Lewonożny skrzydłowy schodzący z prawej flanki do środka, czterokrotny król strzelców Premier League i trzeci strzelec w historii Liverpoolu.
Urodził się 15 czerwca 1992 roku w Nagrig, małej wsi w egipskiej Delcie Nilu, około trzech godzin jazdy samochodem od Kairu. Jako nastolatek trafił do El Mokawloon (Arab Contractors) w Kairze. Ze szkoły wychodził o dziewiątej rano, po dwóch lekcjach, i nawet pięcioma lokalnymi autobusami dojeżdżał na treningi, pięć razy w tygodniu.
W drużynie młodzieżowej nie był podstawowym zawodnikiem i grał na lewej obronie. Trener Said El Shishiny przesunął go na prawe skrzydło ze względu na szybkość. Wspominał też, jak po wygranej 4:0 z ENPPI zastał go zapłakanego w szatni, bo Salah nie strzelił gola. Obiecał mu wtedy, że w następnym sezonie będzie najlepszym strzelcem drużyny.
W seniorskiej lidze egipskiej zaczął grać w El Mokawloon w sezonie 2009/10. W 2011 roku, w czasie młodzieżowych mistrzostw świata w Kolumbii, oferowano go Legii Warszawa, ale klub z tej możliwości nie skorzystał.
Na początku 2012 roku, po tragedii na stadionie w Port Saidzie, egipską ligę zawieszono. FC Basel zorganizował wtedy sparing z reprezentacją Egiptu do lat 23 przede wszystkim po to, by zobaczyć Salaha na żywo. Zagrał tylko drugą połowę, a prezes klubu Bernhard Heusler mówił potem, że nigdy w życiu nie widział tak szybkiego piłkarza. W kwietniu 2012 roku Egipcjanin przeszedł do Bazylei.
Trener Murat Yakin wprowadzał go do zespołu stopniowo. Według Philippa Degena, kolegi z drużyny, szybkość była jego główną bronią, a lewa noga była jeszcze słabo rozwinięta. W ćwierćfinale Ligi Europy w 2013 roku Salah strzelił gola Tottenhamowi Hotspur, a Bazylea awansowała po rzutach karnych. W fazie grupowej Ligi Mistrzów 2013/14 trafiał w obu meczach z Chelsea: wyrównał na Stamford Bridge, a w Bazylei zdobył zwycięskiego gola w końcówce.
Te mecze zwróciły na niego uwagę Chelsea. W styczniu 2014 roku Salah oficjalnie przeszedł do londyńskiego klubu, choć chciał go też Liverpool. W Chelsea grał niewiele i w trakcie sezonu 2014/15 został wypożyczony do ACF Fiorentina. Po pół roku przeniósł się do AS Roma. We Włoszech poprawił dyscyplinę taktyczną i przygotowanie kondycyjne.
1 lipca 2017 roku został piłkarzem Liverpool FC, który zapłacił za niego rekordową wówczas w historii klubu kwotę. Część ekspertów wątpiła, czy zawodnik, który nie poradził sobie w Chelsea, sprosta wymaganiom Liverpoolu. W pierwszych dwunastu meczach ligowych dla klubu strzelił więcej goli niż Robbie Fowler i pobił jego rekord. Za podkręcony strzał w meczu z Evertonem z tego sezonu dostał później Nagrodę Puskása.
Na koniec pierwszego sezonu, w finale Ligi Mistrzów 26 maja 2018 roku w Kijowie, zszedł z boiska z kontuzją barku, a Liverpool przegrał z Realem Madryt 1:3. Rok później, 1 czerwca 2019 roku w Madrycie, wykorzystał rzut karny w drugiej minucie finału z Tottenhamem, a Liverpool wygrał 2:0. W 2019 roku zdobył z klubem jeszcze Superpuchar Europy i klubowe mistrzostwo świata, po finale z Flamengo w Dosze.
W sezonie 2019/20 Liverpool zdobył pierwsze mistrzostwo Anglii od 30 lat. W styczniu 2020 roku Salah strzelił w końcówce gola na 2:0 z Manchesterem United. W marcu 2023 roku dwoma golami w wygranej 7:0 z Manchesterem United wyprzedził Robbiego Fowlera i został najlepszym strzelcem Liverpoolu w historii Premier League.
Pod wodzą Arne Slota umówił się z trenerem, że będzie mniej bronił w zamian za więcej gry w ataku. W sezonie 2024/25 Liverpool znów został mistrzem Anglii, a Salah jako pierwszy piłkarz w jednym sezonie zdobył Złotego Buta, nagrodę Playmaker i tytuł Piłkarza Sezonu Premier League. Stał się wtedy także najskuteczniejszym zagranicznym piłkarzem w historii ligi.
