Osasuna gromi Espanyol!

Druga połowa zaczęła się fantastycznie dla gospodarzy, gdyż w 53. minucie sędzia podyktował rzut karny po zagraniu ręką przez Duschera. Piłkę na jedenastym metrze ustawił Nekouman i strzałem w lewy róg pokonał Kameniego po raz drugi – lepszego debiutu na ławce Osasuny Mendilibar nie mógł sobie chyba wymarzyć. Po utracie drugiego gola po twarzach graczy ze stolicy Katalonii widać było, że nie do końca rozumieją, jak mogą przegrywać już 0:2 w spotkaniu, w którym mieli gładko odnieść zwycięstwo. Na dodatek tylko dzięki rewelacyjnej interwencji Kameniego w 67. minucie nie przegrywali wyżej – po zagraniu Pandianiego do niepilnowanego z prawej strony na piątym metrze Monreala, Kameruńczyk swoją interwencją zrewanżował się za wszystkie nieudane interwencje z pierwszej części spotkania.

Jednak zdecydowanie nie był to najlepszy wieczór dla przyjezdnych, którzy musieli w 80. minucie stracić kolejnego gola, a strzelcem był Lolo, który po dośrodkowaniu z rzutu rożnego idealnie zamknął całą akcję i z odległości pół metra umieścił piłkę w siatce – dziwne, że żaden Katalończyk nie zabezpieczał drugiego słupka bramki Kameniego przy rzucie rożnym. Po trzecim golu na twarzy Mendilibara nie było już uśmiechu, był już prawdziwy szał radości i nie należy mu się dziwić, gdyż nikt chyba nie zakładał, że jego drużyna może odnieść tak przekonujące zwycięstwo nad walczącą o grę w Lidze Mistrzów ekipą Espanyolu. Jednak jakby tego było mało, w 89. minucie na tablicy wyników pojawił się wynik 4:0 i cały stadion Reyno de Navarra eksplodował, gdyż oznaczało to, że już w swoim debiucie nowy szkoleniowiec osiągnął najwyższe zwycięstwo w sezonie. Szczęśliwym strzelcem okazał się Soriano, ale większa przy tym golu „zasługa” leżała po stronie obrońców, którzy najpierw nie zablokowali dogrania Masouda, a Soriano tylko dostawił mogę i skierował piłkę do siatki Kameniego, który również mógł w tej sytuacji zachować się lepiej – mógł w ogóle jakkolwiek zareagować.

Tak wysoka porażka Espanyolu jest bez wątpienia największą niespodzianką kolejki, większą nawet niż remis ostatniej Malagi z Villarrealem. Debiut Mendilibara wypadł nadzwyczaj okazale, natomiast warto także ocenić grę graczy Espanyolu, którzy zawiedli na całej linii – nie mieli w ogóle pomysłu, jak przeciwstawić się świetnie zgranej drużynie z Pampeluny, nie pokazali także niczego w defensywie, czego efektem były aż cztery głupio stracone bramki. Z taką postawą Espanyol musi zweryfikować swoje cele na ten sezon i zastanowić się, czy będzie w ogóle w stanie obronić pozycję premiowaną grą w Lidze Europejskiej.

• Espanyol Barcelona
• Osasuna Pampeluna

Druga połowa zaczęła się fantastycznie dla gospodarzy, gdyż w 53. minucie sędzia podyktował rzut karny po zagraniu ręką przez Duschera. Piłkę na jedenastym metrze ustawił Nekouman i strzałem w lewy róg pokonał Kameniego po raz drugi – lepszego debiutu na ławce Osasuny Mendilibar nie mógł sobie chyba wymarzyć. Po utracie drugiego gola po twarzach graczy ze stolicy Katalonii widać było, że nie do końca rozumieją, jak mogą przegrywać już 0:2 w spotkaniu, w którym mieli gładko odnieść zwycięstwo. Na dodatek tylko dzięki rewelacyjnej interwencji Kameniego w 67. minucie nie przegrywali wyżej – po zagraniu Pandianiego do niepilnowanego z prawej strony na piątym metrze Monreala, Kameruńczyk swoją interwencją zrewanżował się za wszystkie nieudane interwencje z pierwszej części spotkania.

Jednak zdecydowanie nie był to najlepszy wieczór dla przyjezdnych, którzy musieli w 80. minucie stracić kolejnego gola, a strzelcem był Lolo, który po dośrodkowaniu z rzutu rożnego idealnie zamknął całą akcję i z odległości pół metra umieścił piłkę w siatce – dziwne, że żaden Katalończyk nie zabezpieczał drugiego słupka bramki Kameniego przy rzucie rożnym. Po trzecim golu na twarzy Mendilibara nie było już uśmiechu, był już prawdziwy szał radości i nie należy mu się dziwić, gdyż nikt chyba nie zakładał, że jego drużyna może odnieść tak przekonujące zwycięstwo nad walczącą o grę w Lidze Mistrzów ekipą Espanyolu. Jednak jakby tego było mało, w 89. minucie na tablicy wyników pojawił się wynik 4:0 i cały stadion Reyno de Navarra eksplodował, gdyż oznaczało to, że już w swoim debiucie nowy szkoleniowiec osiągnął najwyższe zwycięstwo w sezonie. Szczęśliwym strzelcem okazał się Soriano, ale większa przy tym golu „zasługa” leżała po stronie obrońców, którzy najpierw nie zablokowali dogrania Masouda, a Soriano tylko dostawił mogę i skierował piłkę do siatki Kameniego, który również mógł w tej sytuacji zachować się lepiej – mógł w ogóle jakkolwiek zareagować.

Tak wysoka porażka Espanyolu jest bez wątpienia największą niespodzianką kolejki, większą nawet niż remis ostatniej Malagi z Villarrealem. Debiut Mendilibara wypadł nadzwyczaj okazale, natomiast warto także ocenić grę graczy Espanyolu, którzy zawiedli na całej linii – nie mieli w ogóle pomysłu, jak przeciwstawić się świetnie zgranej drużynie z Pampeluny, nie pokazali także niczego w defensywie, czego efektem były aż cztery głupio stracone bramki. Z taką postawą Espanyol musi zweryfikować swoje cele na ten sezon i zastanowić się, czy będzie w ogóle w stanie obronić pozycję premiowaną grą w Lidze Europejskiej.