezonach klub wygrał rozgrywki: najpierw klasę A w grupie Rzeszów I, rok później klasę okręgową, dzięki czemu z siódmego poziomu rozgrywkowych doszedł do piątego.

Resovia, 2014–2020. W kwietniu 2014 roku, po zwolnieniu poprzedniego trenera, drużynę trzecioligowej Resovii objął Maciej Huzarski, a Grabowski został jego asystentem. W 2017 roku przejął pierwszy zespół. W sezonie 2017/2018 Resovia wygrała grupę IV III ligi z sześciopunktową przewagą nad Motorem Lublin i awansowała do II ligi; w pierwszym sezonie na tym poziomie była dziesiąta. Kolejny sezon był jedynym w ligowej stawce, w którym Resovia od pierwszej do ostatniej kolejki mieściła się w szóstce dającej baraże. Zespół skończył go na piątym miejscu, wygrał w półfinale baraży z Bytovią i w finale po rzutach karnych z lokalnym rywalem Stalą Rzeszów. Po 26 latach Resovia wróciła na zaplecze Ekstraklasy. W Pucharze Polski Resovia trafiła w tych latach na ekstraklasowe zespoły: Lechię Gdańsk (2018), Lecha Poznań (2019/2020) i Piasta Gliwice (2020).

Rozstanie z Resovią przebiegło w nietypowych okolicznościach. We wrześniu 2020 roku zarząd postawił trenerowi ultimatum przed meczem z Odrą Opole. Po porażce 0:1 Grabowski został odwołany, następnego dnia po naciskach kibiców i mediów przywrócony, a pod koniec listopada zwolniony ostatecznie. O decyzji dowiedział się około godziny przed treningiem; jego następcą został Radosław Mroczkowski. W tym czasie zdobył najwyższą licencję: kurs UEFA Pro 2019/2020 w Szkole Trenerów PZPN w Białej Podlaskiej zakończył egzaminami we wrześniu 2020 roku, a pracę dyplomową napisał o Resovii.

Podhale Nowy Targ i Stomil Olsztyn. W lipcu 2021 roku objął trzecioligowe Podhale Nowy Targ i zajął z nim piąte miejsce. W lipcu 2022 roku został trenerem Stomilu Olsztyn, po zmianie właściciela klubu. W kwietniu 2023 roku Stomil nie przegrał meczu od października, a w sezonie 2022/2023 doszedł do finału baraży o I ligę. 11 czerwca 2023 roku przegrał go z Motorem Lublin w rzutach karnych. Kilka dni później Lechia Gdańsk wykupiła go ze Stomilu.

Lechia Gdańsk, 2023–2024. Lechia spadła z Ekstraklasy po piętnastu latach, jej poprzedni trener David Badía odszedł, a kadra się rozsypywała. Grabowski wspominał, że w szatni była grupa piłkarzy tuż po spadku, którym nie umiał powiedzieć, jaka będzie ich przyszłość, bo sam tego nie wiedział. W lipcu 2023 roku zabrakło ludzi do rozegrania sparingu, a do meczowej kadry trzeba było dopisać zawodników z CLJ. Po ledwie kilku treningach widział jednak w zawodnikach dużą jakość, a infrastrukturę Lechii nazywał najwyższym poziomem w Polsce. Klub miał nowego właściciela, Paolo Urfera, a od listopada 2023 roku dyrektorem technicznym został Kevin Blackwell. Grabowski nazywał go wartością dodaną i uczył się od niego, a po zwolnieniu przyznał, że były też momenty, gdy się nie zgadzali, i że drugi raz na taką współpracę by się nie zgodził.

Awans do Ekstraklasy Lechia zapewniła 11 maja 2024 roku, wygrywając w Krakowie z Wisłą 4:3, a sezon zakończyła na pierwszym miejscu w I lidze. Grabowski nazwał to największym sukcesem w życiu. Sezon opierał się na młodych piłkarzach, którzy się rozwijali: Rifecie Kapiciu, Eliasie Olssonie, Kacprze Sezonienko i Camilo Menie, a on sam mówił, że każdy z regularnie grających zrobił progres.

W Ekstraklasie Lechia wygrała tylko dwa mecze. W październiku 2024 roku, po odpadnięciu z Pucharu Polski z klubem trzecioligowym, zarząd opublikował oświadczenie, w którym deklarował dalsze zaufanie do trenera, ale zarzucał mu złe decyzje, a nawet czasem brak opieki trenerskiej. Po porażce 0:3 z Pogonią Szczecin, 23 listopada, Grabowski został zawieszony, a 26 listopada klub rozwiązał z nim umowę. Poprowadził Lechię w 52 meczach. Mówił, że chciał utrzymać ją w Ekstraklasie, i że kadra miała deficyty jakościowe, o czym wiedzieli wszyscy w klubie.

ŁKS Łódź, 2025. W maju 2025 roku został trenerem ŁKS Łódź z zadaniem awansu do Ekstraklasy. Zespół był dwunasty w tabeli, a po porażce 0:3 u siebie z Puszczą Niepołomice 11 listopada 2025 roku Grabowski stracił pracę.

Styl i metody

W ważnych meczach często stawiał na 4-1-4-1: tak ustawił Resovię w decydującym o awansie meczu z 2020 roku, a Lechia grała tym systemem w prawie wszystkich ligowych meczach w Ekstraklasie.

W Resovii podkreślał, że od początku promuje własnych wychowanków i uczniów Szkoły Mistrzostwa Sportowego, a kadrę wzmacnia analitycznie i rozważnie, zwiększając rywalizację w zespole. Mówił o szczelnej obronie Resovii i tym, że drużyna często strzelała w ostatnim kwadransie, bo była dobrze przygotowana fizycznie i nie kalkulowała. W Lechii stawiał na młodych i mówił, że jest dumny z ich rozwoju, nie tylko piłkarskiego, ale też mentalnego; przykładem był dla niego mecz z Motorem w grudniu 2023 roku, do którego sztab przygotowywał drużynę sparingami z silnymi rywalami.

Uczy się z kursów, staży i konferencji, a w prasie fachowej czytał magazyny „Trener” i „Asystent trenera”. Jak mówi, mocno identyfikuje się z klubami, w których pracuje, i często zastanawiał się później, czy warto było stawiać klub przed własnymi potrzebami.

Wypowiedzi

„Lechia nie ma opierać się tylko na charakterze. Lechia ma się opierać na grze w piłkę, ale popartej charakterem, zespołowością i oddaniu tym barwom.” (Lechia.net, sierpień 2023)

„Bardzo utożsamiam się z klubami, w których pracuję.” (Biznes i Świat, sierpień 2025)