Zgrupowanie reprezentacji Polski nareszcie dobiegło końca. Za nami dwa mecze, które mogły obudzić w nas, polskich kibicach, naprawdę dużo frustracji. Najpierw porażka z Rumunią w Bukareszcie, a trzy dni później remis po dość słabym meczu ze Szwecją. Zgrupowanie, które było dla nas naprawdę nieudane. Będziemy chcieli wszyscy o nim jak najszybciej zapomnieć… Zagrała na nim kadra, z którą dzisiaj niestety trudno jest jakiemukolwiek polskiemu kibicowi się identyfikować. Czy mimo wszystko możemy kogoś wyróżnić? Czy istnieje w tej grupie piłkarz, który wybijał się swoją grą na tle reszty? Jeżeli tak, o kim mowa? A z drugiej strony, kto spisał się ze wszystkich najgorzej? Zapraszamy do lektury.
Przedstawiamy zestawienie największych wygranych, a z drugiej strony barykady, największych przegranych minionego, listopadowego zgrupowania reprezentacji Polski. Postanowiliśmy postawić na czterech bohaterów i czterech antybohaterów. Kto w meczach z Rumunią (1:2) oraz ze Szwecją (1:1) najbardziej się wyróżniał, a kto do oczekiwanego poziomu nie „dojechał”?
Wygrani zgrupowania
Piotr Zieliński
Nic nowego. Zawodnik Interu Mediolan od dłuższego czasu pokazuje, że jest najważniejszym zawodnikiem tej kadry i po raz kolejny to udowodnił. Na początku w zasadzie zrobił to za niego cały środek pola w przegranym meczu z Rumunią… Bez kreatywnego Zielińskiego on nie istniał. Patrząc na mecz ze Szwecją, w końcu widać było jakąkolwiek płynność, gdyż był tam Zieliński. Można być niemal przekonanym, że gdyby był dostępny na pierwszy mecz tego zgrupowania, reprezentacja Polski przynajmniej by nie przegrała. Pan Piłkarz.
Robert Lewandowski będzie miał swoich następców, a reprezentacja Polski bez niego będzie działała. Już w sumie poniekąd to robi. Zastąpienie kogoś takiego jak Piotr Zieliński będzie dużo większym wyzwaniem. Tak kreatywnego zawodnika w kadrze dawno nie mieliśmy i wydaje się, że długo nie będziemy mieli. Największy wygrany tego zgrupowania, bez dwóch zdań. Po raz kolejny udowodnił, że bez niego kadra nie istnieje. Jesteśmy od niego uzależnieni – takie są fakty. Cieszmy się, póki możemy go oglądać na boisku.
Adrian Benedyczak
Być może tu rodzi nam się ktoś, kto będzie mógł zastąpić Roberta Lewandowskiego w reprezentacji Polski! Pomimo niezłych występów Mateusza Żukowskiego trochę brakowało mu w naszej kadrze konkretów. Takie dowiózł Adrian Benedyczak. Najpierw wszedł w spotkaniu z Rumunią i mimo tego, że nie miał zbyt dużo czasu, wykazał się bardzo imponującą aktywnością pod bramką rywala, oddając dwa naprawdę groźne strzały. Gdyby nie dobre interwencje golkipera naszych rywali, być może udałoby się to spotkanie chociaż zremisować. Benedyczak zdecydowanie ożywił grę po wejściu.
Docenił to Jan Urban, który na niego postawił już od pierwszej minuty w starciu ze Szwecją. Jak odpowiedział napastnik Kasimpasy? Golem. Znalazł się w dogodnej sytuacji i pewnie uderzył na bramkę Szwedów. Pokazał, że może być istotną częścią tej reprezentacji. Wysoki, silny, z instynktem strzeleckim pod bramką rywala. Do tego jest w świetnej formie również w klubie, także widać u niego pewną ciągłość. Trzeba w niego inwestować – to świetny piłkarz. Niezależnie od tego, kto będzie selekcjonerem, Adrian Benedyczak to na obecne możliwości „must have” naszej kadry narodowej.
Kacper Potulski
Kolejny, który po tym zgrupowaniu wyrasta nam na pewniaka do kolejnych powołań. Obrońca, którego nam po prostu potrzeba. Przy chwiejnym Bednarku czy Kiwiorze wydaje się on na tę chwilę pewniejszą opcją od obu defensorów FC Porto. Może popełnił błąd przy jednej z bramek Rumunów w pierwszym meczu, ale całościowo na tym zgrupowaniu pokazał, że jest naprawdę jakościowym graczem. Pokazał, że Jan Urban popełnił olbrzymi błąd, dając mu wcześniej tak mało szans na grę.
