Ivica Ivušić

Pochodzenie

Urodził się 1 lutego 1995 roku w Rijece i dorastał w pobliskim Viškovie. Jego rodzice są piekarzami; sam żartował kiedyś, że jeśli nie wyjdzie mu z piłką, zawsze może zostać piekarzem. Zaczynał w młodzieżowych drużynach Rijeki.

Wypatrzono go na wielkanocnym turnieju w Mediolanie i jako 14-latek przeniósł się do akademii Interu. Mówił, że nie było łatwo, ale rodzice bardzo mu pomagali, i że niczego by nie zmienił, bo ten okres ukształtował go jako człowieka i sportowca. W Interze uczył się od Júlio Césara i Samira Handanovicia.

Kariera

Pierwsze mecze w seniorach rozegrał na wypożyczeniu w trzecioligowym Prato. Latem 2015 roku wrócił do Chorwacji jako wolny zawodnik i podpisał kontrakt z Istrą 1961, w której spędził trzy lata. Jego interwencje odbierały punkty Rijece i Dinamu, a po meczach z Rijeką dostawał groźby.

Zimą 2018 roku przeszedł do Olympiakosu, ale nie zagrał tam ani razu i po pół roku wrócił do Chorwacji. Ściągnął go do Osijeku trener Zoran Zekić. Pierwszy sezon spędził na ławce, ale później nazywał ten transfer kluczowym ruchem w karierze. W Osijeku stał się jednym z najlepszych bramkarzy ligi i rozegrał 129 meczów. W 2020 roku na Poljudzie długo stał z piłką przy nodze na linii pola bramkowego, zanim pozwolił Basselowi Jradiemu wykonać rzut karny, dostał za to żółtą kartkę, a potem obronił strzał i uratował remis z Hajdukiem.

W styczniu 2023 roku przeszedł do Pafos FC na Cyprze. Zdobył tam pierwsze trofea w karierze: w 2024 roku Puchar Cypru, a w maju 2025 roku pierwsze w historii klubu mistrzostwo kraju. Latem 2025 roku zadzwonił do niego z Hajduka Ivan Rakitić; Ivušić mówił, że od razu chciał przyjść. 14 lipca 2025 roku podpisał z Hajdukiem Split kontrakt do 2029 roku i dostał koszulkę z numerem 1.

Sukcesy

• 2025 Mistrzostwo Cypru z Pafos FC
• 2024 Puchar Cypru z Pafos FC
• 2022 Brązowy medal mistrzostw świata z Chorwacją

Styl gry

Potrafi wygrywać psychologiczne pojedynki przy rzutach karnych, jak w meczu z Hajdukiem w 2020 roku. W 2024 roku na turnieju w Egipcie obronił decydujący rzut karny w serii jedenastek w finale z gospodarzami i został wybrany najlepszym bramkarzem turnieju.

Reprezentacja

Grał we wszystkich młodzieżowych reprezentacjach Chorwacji. W pierwszej reprezentacji zadebiutował 4 września 2021 roku w Bratysławie, w wygranym 1:0 meczu eliminacji mistrzostw świata ze Słowacją, gdy zastąpił kontuzjowanego Dominika Livakovicia. Obronił głową strzał Roberta Maka, a w końcówce strzały Roberta Boženíka i Juraja Kucki. Rok później był w kadrze Zlatko Dalicia, która zdobyła brązowy medal mistrzostw świata w Katarze.