W grudniu 2025 roku trzy kolejne mecze ligowe zaczynał na ławce. Po remisie 3:3 z Leeds United powiedział, że klub „rzucił go pod autobus”, a jego relacja z trenerem przestała istnieć. W marcu 2026 roku Liverpool ogłosił, że Salah odejdzie po sezonie, rok przed końcem kontraktu. Pożegnał się 24 maja 2026 roku na Anfield, w meczu z Brentfordem zakończonym remisem 1:1, asystą przy golu Curtisa Jonesa. Mówił potem, że płakał więcej niż kiedykolwiek w życiu. Z Liverpoolu odszedł jako trzeci strzelec w historii klubu, za Ianem Rushem i Rogerem Huntem.
W sierpniu 2026 roku jako wolny zawodnik przeszedł do Trabzonsporu. W Süper Lig zadebiutował 15 sierpnia, wchodząc z ławki w wyjazdowym meczu z Kasımpaşą, zremisowanym 1:1.
Podstawą jego gry jest szybkość. Ustawiony na prawym skrzydle, często schodzi do środka: wbiega łukiem za linię obrony w prawą półprzestrzeń albo przyjmuje piłkę i ścina na lewą nogę, by uderzyć podkręconym strzałem przy dalszym słupku. Do strzału przygotowuje się zwodem ciała, przerzucając piłkę z dala od obrońcy. Lewą nogę, słabą jeszcze w Bazylei, rozwinął tak, że to nią zdobywa większość goli.
W Liverpoolu Jürgena Kloppa nie był klasyczną „dziewiątką”: w ofensywnym tercecie z Roberto Firmino i Sadio Mané to skrzydłowi kończyli akcje, a Firmino łączył grę. Pracował też bez piłki, doskakiwał do lewego środkowego obrońcy rywala i uczestniczył w kontrpressingu. U Arne Slota zwolniono go z części zadań defensywnych; częściej prowadził piłkę i więcej kreował.
W 2011 roku grał w młodzieżowych mistrzostwach świata w Kolumbii. W seniorskiej reprezentacji Egiptu zadebiutował jako 19-latek, 3 września 2011 roku we Freetown, w meczu eliminacji Pucharu Narodów Afryki z Sierra Leone. Pierwszego gola strzelił w październiku tego roku Nigrowi. Na igrzyskach olimpijskich w Londynie w 2012 roku trafiał w każdym meczu grupowym, z Brazylią, Białorusią i Nową Zelandią, a Egipt doszedł do ćwierćfinału.
Na Pucharze Narodów Afryki 2017 w Gabonie Egipt przegrał w finale z Kamerunem 1:2, a Salah trafił do jedenastki turnieju. 8 października 2017 roku w Borg El Arab strzelił oba gole w wygranej 2:1 z Kongiem, drugiego z rzutu karnego w 95. minucie. Egipt awansował na mundial po raz pierwszy od 1990 roku.
Na mistrzostwa świata w Rosji pojechał z kontuzją barku z finału Ligi Mistrzów i nie zagrał w pierwszym meczu z Urugwajem, rozegranym w dniu jego 26. urodzin. W drugim spotkaniu wykorzystał rzut karny, ale Egipt przegrał z Rosją 1:3 i odpadł po fazie grupowej.
W 2019 roku został kapitanem reprezentacji. Na Pucharze Narodów Afryki 2019 w Egipcie gospodarze odpadli w 1/8 finału. Na turnieju w Kamerunie, rozegranym na przełomie 2021 i 2022 roku, Egipt przegrał finał z Senegalem w rzutach karnych po remisie 0:0. Salah miał wykonywać piąty rzut karny, ale seria skończyła się wcześniej. Na Pucharze Narodów Afryki 2023, rozegranym w styczniu 2024 roku na Wybrzeżu Kości Słoniowej, w meczu z Ghaną doznał urazu mięśnia dwugłowego uda i wrócił na leczenie do Liverpoolu.
8 października 2025 roku strzelił dwa gole w wygranej 3:0 z Dżibuti, która dała Egiptowi awans na mundial 2026. Puchar Narodów Afryki w Maroku Egipt zakończył na czwartym miejscu. W styczniu 2026 roku przegrał mecz o trzecie miejsce z Nigerią w rzutach karnych, a Salah nie wykorzystał swojego.
Na mistrzostwach świata 2026 strzelił gola w wygranej 3:1 z Nową Zelandią, pierwszym zwycięstwie Egiptu w historii mundiali. W 1/16 finału z Australią, po remisie 1:1, wykorzystał rzut karny w serii jedenastek „panenką”, a Egipt wygrał 4:2 i awansował do 1/8 finału. W 1/8 finału Egipt prowadził z Argentyną 2:0, ale przegrał 2:3.
276
z 360 możliwych
2
co 138 minut
0
Łącznie · Na 90 min
4:0
Trabzonspor64–4:0Trabzonspor2:1
Başakşehir9010,02:1Başakşehir10,00:1Ferencvarosi TC90–0:1Ferencvarosi TC
1:1Trabzonspor326,71:1Trabzonspor6,7