Miejmy nadzieję, że tym zgrupowaniem nie tylko nam, ale i osobom decydującym udowodnił, że już na tak wczesnym etapie jego kariery, spokojnie, bez większych wątpliwości, można mu zaufać. Szybki, agresywny, pewny siebie. Być może w końcu znaleźliśmy „nowego Kamila Glika”, którego szukaliśmy od dłuższego czasu. Materiał na lidera tej kadry, jeżeli chodzi o grę obronną… Na lata!
Sławomir Abramowicz
Wskoczył do bramki za Bartłomieja Drągowskiego, który, choć nie zagrał źle przeciwko reprezentacji Rumunii i zaliczył nawet kilka niezłych interwencji, to jednak nie uchronił nas od porażki. To zdecydowanie uczynił Sławomir Abramowicz w starciu ze Szwecją. Gdyby nie jego genialna gra na linii tego wieczoru, Polska na pewno by przegrała. Oczywiście, nie był to idealny występ, gdyż widać było stres i to, że jego gra na przedpolu i w grze nogami generalnie pozostawiała sporo do życzenia.
Ostatecznie jego błędy nie skończyły się niczym złym, a bramkarz Jagiellonii finalnie został bohaterem. Nie będziemy mitologizować jego występu, jednak faktem jest to, że został jednym z wygranych tego zgrupowania. Dał się poznać wielu polskim kibicom, którzy na co dzień nie oglądają Ekstraklasy lub przynajmniej jego meczów. I to z jak najbardziej pozytywnej strony! Być może zapewnił sobie kolejne powołania. Może nie jako pierwszy wybór, bo dalej istnieje Marcin Bułka czy Kamil Grabara. Ale jako jedna z opcji, na pewno!
Przegrani zgrupowania
Jakub Kiwior
Choć Jakub Kiwior zagrał tylko w jednym z dwóch opisywanych meczów, jako najgorszy gracz masakry w Bukareszcie, po prostu musiał się tu znaleźć. Był zamieszany w oba gole reprezentacji Rumunii i popełniał masę błędów, prowadzących rywali do kolejnych i kolejnych akcji pod bramką Bartłomieja Drągowskiego. Gdyby nie dobra asekuracja kolegów z zespołu, kto wie, czy nie skończyłoby się wyżej. A poza jednym dobrym podaniem za linię obrońców do dobrze wchodzącego w pole karne Matty’ego Casha, niekoniecznie się czymkolwiek popisał. Szczególnie w grze obronnej. Jeżeli chodzi o ten aspekt, trudno, aby było gorzej. Dostał też dość głupią, wynikającą z jego wcześniejszego błędu żółtą kartę.
Ta wykluczyła go ze spotkania ze Szwecją, choć patrząc na jego reprezentacyjną formę, można zastanawiać się, czy akurat tutaj siły naszej kadry przypadkiem tą absencją obrońca FC Porto nie zwiększył. Najgorsze spotkanie 26-latka od dawna, a przecież generalnie nie jest on zbyt często za grę z orzełkiem na piersi chwalony. Naturalnie pojawia się wątpliwość – czy dalsze stawianie go tylko dlatego, że gra dobrze w mocnym klubie w solidnej lidze i ma doświadczenie w Arsenalu, w ogóle ma sens… Czy nie lepiej postawić na kogoś innego? Ostatnio nie grał dobrze, bo był na nieswojej pozycji. Teraz nie ma żadnego usprawiedliwienia.
Karol Świderski
Zagrał bardzo słabo przeciwko reprezentacji Rumunii i nie wyszedł naprzeciw Szwecji. Bardzo słusznie! Nie mamy wątpliwości – Jan Urban robi mu krzywdę, powołując go do reprezentacji i dając jeszcze pierwszy plac w tak ważnym meczu, jakim było starcie z Rumunią. Nie powinien być tak istotnym piłkarzem na boisku. Powiedzmy sobie szczerze – jest na dziś dzień swoim poziomem po prostu za słaby na reprezentację Polski.
Porażka jego osoby na tym zgrupowaniu polega na potwierdzeniu tego, że dzisiaj jest po prostu kadrze nieprzydatny. Zdecydowanie wolimy oglądać innych zawodników. Frustracja polskiego kibica jeszcze bardziej narasta, jeżeli weźmiemy pod uwagę to, czyim kosztem Karol Świderski do tej reprezentacji się dostał – o tym jednak później. Kibice mają go dość i patrząc na starcie z Rumunią, zupełnie się temu nie dziwimy.
