
Specjalista od awansów ze Śląska: wprowadził do ekstraklasy Piasta Gliwice i Górnika Zabrze, a w 2025 roku Bruk-Bet Termalicę Nieciecza.
Marcin Brosz urodził się 11 kwietnia 1973 roku w Knurowie i jest wychowankiem tamtejszego Górnika. Piłkarsko całe życie związał ze Śląskiem: grał w Concordii Knurów, Szombierkach Bytom, Polonii Bytom, GKS Bełchatów, KS Myszków i Koszarawie Żywiec. Najwyżej zaszedł w Górniku Zabrze, gdzie w latach 1998-2001 rozegrał 46 meczów w ekstraklasie.
W 2005 roku zakończył karierę w Polonii Bytom i został jej trenerem. Gdy w grudniu 2009 roku przyjechał do Bytomia jako szkoleniowiec Odry Wodzisław, kibice Polonii powitali go transparentem „Marcin witaj w domu”.
Pierwszy awans, do ówczesnej II ligi, wywalczył z Polonią Bytom (sezon 2005/2006). W kolejnym sezonie wprowadził do III ligi Koszarawę Żywiec, klub, w którym wcześniej grał. Od 1 lipca 2007 roku prowadził Podbeskidzie Bielsko-Biała, zajmując z nim w II lidze, dzisiejszej pierwszej, szóste i czwarte miejsce. Awansu do ekstraklasy nie wywalczył, a po słabej jesieni 2009 roku klub zawiesił go na początku listopada, a w grudniu rozstał się z nim po tym, jak odrzucił nowe warunki kontraktu.
Od 3 grudnia 2009 roku prowadził Odrę Wodzisław Śląski, czwartego trenera tamtego sezonu. Czeska część właścicieli jednego dnia odrzucała jego kandydaturę, a następnego ją przyjęła. Jako asystenta wziął Dariusza Dudka, byłego piłkarza Odry. Mówił wtedy, że od trzynastu lat słyszy, że Odra na pewno spadnie, a on widzi w zespole dość potencjału, by się utrzymać. W styczniu 2010 roku zaplanował staż w Borussii Dortmund, wymagany do licencji UEFA Pro. Odra spadła z ekstraklasy, a licencję UEFA Pro Brosz zdobył 14 lipca 2010 roku, już jako trener Piasta Gliwice.
Do Gliwic trafił 15 czerwca 2010 roku, gdy Piast spadł z ekstraklasy i tracił kręgosłup: odeszli m.in. Kamil Glik i Kamil Wilczek. Przebudowywał kadrę, stawiając na młodych, a klub musiał szukać oszczędności i, jak mówił po latach, podejmować trudne decyzje personalne. Pierwszy sezon w I lidze nie przyniósł awansu, mimo to zarząd zaufał trenerowi. 27 maja 2012 roku Piast pokonał 3:0 Zawiszę Bydgoszcz przed 9362 widzami i wrócił do ekstraklasy. W sezonie 2012/2013, jako beniaminek, zajął czwarte miejsce, najwyższe w historii klubu, i zagrał w eliminacjach Ligi Europy. Po tym sezonie z zespołu odeszli kluczowi zawodnicy, a Brosz wprowadzał młodych, m.in. Kornela Osyrę i Bartosza Szeligę. Po remisie ze Śląskiem Wrocław klub rozstał się z nim 7 maja 2014 roku. Jesienią 2014 roku został radnym powiatu gliwickiego. Wcześniej, w przerwie zimowej sezonu 2012/2013, spędził z asystentem Dariuszem Dudkiem tydzień w Realu Madryt, oglądając treningi zespołu Jose Mourinho. José Mourinho nazywał swoim autorytetem, a Adama Nawałkę wzorem dla wielu trenerów.
Od 25 czerwca 2015 roku prowadził Koronę Kielce w ekstraklasie, która mimo gry w grupie spadkowej utrzymała się, i odszedł po sezonie.
