Rani Khedira

Pochodzenie

Urodził się 27 stycznia 1994 roku w Stuttgarcie. Zaczynał w TV Oeffingen, a całą resztę młodzieżowej kariery spędził w VfB Stuttgart. Od U-15 do U-19 grał w młodzieżowych reprezentacjach Niemiec. Jego ojciec pochodzi z Tunezji. Starszy brat Sami został z Niemcami mistrzem świata w 2014 roku.

W juniorach VfB grał z Joshuą Kimmichem. Obaj spotkali się potem w sezonie 2014/2015 w RB Lipsk, a po latach jako rywale w Bundeslidze. W 2022 roku Khedira mówił, że to prawdopodobnie najlepszy defensywny pomocnik na świecie.

Kariera

W Bundeslidze zadebiutował we wrześniu 2013 roku w barwach VfB Stuttgart. Do czerwca 2014 roku zagrał w niej dziewięć razy. Wtedy szef sportowy VfB Fredi Bobic uznał, że przy dużej konkurencji w środku pola lepszą perspektywę regularnej gry da mu inny klub. Khedira mówił, że kocha Stuttgart, ale jako młody piłkarz musi przede wszystkim grać. 16 czerwca 2014 roku VfB i RB Lipsk, świeżo awansowany do 2. Bundesligi, uzgodniły transfer 20-latka. Kluby zachowały w tajemnicy warunki finansowe.

W 2017 roku przeszedł z Lipska do FC Augsburg. Po czterech latach w Bawarii mówił, że jego celem było zostać na stałe piłkarzem Bundesligi i że to się udało. W ostatnim meczu dla Augsburga, w maju 2021 roku z Werderem Brema, strzelił gola na 1:0 i przybliżył klub do utrzymania.

Jeszcze w kwietniu 2021 roku Union Berlin ogłosił, że po wygaśnięciu kontraktu z Augsburgiem dołączy do niego bez odstępnego. Khedira tłumaczył, że przekonały go rozmowy z działaczami i rozwój klubu w ostatnich latach. Dyrektor Oliver Ruhnert nazwał go bardzo doświadczonym piłkarzem Bundesligi w najlepszym wieku. Już w pierwszym sezonie w Köpenick zagrał w 45 z 46 meczów, a opuścił jeden przez żółte kartki. W Köpenick został jednym z liderów drużyny.

W sezonie 2022/2023 strzelił pierwszego gola dla Unionu, w wygranym 2:0 meczu u siebie z Eintrachtem Frankfurt. 27 maja 2023 roku w ostatniej kolejce, w meczu z Werderem Brema, strzałem z okolic pola karnego w prawy dolny róg zdobył gola. Union zapewnił sobie dzięki temu Ligę Mistrzów po raz pierwszy w historii. Khedira był wtedy wicekapitanem. W sezonie 2023/2024 początek rozgrywek Ligi Mistrzów opuścił z powodu kontuzji, a swoimi 25 meczami pomógł Unionowi utrzymać się w Bundeslidze. W maju 2025 roku klub ogłosił przedłużenie jego umowy. W sezonie 2025/2026 często zakładał opaskę kapitańską, gdy Christopher Trimmel rzadziej grał, i strzelił pięć goli w Bundeslidze, najwięcej w karierze.

Styl gry

Jest defensywnym pomocnikiem, który gra bardzo fizycznie i rzuca się w każdy pojedynek, by wcześnie odebrać piłkę i osłonić obronę, a przy okazji rozpocząć kontratak. Trener RB Lipsk Domenico Tedesco chwalił po przegranym 1:3 meczu z Unionem w sierpniu 2022 roku jego fizyczną obecność i skuteczną agresywność. U Ursa Fischera pilnował też dyscypliny i zwartości formacji oraz kierował pressingiem na połowie rywala.

Steffen Baumgart podkreślał, że od lat jest dla zespołu ważny, także w słabszych okresach: ceni jego obecność na boisku, umiejętność organizowania i prowadzenia gry. Pod koniec sezonu 2024/2025 dostał bardziej ofensywną rolę, a w kolejnym coraz częściej dochodził do sytuacji strzeleckich. Mówił, że obejrzał wideo z występami najlepszych pomocników grających w ten sposób i pracował na treningach nad skutecznością. Za wzór podawał Enzo Fernándeza, Leona Goretzkę i brata Samiego, który uczył go, że obrońcy trudno jest powstrzymać zawodnika wbiegającego z głębi pola.

Reprezentacja

Jako junior reprezentował Niemcy, ale propozycję gry dla Tunezji odrzucił w trakcie kariery. Zmienił zdanie w 2026 roku, gdy selekcjoner Sabri Lamouchi zadzwonił do niego i spotkał się z nim w Berlinie. W marcu 2026 roku FIFA zatwierdziła zmianę federacji. 29 marca zadebiutował w reprezentacji Tunezji w wygranym 1:0 towarzyskim meczu z Haiti w Toronto. Nazwał to wyjątkową chwilą i możliwością gry dla kraju ojca.

Latem 2026 roku znalazł się w kadrze Tunezji na mundial w Ameryce Północnej. Tunezja przegrała wszystkie trzy mecze grupowe: 1:5 ze Szwecją, 0:4 z Japonią i 1:3 z Holandią. Khedira zagrał w każdym z nich. Z reprezentacją pożegnał się we wrześniu 2026 roku, po sześciu meczach. Oświadczył, że Tunezja ma wielu młodych, utalentowanych piłkarzy, którzy są gotowi wziąć odpowiedzialność, i że chce zrobić im miejsce.