Sean Dyche Team

Żelazna defensywa

Nie da się ukryć, że taktyka Burnley opiera się przede wszystkim na obronie dostępu do własnej bramki. Defensywa w zespole Seana Dyche’a stanowi prawdziwy monolit. Dowodzi nią do niedawna jeszcze łączony z grą w reprezentacji Polski James Tarkowski, który wyrósł w tym sezonie na jednego z najlepszych defensorów w lidze. „The Clarets” stracili w tym sezonie zaledwie 29 bramek. Jest to trzeci wynik w lidze, a lepsze są tylko obie ekipy z Manchesteru będące na czele tabeli. Już w zeszłym sezonie obrona była bardzo mocnym punktem zespołu z Turf Moor, który stracił wtedy tylko 55 bramek, co na tle sąsiadów z dna tabeli (Hull straciło 80 bramek) jest wynikiem bardzo solidnym.

Taka poprawa w tej kampanii jest trochę zaskakująca, ponieważ przed rozpoczęciem sezonu do Evertonu odszedł dotychczasowy lider defensywy Michael Keane. Jak widać, i z tym Sean Dyche potrafił sobie poradzić, a nawet sprawić, że wyszło im to na lepsze. Bardzo ważnym elementem defensywy jest również bramkarz Nick Pope. Anglik w tym sezonie zachował 11 czystych kont, co daje mu 5. miejsce spośród bramkarzy w Premier League. Wiele razy zachwycał akrobatycznymi paradami, jak chociażby w meczu z Manchesterem City, w którym świetnie bronił strzały Gabriela Jesusa.

Co ciekawe, defensywa Burnley została utworzona za zaledwie siedem milionów funtów! Dla porównania, Manchester City Pepa Guardioli wydał na obronę 281 milionów funtów, a stracił w tym sezonie Premier League tylko cztery bramki mniej. To pokazuje, jak świetną pracę również w sprawie transferów wykonuje Sean Dyche wraz ze swoimi współpracownikami. Nikt przypadkowy w tym zespole na pewno się nie pojawi.

Wyjazdy

To, co chyba najbardziej kulało w zeszłym sezonie w Burnley, to gra na wyjazdach. W 19 spotkaniach rozgrywanych w roli gości aż 14 kończyło się porażkami. Właśnie głównie to sprawiło, że „The Clarets” byli tak nisko w tabeli w zeszłym sezonie. Na Turf Moor, które w zeszłym sezonie słusznie zostało obwołane mianem „twierdzy”, zespół przegrał tylko sześć meczów, a wygrał aż dziesięć. Trudno ocenić, co było przyczyną takiej, a nie innej postawy. Na pewno łatwiej się broni na własnym stadionie niż na wyjeździe, a właśnie obrona to główna broń drużyny Dyche’a. Trudno się gra w obronie na obcym terenie, gdy jest się beniaminkiem, ponieważ każdy gospodarz od razu stara się jak najmocniej naciskać.

W tym sezonie jednak całkowicie się to zmieniło. Na 17 do tej pory rozegranych meczów na wyjeździe Burnley przegrało zaledwie cztery! Kiedy dołożymy do tego to, że Turf Moor pozostało „twierdzą”, chociaż może już nie tak mocną, to widzimy, że to jest bardzo ważny element tegorocznego sukcesu. Pomogło w tym na pewno zrzucenie brzemienia beniaminka. Do tego rywale po poprzednim sezonie nabrali szacunku do zespoły „The Clarets”, wiedząc już, na co ich stać. Myślę jednak, że przeciwnicy również nie spodziewali się aż tak wysokiej formy 16. zespołu w zeszłym sezonie, co w wielu meczach było dla nich wielkim zaskoczeniem. Zresztą to wszystko, co dzieje się w tym sezonie, jest z pewnością zaskoczeniem nawet dla Seana Dyche’a.

Czas na Europę

Burnley już praktycznie może być pewne awansu do kwalifikacji Ligi Europy. Trzeba mu oddać, że jak najbardziej zasłużyło sobie na to, i życzyć, aby ta historia za szybko się nie skończyła. Ten zespół z liczącego zaledwie 70 tysięcy mieszkańców miasta zrobił niesamowity krok naprzód w ostatnich latach, co głównie jest zasługą ich menedżera, Seana Dyche’a. Niektórzy już porównują dzisiejsze sukcesy do tych, jakie klub odnosił w latach 20. i 60. zeszłego wieku. Trudno jednak się z tym zgodzić, ponieważ wtedy zdobył dwa mistrzostwa kraju, a teraz zajmuje 7. czy też 6. miejsce. Chociaż kto wie? Może w najbliższym czasie uda się dojść i do zdobycia mistrzostwa. Skoro Leicester się udało, to czemu miałoby się nie udać „The Clarets”?