3 czerwca 2016 roku został trenerem Górnika Zabrze, który właśnie spadł z ekstraklasy. W sezonie 2016/2017 po sześciu kolejkach miał zaledwie jedno ligowe zwycięstwo, choć wyeliminował z Pucharu Polski Legię Warszawa. Na wiosnę awans dawał mu, według wyliczeń, szansę około jednego procenta. Brosz zmniejszył rolę doświadczonych zawodników na rzecz młodych wychowanków regionu, jak Szymon Żurkowski, a Igor Angulo, który wcześniej w tym roku trafił tylko raz, popisał się w meczu z Chojniczanką Chojnice (6:1), od którego zaczęła się seria zwycięstw. W ostatnim domowym meczu (4:0 z Podbeskidziem) na trybunach było blisko 20 tysięcy widzów. W sezonie 2017/2018 beniaminek zajął czwarte miejsce i zagrał w eliminacjach Ligi Europy, po raz pierwszy od 24 lat. Brosz pracował w Zabrzu do końca maja 2021 roku. Mówił, że przez pięć lat liczba reprezentantów młodzieżowych w klubie wzrosła z jednego do kilkunastu, a po odejściu odrzucał oferty z Polski i z zagranicy, by odpocząć z rodziną.
19 stycznia 2022 roku PZPN powierzył mu reprezentację U-19. Przez półtora roku przetestował prawie 70 zawodników. Na Euro U-19 na Malcie w lipcu 2023 roku Polska przegrała 0:2 z Portugalią, wygrała 2:0 z Maltą i zremisowała 1:1 z Włochami, późniejszymi mistrzami, walcząc z nimi o półfinał do końca. Po turnieju PZPN zaproponował mu kadrę U-18, której nie przyjął, i związek zakończył współpracę.
19 marca 2024 roku objął Bruk-Bet Termalicę Nieciecza, zagrożoną spadkiem z I ligi, po Mariuszu Lewandowskim. Pierwszych pięć meczów dało tylko dwa punkty, bo zmieniał treningi, system i styl. Na koniec sezonu drużyna wygrywała, a w sezonie 2024/2025 prowadziła w tabeli po rundzie jesiennej i zajęła drugie miejsce, co dało awans do ekstraklasy. Jako beniaminek w sezonie 2025/2026 tracił wiele goli i spadł 3 maja 2026 roku po porażce 1:5 z GKS Katowice, ostatecznie jako ostatni. Klub nie zwolnił trenera, a Brosz zdecydował się zostać, bo miał ważny kontrakt do 30 czerwca 2027 roku.
W Niecieczy najczęściej gra trzema obrońcami: w meczach z zapisanym ustawieniem dominowało 3-4-3, a pozostałe warianty też miały trzech obrońców. Zespół ma reagować po odbiorze w kilka sekund i kończyć akcję strzałem, a stałe fragmenty gry stały się specjalnością drużyny.
W Piaście grał ofensywnie, z bocznymi obrońcami wchodzącymi w ataki, co wiązało się z ciągłym ryzykiem w pojedynkach jeden na jednego i z wieloma straconymi bramkami. Zapowiadał, że w tym systemie wszyscy bronią i atakują. W Odrze wielki nacisk kładł na taktykę, a rywala nie pokazywał, tylko analizował własną grę, żeby nie kumulować stresu. Mówił, że nikomu nie zamyka drzwi: o składzie decyduje forma z treningów.
Konsekwentnie stawia na młodych ludzi z regionu i rozwój małymi krokami. Po pierwszym meczu na Malcie sztab zauważył, że drużyna nie strzela zza pola karnego. W 2009 roku mówił, że woli skoncentrować się na pracy niż na udzielaniu wywiadów. Opisywano go jako nieco zamkniętego w sobie, ale nie bojącego się czarnej roboty.
„To lepsze niż jeden siedmiomilowy krok, po którym trzeba wykonać osiem kroków w tył” (grudzień 2012, o rozwoju Piasta w ekstraklasie).
„W piłce liczą się czyny, nie słowa” (grudzień 2017, w Górniku Zabrze).
94
mecze
1,53
punktu na mecz
41
zwycięstw · 21 remisów, 32 porażki
| Okres | Klub | Pkt/mecz | |||
|---|---|---|---|---|---|
| od marca 2024od 1 ligi do Ekstraklasy | od 1 ligi do Ekstraklasy | 94 | 41-21-32 | 1,53 | |
| 2022–2023 | |||||
| 2016–2021Ekstraklasa | Ekstraklasa | 109 | 39-28-42 | 1,33 | |
| 2015–2016 | |||||
| 2010–2014 |
wtorek, 27 października · Puchar Polski, 1/16 finału
sobota, 31 października · 1 liga, 13. kolejka





