Lech dziś nie zachwycił. Remis w trzecim meczu Ligi Konferencji

Stabilnie w defensywie, długo przy piłce w środkowej części boiska, jednak brakowało czegoś specjalnego w ataku. Pojedyncze zrywy Kristoffera Velde i Mikaela Ishaka to za mało. W statystykach niby wszystko się zgadzało. Duża liczba strzałów, większe posiadanie piłki itd. Gol był jednak wówczas sprawą bardzo odległą. 0:0 to idealne odzwierciedlenie tego jakże bezbarwnego meczu. Piłkarze obydwu drużyn po prostu zawodzili na całej linii.

Nie brakowało za to błędów, niedokładnych zagrań i zwykłej ospałości w rozegraniu. Widać było, że Lech ma jakość w swoich szeregach. W końcu to oni byli stroną przeważającą. Nie potrafili jej po prostu do pewnego momentu wykorzystać. Indywidualność była, lecz kolektyw szwankował.

Rywal taki nie za mocny

Lech Poznań nie rozgrywał najlepszego spotkania i właściwie można powiedzieć, że nie wygrywał wyłącznie na własne życzenie. Hapoel Beer Szewa prezentował zaskakująco niski poziom dzisiejszego wieczoru. Izraelczycy nie przypominali samych siebie ze spotkania z Villarrealem czy Austrią Wiedeń, kiedy również, tak jak Lech,potrafili grać jak równy z równym. Można było spodziewać się po nich znacznie lepszego poziomu. Jeżeli tak bezbarwnie grający Lech dominuje, wiedz, że coś jest nie tak.

W ich obozie zdecydowanie zbyt dobrze się nie działo. Poznaniacy nawet specjalnie nie musieli się starać, aby odebrać rywalom piłkę. Hapoel z minuty na minutę dodatkowo wyglądał coraz gorzej. Cały czas dawał się stopniowo spychać do tyłu, co tylko ułatwiało zadanie polskiej ekipie. Mieli pecha, ponieważ przynajmniej jedna bramka powinna na ich konto wpaść. Równocześnie mogli uważać się za szczęściarzy, bo przed sromotną porażką uchroniła ich jedynie bierność mistrza Polski.

Lech powtarzalny

Problemem Lecha było to, że minuty mijały, a niedokładność poznaniaków nie. Zmiany pomogły? Właściwie to nie. Tsitaishvili, Kvekveskiri i Amaral, a później jeszcze Sobiech mieli lepsze momenty, jednak były to tylko momenty. Niczego ważniejszego nie wnieśli do gry swojej drużyny. Poszczególni gracze Hapoelu czasem stanowili wręcz pomoc dla gospodarzy, ale „Kolejorz” za nic nie potrafił tego wykorzystać. Nie był to na pewno poziom podopiecznych Johna van den Broma z ostatniego czasu. Słabe tempo i przesadna przewidywalność to coś, przez co mecz zakończył się wynikiem 0:0, a nie zwycięstwem poznaniaków.

Piłkarze i system podlegali rotacji, ale oni sami byli zdecydowanie zbyt powtarzalni.

Dziś się nie udało

Tym razem nie udało się wykonać zadania. Lech dziś przypominał siebie, ale z początku tego sezonu, kiedy „Kolejorz” był szczególnie krytykowany za swoją beznadziejną postawę w lidze i pucharach. Była strzelanina z Villarrealem i spektakularne ostateczne zwycięstwo z Austrią Wiedeń. Lech nie czuł rytmu tego meczu.

Poznaniacy byli lepsi od oponenta, ale nie zmienia to faktu, że zagrali słabo. Na pewno nie tak, jak wszyscy oczekiwali. Wynik sprawiedliwy, ale niedosyt obie drużyny mogą mieć. „Kolejorz” miał więcej sytuacji, a nielicznymi, lecz jednak groźniejszymi mogła się poszczycić ekipa przeciwna.

