Gabon
Bardzo szybki napastnik, król strzelców Bundesligi i Premier League, najlepszy strzelec w historii reprezentacji Gabonu.
Urodził się 18 czerwca 1989 roku w Lavalu we Francji. Ojciec Pierre, były piłkarz z Gabonu, był kapitanem reprezentacji tego kraju. Matka Margarita pochodzi z El Barraco w hiszpańskiej prowincji Ávila; do Lavalu przyjechała z rodzicami jako pięcioletnie dziecko. Ma dwóch starszych braci, Catilinę i Willy’ego. Ma obywatelstwo francuskie, gabońskie i hiszpańskie, a do tego mówi po włosku, niemiecku i angielsku.
W grudniu 2017 roku jedna z hal sportowych w Lavalu dostała jego imię. Przy tej okazji mówił, że w Lavalu dorastał i ma rodzinę, więc wraca tam, by odpocząć od gry za granicą.
Jako chłopak zmieniał francuskie akademie. W styczniu 2007 roku, mając 17 lat, trafił do juniorów AC Milan. W sierpniu tego roku zagrał w młodzieżowym turnieju Champions Youth Cup w Malezji, gdzie Milan zajął czwarte miejsce, i zwrócił na siebie uwagę klubów z Francji.
Do pierwszego zespołu Milanu się nie przebił. Klub wypożyczał go kolejno do Dijon FCO, LOSC Lille, AS Monaco i AS Saint-Étienne, które w końcu go wykupiło. Christophe Galtier, jego trener w Saint-Étienne, wspominał, że wcześniej kariera Aubameyanga się nie układała, ale już na pierwszym treningu zobaczył, że z piłką przy nodze potrafi minąć każdego na 60 metrach.
W sezonie 2012/13 strzelił 19 goli w Ligue 1 i był drugim strzelcem ligi, za Zlatanem Ibrahimoviciem. 20 kwietnia 2013 roku zagrał w finale Pucharu Ligi Francuskiej z Rennes na Stade de France. Uciekł lewą stroną i zewnętrzną częścią prawej stopy dośrodkował na dalszy słupek do Brandão, który strzelił jedynego gola. Był to pierwszy ważny krajowy puchar Saint-Étienne od mistrzostwa Francji w 1981 roku.
4 lipca 2013 roku przeszedł do Borussii Dortmund. Ważną rolę w tym transferze odegrał pracujący wtedy w Borussii Sven Mislintat, a Aubameyang mówił potem, że do przenosin przekonał go trener Jürgen Klopp. W pierwszym oficjalnym meczu, o Superpuchar Niemiec z Bayernem Monachium (4:2), wszedł z ławki i asystował przy czwartym golu. Dwa tygodnie później w debiucie w Bundeslidze strzelił trzy gole FC Augsburg (4:0), pierwszego po swoim pierwszym strzale w lidze.
Klopp ustawiał go początkowo na skrzydle, obok Roberta Lewandowskiego. Gdy w 2014 roku Lewandowski odszedł do Bayernu, przesunął Aubameyanga do środka. Jak mówił Klopp, nie stało się to od razu, ale z czasem Gabończyk rozwinął się na tej pozycji w maszynę do strzelania goli. 13 sierpnia 2014 roku strzelił drugiego gola w wygranym 2:0 meczu o Superpuchar z Bayernem. Po golach zakładał maski Spider-Mana i Batmana, a z Marco Reusem cieszył się w przebraniu Batmana i Robina.
W sezonie 2016/17 strzelił 31 goli w Bundeslidze. Dwa z nich strzelił w ostatniej kolejce z Werderem Brema, drugiego w 89. minucie z rzutu karnego, i o jednego gola wyprzedził Lewandowskiego w klasyfikacji strzelców. Żaden obcokrajowiec nie strzelił wcześniej tylu goli w jednym sezonie Bundesligi; ten wynik pobił dopiero Lewandowski. 27 maja 2017 roku w finale Pucharu Niemiec w Berlinie z Eintrachtem Frankfurt, przy stanie 1:1, wykorzystał rzut karny podcinką w stylu Panenki. Borussia wygrała 2:1, a był to jego 40. gol w sezonie.