Sebastian Szymański
Mimo dobrej formy klubowej, niestety nie potrafił potwierdzić swojej dobrej dyspozycji w reprezentacji Polski. Mecz z Rumunią zaliczył słaby, gdyż o ile był aktywny, o tyle popełniał strasznie dużo błędów w rozegraniu i widać było, że pod nieobecność Piotra Zielińskiego kompletnie nie uniósł zadania, jakim miało być rządzenie środkiem pola. Niestety, drugi mecz przeciwko Szwecji nie był w jego wykonaniu dużo lepszy. A nawet jeżeli popełniał mniej błędów w rozegraniu i był generalnie bardzo aktywny w grze, zaliczył niezwykle frustrujące spotkanie. Nie można mu na pewno zarzucić zaangażowania, woli walki, ani tego, że jest po prostu bardzo jakościowym zawodnikiem – nie zrozumcie nas źle. Faktem jest jednak to, że miał trzy stuprocentowe okazje i je wszystkie zmarnował. Gdyby nie jego słabe zachowanie pod bramką rywala, Polska mogła nawet ze Szwecją wygrać. Dlatego też ląduje wśród przegranych zgrupowania.
Co musimy jeszcze raz podkreślić, naprawdę doceniamy pracę wkładaną przez Sebastiana Szymańskiego i na pewno znalezienie się jego osoby na tej liście nie oznacza tego, że powinniśmy z niego rezygnować. W żadnym wypadku! Oczywiście, że grał lepiej od Świderskiego i tu absolutnie nie chcemy tych dwóch zawodników ze sobą zestawiać. Sebastian Szymański jest tej kadrze potrzebny i trzeba pamiętać, że on zaliczał tu także udane występy. Niestety jesteśmy jednak trochę jako kibice tej reprezentacji zawiedzeni. A to wszystko dlatego, że po prostu zdajemy sobie wszyscy sprawę, że po prostu stać go na więcej.
Jan Urban
Największy przegrany zgrupowania. Kibice już po ostatnim zgrupowaniu stracili do niego resztki zaufania. A jeżeli nie stało się tak w październiku, na pewno wydarzyło się to teraz. Jan Urban, poza Cezarym Kuleszą, jest dzisiaj postacią, która uznawana jest za największy problem tej reprezentacji. Nie ma co się dziwić. Od początku było nie tak, jak być powinno. Powołanie Karola Świderskiego kosztem Karola Czubaka, Bartosza Nowaka czy nawet Piotra Samca-Talara. Od początku wiedzieliśmy, że to absurd… Wszyscy poza Janem Urbanem i może kilkoma kibicami Widzewa Łódź. Powołanie Łukasza Poręby, któremu nie daje się szans (kilka minut ze Szwecją to dość niewiele). Brak powołania dla Łukasza Skorupskiego pomimo problemów kadrowych z bramkarzami. Tu nic nie trzymało się kupy. Również gra naszej reprezentacji, gdyż kadra zdawała się wychodzić na boisko bez „mapy”. A od tego, żeby ją dawać, ewidentnie jest już trener. Włączamy do tego całego chaosu późniejsze wypowiedzi selekcjonera, który na konferencjach prasowych nieudolnie próbował się tłumaczyć.
W reprezentacji jest mało czasu na pracę, a jeszcze z trzech terminów zrobiły się dwa.Jan Urban po przegranym meczu z reprezentacją Rumunii
Przepraszamy, ale takie tłumaczenia na odpowiedź na pytanie dotyczące słabej gry reprezentacji nie do końca do nas przemawiają. Tak się składa, że nasi rywale mieli tyle samo czasu, a z pewnością dysponują niższą jakością piłkarską od „Biało-Czerwonych”. Zestawiając to wszystko, nie ma co się dziwić, że Jana Urbana generalnie trudno za cokolwiek dzisiaj cenić. A mówimy tu o trenerze, który przed przygodą w kadrze cieszył się bardzo dobrą opinią publiczną.

Reprezentacja Polski zniszczyła kolejnego trenera. Na dziś jest on największym przegranym zgrupowania. Na ten moment nie ma informacji o jego zwolnieniu, ale mimo remisu ze Szwecją, taka decyzja nie byłaby zaskoczeniem. Jan Urban się pogubił i właśnie dlatego znalazł się w tej części tego artykułu. Jest twarzą słabości reprezentacji Polski, niestety.