• Hapoel Beer Szewa
• Lech Poznań
• Kristoffer Velde
• Mikael Ishak

Stabilnie w defensywie, długo przy piłce w środkowej części boiska, jednak brakowało czegoś specjalnego w ataku. Pojedyncze zrywy Kristoffera Velde i Mikaela Ishaka to za mało. W statystykach niby wszystko się zgadzało. Duża liczba strzałów, większe posiadanie piłki itd. Gol był jednak wówczas sprawą bardzo odległą. 0:0 to idealne odzwierciedlenie tego jakże bezbarwnego meczu. Piłkarze obydwu drużyn po prostu zawodzili na całej linii.

Nie brakowało za to błędów, niedokładnych zagrań i zwykłej ospałości w rozegraniu. Widać było, że Lech ma jakość w swoich szeregach. W końcu to oni byli stroną przeważającą. Nie potrafili jej po prostu do pewnego momentu wykorzystać. Indywidualność była, lecz kolektyw szwankował.

Rywal taki nie za mocny

Lech Poznań nie rozgrywał najlepszego spotkania i właściwie można powiedzieć, że nie wygrywał wyłącznie na własne życzenie. Hapoel Beer Szewa prezentował zaskakująco niski poziom dzisiejszego wieczoru. Izraelczycy nie przypominali samych siebie ze spotkania z Villarrealem czy Austrią Wiedeń, kiedy również, tak jak Lech,potrafili grać jak równy z równym. Można było spodziewać się po nich znacznie lepszego poziomu. Jeżeli tak bezbarwnie grający Lech dominuje, wiedz, że coś jest nie tak.

W ich obozie zdecydowanie zbyt dobrze się nie działo. Poznaniacy nawet specjalnie nie musieli się starać, aby odebrać rywalom piłkę. Hapoel z minuty na minutę dodatkowo wyglądał coraz gorzej. Cały czas dawał się stopniowo spychać do tyłu, co tylko ułatwiało zadanie polskiej ekipie. Mieli pecha, ponieważ przynajmniej jedna bramka powinna na ich konto wpaść. Równocześnie mogli uważać się za szczęściarzy, bo przed sromotną porażką uchroniła ich jedynie bierność mistrza Polski.

Lech powtarzalny

Problemem Lecha było to, że minuty mijały, a niedokładność poznaniaków nie. Zmiany pomogły? Właściwie to nie. Tsitaishvili, Kvekveskiri i Amaral, a później jeszcze Sobiech mieli lepsze momenty, jednak były to tylko momenty. Niczego ważniejszego nie wnieśli do gry swojej drużyny. Poszczególni gracze Hapoelu czasem stanowili wręcz pomoc dla gospodarzy, ale „Kolejorz” za nic nie potrafił tego wykorzystać. Nie był to na pewno poziom podopiecznych Johna van den Broma z ostatniego czasu. Słabe tempo i przesadna przewidywalność to coś, przez co mecz zakończył się wynikiem 0:0, a nie zwycięstwem poznaniaków.

Piłkarze i system podlegali rotacji, ale oni sami byli zdecydowanie zbyt powtarzalni.

Dziś się nie udało

Tym razem nie udało się wykonać zadania. Lech dziś przypominał siebie, ale z początku tego sezonu, kiedy „Kolejorz” był szczególnie krytykowany za swoją beznadziejną postawę w lidze i pucharach. Była strzelanina z Villarrealem i spektakularne ostateczne zwycięstwo z Austrią Wiedeń. Lech nie czuł rytmu tego meczu.

Poznaniacy byli lepsi od oponenta, ale nie zmienia to faktu, że zagrali słabo. Na pewno nie tak, jak wszyscy oczekiwali. Wynik sprawiedliwy, ale niedosyt obie drużyny mogą mieć. „Kolejorz” miał więcej sytuacji, a nielicznymi, lecz jednak groźniejszymi mogła się poszczycić ekipa przeciwna.