W Dortmundzie miał też kłopoty z dyscypliną. W listopadzie 2016 roku bez zgody klubu poleciał do Mediolanu i został odsunięty od meczu Ligi Mistrzów ze Sportingiem. W kwietniu 2017 roku po golu w derbach z Schalke założył maskę z reklamy Nike, choć sponsorem Borussii była Puma, i zapłacił 50 tysięcy euro kary. W styczniu 2018 roku opuścił odprawę zespołu i został zawieszony na mecz z VfL Wolfsburg. Szef klubu Hans-Joachim Watzke mówił jednak wtedy, że to „całkowity profesjonalista”.
31 stycznia 2018 roku Arsenal zapłacił za niego 63,75 mln euro, wtedy najwięcej w historii klubu. Aubameyang przeprosił za okoliczności odejścia z Dortmundu i nazwał siebie „szalonym dzieciakiem”. W debiucie z Evertonem strzelił gola, przerzucając piłkę nad bramkarzem. Szybko zaprzyjaźnił się z Alexandre’em Lacazette’em: zostawił mu rzut karny w meczu ze Stoke, choć sam mógł skompletować hat tricka.
W sezonie 2018/19 strzelił 22 gole w Premier League, w tym dwa w ostatniej kolejce z Burnley, i podzielił koronę króla strzelców z Mohamedem Salahem i Sadio Mané. 9 maja 2019 roku na Mestalla strzelił trzy gole Valencii w rewanżu półfinału Ligi Europy (4:2). W finale w Baku Arsenal przegrał z Chelsea 1:4.
W listopadzie 2019 roku Unai Emery odebrał opaskę kapitana Granitowi Xhace i przekazał ją Aubameyangowi. Latem 2020 roku strzelił dwa gole Manchesterowi City w półfinale Pucharu Anglii, a 1 sierpnia w finale z Chelsea najpierw wykorzystał rzut karny, a potem przelobował Willy’ego Caballero. Arsenal wygrał 2:1, co dało Mikelowi Artecie pierwsze trofeum w roli trenera. 29 sierpnia w meczu o Tarczę Wspólnoty z Liverpoolem strzelił gola, a w serii rzutów karnych przy stanie 4:4 trafił decydującą jedenastkę.
W marcu 2021 roku Arteta nie wystawił go w derbach z Tottenhamem za złamanie przedmeczowych zasad. W grudniu 2021 roku, po kolejnym przewinieniu, Aubameyang wypadł ze składu, a 14 grudnia klub odebrał mu opaskę kapitana. 1 lutego 2022 roku Arsenal rozwiązał z nim kontrakt za porozumieniem stron. Aubameyang napisał, że boli go odejście bez prawdziwego pożegnania.
Dzień później podpisał kontrakt z FC Barceloną. Od lat mówił, że marzy o grze w Hiszpanii, bo stamtąd pochodzi jego matka. W pierwszym meczu w wyjściowym składzie strzelił trzy gole Valencii (4:1), a w wygranym 4:0 Klasyku na Santiago Bernabéu dwa. Na początku września 2022 roku Barcelona sprzedała go Chelsea za 12 mln euro. Gdy w 2023 roku zdobyła mistrzostwo Hiszpanii, przyznała mu medal, choć w tamtym sezonie zagrał tylko kilka minut.
W Chelsea strzelił trzy gole, dwa z nich Milanowi w fazie grupowej Ligi Mistrzów, ale nie został zgłoszony do fazy pucharowej. Latem 2023 roku przeszedł do Olympique Marsylia. W sezonie 2023/24 strzelił 30 goli we wszystkich rozgrywkach, czego w Marsylii nikt nie zrobił od czasów Didiera Drogby. W Lidze Europy strzelił dziesięć goli, został królem strzelców i wyprzedził Radamela Falcao w klasyfikacji najlepszych strzelców w historii tych rozgrywek. Marsylia doszła do półfinału, a eksperci techniczni UEFA wybrali go najlepszym piłkarzem sezonu Ligi Europy.
