Teremas Moffi

Pochodzenie

Urodził się 25 maja 1999 roku w Calabar w Nigerii. Jako nastolatek trenował w akademii w Lagos. Gdy musiał wrócić do Calabar na egzaminy, do Lagos przyjechał agent szukający napastnika. Nie zobaczył go na boisku, ale zadzwonił do jego ojca z propozycją wyjazdu do Londynu. Moffi miał wtedy 17 lat. W Anglii chodził do szkoły Buckswood i grał w jej akademii piłkarskiej. Wspominał, że pierwsze tygodnie były trudne, bo nie rozumiał brytyjskiego akcentu.

Kariera

Zawodowo zaczynał na Litwie. W sierpniu 2017 roku trafił do Kauno Žalgiris, a później do rywala z ligi, FK Riteriai. W Riteriai strzelił 20 goli w 31 meczach i został wybrany piłkarzem sezonu. W styczniu 2020 roku kupił go belgijski KV Kortrijk. Pięć goli w dziewięciu meczach wystarczyło, by w październiku 2020 roku podpisał czteroletni kontrakt z francuskim FC Lorient. Dla Kortrijk była to największa sprzedaż w historii klubu. Sam mówił, że ścieżka z Litwy przez Belgię do Francji była „Bożym tempem”.

W Ligue 1 od razu został jednym z najgroźniejszych napastników. W styczniu 2021 roku strzelał w pięciu meczach z rzędu, a ostatnia z tych bramek, w doliczonym czasie, dała Lorient zwycięstwo 3:2 nad Paris Saint-Germain, pierwszą porażkę drużyny pod wodzą Mauricio Pochettino. Zdobył w tamtym sezonie 14 goli ligowych, o jednego więcej niż Victor Osimhen w ostatnim sezonie w Lille, a Lorient walczył o utrzymanie do ostatniego meczu. Pod koniec sezonu patrzył na tabelę strzelców i widział w niej obok siebie Kyliana Mbappé i Memphisa Depaya. W pierwszej połowie sezonu 2022/2023 miał w lidze 12 goli, drugi wynik w Ligue 1 w chwili przejścia do Nicei.

31 stycznia 2023 roku OGC Nice ogłosiło wypożyczenie z obowiązkiem wykupu. Prezes klubu Jean-Pierre Rivère mówił, że transfer doszedł do skutku dzięki determinacji samego zawodnika, a dyrektor sportowy Florent Ghisolfi nazwał go „nowoczesnym napastnikiem”. W styczniu 2026 roku Nice wypożyczyło go do FC Porto, gdzie znów trenował go Francesco Farioli. Pierwszego gola dla Porto strzelił w trzecim występie, w lutym w wygranym 3:1 meczu z Arouca. Trafił też w pierwszym meczu 1/8 finału Ligi Europy z VfB Stuttgart.

24 sierpnia 2026 roku został zawodnikiem Hamburger SV, beniaminka Bundesligi. Powiedział, że decydująca była rozmowa z trenerem, a także kibice i kierunek, w którym zmierza klub.

Sukcesy

• 2026 Mistrzostwo Portugalii z FC Porto
• 2024 Srebrny medal Pucharu Narodów Afryki z Nigerią

Styl gry

To lewonożny napastnik, którego dyrektor sportowy HSV Claus Costa opisuje jako trudnego do upilnowania ze względu na warunki fizyczne, determinację i styl gry. Potrafi atakować przestrzeń za plecami obrońców, ma dużą obecność w polu karnym i wykonuje pracę w obronie. Podobnie widział go dyrektor Nicei Florent Ghisolfi: grający tyłem do bramki, ale i biegający za linię obrony, szybki i silny, zdolny do wielu powtarzanych sprintów i zachowujący spokój w polu karnym. Moffi mówił, że poza strzelaniem goli lubi pracować dla drużyny. O sobie powiedział też, że jest silny, nie zawsze najszybszy, ma czucie gry, a o wyniku decyduje dla niego ustawienie się we właściwym miejscu i czasie.

Reprezentacja

Pierwsze powołanie od Gernota Rohra dostał po hat-tricku w lidze francuskiej w meczu z Bordeaux. W reprezentacji Nigerii zadebiutował w czerwcu 2021 roku w towarzyskim meczu z Kamerunem. Pierwszy mecz o stawkę zagrał we wrześniu 2021 roku, w wygranym 2:1 spotkaniu eliminacji mistrzostw świata z Wyspami Zielonego Przylądka.

Na Puchar Narodów Afryki 2023, rozgrywany na przełomie 2023 i 2024 roku, początkowo nie dostał powołania. Znalazł się w kadrze w styczniu 2024 roku, kiedy z turnieju wypadł kontuzjowany Victor Boniface. W finale 11 lutego 2024 roku Nigeria przegrała z Wybrzeżem Kości Słoniowej 1:2, a Moffi wszedł na boisko w 86. minucie.