W lipcu 2024 roku przeszedł do saudyjskiego Al-Qadsiah i w jednym sezonie strzelił 21 goli w 36 meczach. 31 lipca 2025 roku wrócił do Marsylii. Od lipca 2026 roku gra w Deportivo La Coruña, które wróciło do La Liga. 17 sierpnia w pierwszym meczu ligowym, na Riazor z Elche (1:1), przyjął długie podanie i strzelił gola lewą nogą.
Jego największym atutem jest szybkość, a w Bundeslidze uchodził za jednego z najszybszych piłkarzy. Dobrze startuje do piłki, więc pomocnicy często zagrywają mu ją na wolne pole. Klopp mówił, że jest jednym z najlepszych na świecie w kontratakach dzięki wyczuciu momentu na wybiegnięcie i skuteczności w sytuacjach sam na sam.
W pierwszym sezonie w Dortmundzie często wypuszczał sobie piłkę daleko i liczył, że ją dogoni; gdy obrońcy dobrze się ustawiali, odcinali go od gry. Klopp przyznawał, że w Dortmundzie nie byli pewni, czy utrzyma piłkę tyłem do bramki, ale z czasem nauczył się i tego. Może grać na skrzydle, jako jedyny napastnik albo w parze z drugim. W Dortmundzie słabiej od Lewandowskiego radził sobie w grze tyłem do bramki, a obrońcy łatwo go przestawiali.
W Arsenalu chętnie grał na lewym skrzydle, żeby w środku mógł grać Lacazette. Klopp opisywał go też jako piłkarza, który dobrze łączy akcje zespołu.
Rozegrał jeden mecz w reprezentacji Francji U-21, ale wybrał grę dla Gabonu. Mówił, że chciał pójść w ślady ojca, który był kapitanem reprezentacji. W kadrze Gabonu zadebiutował 28 marca 2009 roku w Casablance, w wygranym 2:1 meczu eliminacji mistrzostw świata z Marokiem, i strzelił gola.
Na Pucharze Narodów Afryki 2012 Gabon był współgospodarzem. W ćwierćfinale z Mali Aubameyang asystował przy golu na 1:0 i trafił w słupek, a w serii rzutów karnych bramkarz obronił jego strzał i Gabon odpadł. Latem 2012 roku na igrzyskach w Londynie strzelił pierwszego w historii gola Gabonu w turnieju olimpijskim. Na Pucharze Narodów Afryki 2017 był kapitanem drużyny.
Przed pierwszym meczem Pucharu Narodów Afryki 2021, rozgrywanego w styczniu 2022 roku, zachorował na COVID-19, a po wykryciu zmian w sercu wrócił na badania do Londynu. W maju 2022 roku zakończył grę w reprezentacji, a rok później wrócił po spotkaniu z prezydentem Ali Bongo Ondimbą.
Na Pucharze Narodów Afryki 2025 w Maroku strzelił jednego gola, ale Gabon przegrał wszystkie trzy mecze grupowe. Ostatniego nie zagrał z powodu kontuzji uda. 1 stycznia 2026 roku rząd zawiesił reprezentację i wykluczył z niej Aubameyanga oraz kapitana Bruno Ecuele Mangę; kilkanaście dni później nowy minister sportu cofnął te decyzje. We wrześniu 2026 roku Aubameyang ogłosił koniec gry w kadrze. Mówił, że został upokorzony i oczerniony, choć grał na turnieju z kontuzją. Z 40 golami jest najlepszym strzelcem w historii reprezentacji Gabonu.
560
z 720 możliwych
5
co 112 minut
2
7,6
Łącznie · Na 90 min
1:1
Real Betis256,71:1Real Betis6,70:1
Sevilla906,30:1Sevilla6,3
1:1Deportivo La Coruna908,21:1Deportivo8,2
2:3Deportivo La Coruna909,22:3Deportivo9,23:1
Valencia907,93:1Valencia7,9
1:1Deportivo La Coruna907,21:1Deportivo7,21:1
Elche857,61:1Elche7,6
